คิดถึงจริง ๆ

 

คิดถึงความคิดถึง 

 



คิดถึงการเวก            
ก้อนเมฆขวางดวงตะวัน


ลมโชยพัดรำพัน        
ใบไม้ร่วงใจหวำหวาม

โอบเอื้อไออกอุ่น        
เอนกายหนุนใต้ฟ้าคราม

ครืนครืนฤๅครั่นคร้าม    
สายฝนผ่านแล้วสดใส

วันเดือนที่เคลื่อนคล้อย  
ยังรอคอยทุกห้วงใจ

ไม้เถาโหนกิ่งไกว        
แม้นเอนไหวหากมั่นคง 

 
 
 
 
 
 
 
 
คิดถึงคุณ
 
 
 
 
ภูสุภา