ฉันเคยเป็น  เช่นสิ่งดี  มีคุณค่า
มีราคา  มีประโยชน์  หมดความหมาย
มาด้อยค่า  ด้อยราคา  ไม่ใส่ใจ  
ถ้อยคำให้  ไร้ค่า  พาหมางเมิน

*****

เป็นถนน  คนเดิน  ทางเตียนโล่ง 
เคยโอ่โถง  ทุกชั่วโมง  คนเดินเหิน
มาเดี๋ยวนี้  หญ้าปรก  รกรังเกิน
ไม่มีคน  เดินเหิน  อย่างเคยมา

*****

 

 

*****

เป็นถนน  คนยัง  มองประโยชน์ 
ไม่มีโทษ  ถึงจะโหด   รู้คุณค่า 
มีคนตาย  มีคนเจ็บ  เรื่อยเรื่อยมา 
ยังมีค่า  กว่าฉัน  นั้นมากมาย  

*****

ผ่านไปมา  มาไป  วันยังค่ำ 
ฉันต้อยต่ำ  คนย่ำเหยียบ  ย่ำซ้ำไว้ 
มาแล้วจาก  พรากไป  ช้ำดวงใจ 
ถ้อยคำให้  ว่ารัก  หักหาญลง

*****

ครูอ้อย แซ่เฮ  ประพันธ์