ไม่ใช่ห้องสี่เหลี่ยมใหม่เอี่ยมอ่อง อุปกรณ์ข้าวของมากองสุม กวาดต้อนเด็กเล็กใหญ่ให้จนมุม ครูแค่คอยแบ่งกลุ่มให้ทำงาน


ไม่ใช่ห้อง สี่เหลี่ยม ใหม่เอี่ยมอ่อง
อุปกรณ์ ข้าวของ มากองสุม
กวาดต้อนเด็ก เล็กใหญ่ ให้จนมุม
ครูแค่คอย แบ่งกลุ่ม ให้ทำงาน
ไม่ใช่ห้อง ติดแอร์ แต่รุ่มร้อน
มีปัญหา ซับซ้อน เสียทุกด้าน
เด็กก็ดื้อ ครูก็ด้อย ประสบการณ์
คนเป็นผู้ บริหาร ก็ไม่ฟัง
ไม่ใช่ห้อง มืดอับ ไว้ดับจิต
มีแต่คน วิปริต ตะคอกสั่ง
ให้นิ่งเงียบ มองครู พูดให้ฟัง
ต้องทนนั่ง ไม่กล้าลุก สิ้นสุขใจ
ไม่ใช่ห้อง บอกสั่ง สอนหนังสือ
ปล่อยให้เด็ก ทึ่มทื่อ คิดไม่ได้
ทีละแผ่น ทีละหน้า ว่ากันไป
จบเล่มเก่า เอาเล่มใหม่ ให้เริ่มทำ
ไม่ใช่ห้อง ต้องห้าม มากความหมาย
จับต้องสิ่ง ใดไม่ได้ กลัวเก่าช้ำ
มีกฎเหล็ก มากมาย ให้ท่องจำ
ใครพลาดผิด ก็ตอกย้ำ ให้ต่ำลง
ไม่มีห้อง สำหรับหนู หรือครูขา
หนูยังคง คอยหา คนเสริมส่ง
รอห้องเรียน ในฝัน ที่มั่นคง
ช่วยบรรจง ปั้นชีวิต ด้วยจิตใจ


สันติสุข สันติศาสนสุข ♦♦
๑๗ ตุลาคม ๒๕๕๕ / ขอบคุณภาพประกอบบางภาพจากอินเทอร์เน็ต
เป็นกำลังใจให้ครู สู้ต่อไปครับ...
รอห้องเรียนในฝันค่ะ
ครูใส่ใจให้รักศิษย์เรียนรู้..สู่ชีวิตแห่งความดีมีวิชา..
ขอบคุณข้อคิดเพื่อเติมเต็มความเป็นห้องเรียนแห่งความสุขพอเพียงค่ะ..
เอาห้องเรียนในฝันไปหนึ่งห้องนะครับ
แต่งกลอนได้ตรงขนาดนี้...สพฐ คงจะเป็นที่รวมของสุดยอดคนที่จะนำพาการศึกษาประเทศไทยได้จริงๆ
สวัสดียามเช้าค่ะคุณพี่สันติสุข
มาชมห้องเรียนในฝันของคุณพี่สันติสุขค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ ;)))
คุณพ.แจ่มจำรัส สวัสดีครับ
อ.ปณิธิ สวัสดีครับ
kunrapee สวัสดีครับ
คุณพี่นงนาท สวัสดีครับ
คุณสามสัก สวัสดีครับ
อ.โสภณ สวัสดีครับ
krupound สวัสดีครับ
น้องปริม สวัสดีครับ
อีกมุมมองห้องหนึ่งซึ่งแตกต่าง
มีเพียงครูอ้างว้างอยู่หน้าห้อง
ไม่มีเลยสายตาหันมามอง
เธอและเขาจดจ้องสองมือเธอ
แตะแล้วยิ้มสัมผัสเลื่อนเขยื้อนย้าย
ดวงตาเป็นประกายสุขเสมอ
ขยุกขยิกแอบซ่อนก่อนเจอะเจอ
พอครูเผลอล้วงมาหาข้อความ
เขาและเธอไร้หัวใจในห้องนี้
เทคโนโลยีทำเพลินเกินหักห้าม
เขาและเธอพร้อมสนุกทุกโมงยาม
เรื่องการเรียนมองข้ามไม่สนใจ
ไม่อยากเข้าห้องสอนแล้วตอนนี้
เตรียมการสอนทุกทฤษฎีใช้ไม่ได้
คงเพราะครูคร่ำคร่าชราวัย
เกินทำใจ...ห้องเรียนนี้มีอยู่จริง
อ.ภาทิพ สวัสดีครับ