จะด้วยผลข้างเคียงของยาหรือไร นอกจากจะเบื่ออาหาร เบื่อคนรอบๆข้าง เบื่อสังคม...
และนั่นคือการหายไปจากหน้าบันทึกG2K
อาการปวดหัวหลังฉีดยาไปวันหนึ่ง รับรู้เห็นเป็นไปอย่างที่คาดไว้ คุ้นชินกับมันแล้ว
ความเมื่อยล้า ปวดเมื่อยตามตัว บั่นทอนให้ความขี้เกียจพอกพูนได้มากขึ้น จึงต้องฝืนทำงานบ้านเล็กๆน้อย พาเจ้าทอฟฟี่ไปเดินเล่น ทักทายผู้คนบ้าง
ความหงุดหงิด ต้องข่มให้อยู่แม้บางครั้งจะเอาไม่อยู่ และรับรู้อีกทีเมื่อมันออกไปกระทบกับสรรพสิ่งรอบข้าง ก่อนนอนได้แต่สวดมนต์แผ่เมตตาให้เจ้ากรรมนายเวร
ต้องฝืนข่มใจ เรียกหาสติในทุกยาม เพื่ออารมณ์ อันอ่อนแอจะได้ไม่ไปเบียดเบียนผู้คนรอบข้าง
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเวทนาทั้งหมดที่เกิดขึ้นทั้งตามทันและไม่ทันจะเกิดจากผลข้างเคียงของยา
มันน่าจะเกิดจากผลข้างเคียงของใจมากกว่า
..........
ให้กำลังใจค่ะท่าน
เติมกำลังใจให้นะคะ ... ;)
ก็น่าจะเป็นเช่นนั้นนะครับ
สวัสดีครับ
จงใช้ความเมตตาที่ไม่เฉพาะเจาะจงมาใช้จะทำให้เกิดการยกระดับเอาความขุ่นข้องหมองใจออกไปจากส่วนลึกที่ฝังในใจที่ละเล็กทีละน้อย ถ้ากระทำได้ ผมจะได้อ่านสาระบันทึกของคุณบ่อยขึ้นเช่นกัน
ขอบคุณกำลังใจจากทั้งสามท่านครับ