ผ่านความคิดจินตนามาก้าวข้าม คว้าผืนฟ้าห่มกายหมายอุ่นตาม คงไม่ห้ามหากเด็ดดาวมาแนบใจ...
คืนหนาวของชายเร่ร่อน
หนาวลมดึกสะท้านใจในคืนสงัด
ลมโพยพัดยะเยือกเห็นเย็นแผ่วแผ่ว
หรือหน้าหนาวมาเยือนเตือนเราแล้ว
ดาววับแววระยับแสงแห่งราตรี
ละอองหนาวของน้ำฝนหรือทนเท่า
ลมหนาวเคล้าเหน็บกว่าในคืนนี้
หรีดหริ่งร้องกล่อมกาลขานกวี
กว่าคืนนี้จะผ่านพ้นคงหนาวตาย
จึงรอแสงแห่งตะวันยันใกล้รุ่ง
น้ำค้างปรุงหม่นหมอกออกสายสาย
ให้ไออุ่นอิงแอบแนบใจกาย
ดูคล้ายคล้ายจะรับขวัญวันฟ้างาม
กว่าจะอุ่นจึงทนเหน็บเจ็บดวงจิต
ผ่านความคิดจินตนามาก้าวข้าม
คว้าผืนฟ้าห่มกายหมายอุ่นตาม
คงไม่ห้ามจะเด็ดดาวมาอุ่นใจ...
...................................................
ใกล้รุ่งคืนปลายฝนต้นหนาว
17 ตุลาคม 2555
ชายคนไหนครับ ชายเร่ร่อนที่ว่า
หนาวใจจังค่ะ
อยากแต่งกลอนเป็นเหมือนพี่พิชัยจังเลยครับ
แต่มีปัญหาอยู่ตรงที่ว่าสมองไม่ยอมสั่งการไปทางด้านนี้นะครับ 555
แวะมาชม ชายเร่ร่อน ร่าเริงรื่น
อันวันคืน เหน็บหนาว คราวเปียกฝน
เดินดุ่มเดี่ยว เปลี่ยวใจ ในสายชล
ใจเวียนวน หวนคิด ถึงคนไกล