โครงการสัมมนากลุ่มงานเลขานุการผู้บริหารม.อ. 15 ก.ย. 49

ก่อนจะถึงเวลาประทับใจที่อยากเล่า ขอนำสถิติที่รวบรวมมาจากแบบสอบถาม มาเล่าสู่กันฟังก่อนนะคะ ได้เห็นแนวโน้มที่น่าจะบอกอะไรบางอย่างได้ ถ้าวิเคราะห์กันต่อไป

ได้รับกลับมาจาก 24 ท่าน ซึ่งเชื่อว่าไม่ครบ เพราะอย่างน้อยก็ขาดคุณบัญชาไปด้วย พบว่ากว่าครึ่งใช้ internet วันละหลายครั้ง  ส่วนใหญ่อ่านหนังสือเป็นประจำ (2 ใน 3) และสิ่งที่น่าดีใจคือ เกินครึ่งเคยเขียนไดอารี่ และมีอีกจำนวนไม่น้อยที่ยังเขียนอยู่ ที่น่าเสียดายถ้าคิดถึงว่าม.อ.ของเราเป็นที่เกิดของ GotoKnow ก็คือ มีถึง 2 ใน 3 ที่ไม่เคยอ่าน GotoKnow เลย เพราะฉะนั้น สำหรับตัวเองถือว่าตัดสินใจถูกต้องที่รับไปพูดให้คนคุณภาพกลุ่มนี้ ทั้งๆที่มีงานด่วนอื่นๆรออยู่ เราน่าจะได้ทรัพยากรบุคคลเพิ่มขึ้นในโลก GotoKnow 

โดยส่วนตัวแล้ว มีความประทับใจกับบันทึก KM (แนวปฏิบัติ) วันละคำ : 124. จิตวิญญาณกับการจัดการความรู้ ของอ.วิจารณ์และเห็นว่าเป็นการบอกเล่าว่า ทำ KM ไปทำไมได้ยอดเยี่ยมมาก อาจารณ์ตั้งต้นประโยคว่า

KM เป็นกระบวนการที่ "ดึงคุณค่าของความเป็นมนุษย์" ทุกด้าน ออกมาทำคุณประโยชน์

แล้วก็ขยายความต่อได้ครบถ้วนครอบคลุม จนยากที่จะนำไปบอกต่อโดยใช้คำพูดของเราเองให้ได้คุณภาพเท่าของจริง ตัวเองจึงใช้วิธีตัดหน้าบันทึกนี้ (เอามาทั้งหน้าซึ่งมีรูปอ.วิจารณ์อยู่ด้วยเพื่อความขลัง) มาแปะบน slide แล้วใช้เทคนิคพิมพ์ขยายแต่ละส่วนขึ้นมาให้ใหญ่ จนสามารถอ่านได้ง่าย แล้วก็อ่านออกเสียงดังๆตาม สิ่งที่ประทับใจก็คือ ทุกประโยคที่อ่านออกมา เหมือนทำให้ทุกคนถูกมนต์สะกด ห้องทั้งห้องเงียบ ทุกคำพูดดูมีความหมาย มองหน้าคนฟังก็รู้สึกเหมือนเรารวมกันเป็นหนึ่งเดียว ตัวเองเองรู้สึกขนลุก กลับมาถึงตอนนี้ที่เขียน ก็ยังจำได้ถึง"พลัง"ที่เกิดจากการที่เราทำให้คน รู้สึกถึงคุณค่าของตัวเอง

ต่อจากนั้นก็เป็นการบรรยายตามปกติ แล้วจึงต่อด้วย slide อีกชุดซึ่งตัวเองพยายามย่อวิธีการลงทะเบียน กับวิธีการเข้าใช้ระบบ การโหลดรูป แล้วจึงลงมือปฏิบัติจริง ซึ่งก็เป็นไปตามความคาดหมายว่าระบบช้ามาก แถมพวกเราดูเหมือนจะชิงเข้าแต่ละจุดในเวลาเดียวกันเข้าไปอีก ก็เลยได้ร้องเพลงรอไปตามๆกัน แต่ระหว่างนั้นก็ใช้วิธีเดินไปตามช่อง อธิบายไปเรื่อยๆ พร้อมทั้งตอบคำถาม ชื่นใจที่ทุกคนกระตือรือร้น เห็นช่องทางว่าบล็อกน่าจะมีประโยชน์กับตัวเอง  เท่านี้ก็เพียงพอแล้วค่ะ ในครั้งแรกที่รู้จัก GotoKnow

ก็เป็นอันจบบันทึกชุดนี้ ต้องขอขอบคุณบันทึกของคุณศิริ และของคุณศิริวรรณ ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เขียนบันทึกในลักษณะ"เขียนความคิด"ค่ะ ตั้งใจไว้ว่าจะเขียนว่าค้นพบอะไรจากการเขียนแบบนี้ ในบันทึกหน้านะคะ