ยามค่ำคืนที่ผ่านมาผมนอนในห้องโถงมองผ่านไปด้านนอกจะเป็นริมระเบียง
บ้านเราต้อนรับญาติเดินทางไกลมาเยือน เลยให้เด็ก ๆ เข้านอนเปิดแอร์เย็น ๆ ผมกับคุณลุงของเด็ก ๆ เลยนอนด้านนอกนี้ ปิดไฟนอนคุยกันครับในเรื่องสัพเพเหระ คุณลุงของลูก ๆ พึ่งเกษียณก่อนอายุคือก่อนกำหนดอายุจริงถึง 4, 5 ปี ผมพอแล้วสำหรับการทำงานตามระบบ เป็นการทำงานที่บางครั้งขัดใจแต่ต้องทำ อยู่ในหน้าที่นั้นไม่ทำไม่ได้ บางคนรู้กำพืดว่าไม่ดี แต่ต้องสวมหน้ากากไหว้ไปตามประเพณี
เออ...วันก่อนผมฟังวิทยากรท่านหนึ่งเล่าว่า...บางคนพอเกษียณอายุแล้วแก่ ตายเร็ว เพราะเหงา ไม่ได้วางแผนชีวิตมาก่อน คนที่ทำงานเป็นครูอาจารย์ก็อยากให้เขาจ้างทำงานต่อ แต่บางคนบอกว่า มหาวิทยาลัยไม่อยากเห็นเป็นเหมือนเช่นบ้านพักคนชรา
คนที่เกษียณอายุก่อนกำหนดต้องวางแผนให้ดีในการดำเนินชีวิต ที่สำคัญต้องมีเงินเข้ามามากกว่าจ่ายและทำในสิ่งที่ตนเองชอบโดยไม่เดือดร้อนใคร ๆ มีเรื่องเล่าว่า ( วิทยากร )...วันหนึ่งผมสนใจว่าเขาเป็นนักบริหารยังไง เลยไปอยู่ใกล้ผู้บริหาร ระดับอธิการบดีมหาวิทยาลัยและรองอธิการบดีครบชุดมักจะมาคุยกันเล่นไพ่สนุก ๆ คุยงานกันไปด้วย ต่อมามีรองอธิการบดีท่านหนึ่งติดภารกิจก็ขาไพ่ขาดไป ผมได้สิทธิ์นั้นแทนก็เล่นไปคุยไปต่อมาพอรองอธิการบดีขาดเขาเลยตั้งผมเป็นรองอธิการบดีแทน ฮา...
คุณลุงของลูก ๆ เล่าต่อว่า...เดิมผมทำงานแล้วผมชอบไปดูการชนไก่ นานเข้าเป็นพวกกับชาวบ้าน เขาบอกลูกบ่าวมีสวนยางเขาจะขาย ผมซื้อไว้สมัย 2531 นั้นละ ได้ซื้อสะสมไว้จนบัดนี้มีประมาณ 300 กว่าไร่ ทั้งสวนยางและสวนปาล์ม ถ้าเราไม่คบกับชาวบ้านชาวสวนเราก็ทำสวนไม่เป็น เพราะคบกันแล้วเขาแนะนำอย่างนั้นอย่างนี้ นี่พิสูจน์ได้ว่า อยากเป็นเช่นไรก็คบคนเช่นนั้น
แล้วคุณละอยากเป็นอะไร..?
สวัสดีครับ อาจารย์ ดร. ขจิต ฝอยทอง
ยังคงทำงานสังคมขยันขันแข็งอยู่นะครับผม
ท่าน ยูมิ เปลี่ยนรูปใหม่ ดูดีมากค่ะ เห็นด้วย ภายหลังเกษียน ... ควรหางานอดิเรกทำนะคะ ทำงานที่มีคนมากๆๆ เราจะได้เพลิน สนุก ลดความเครียด ชีวิตมีความสุข มีชีวิต ชีวา นะคะ
ชีวิตในบั่นปลาย อยู่กับธรรมชาติ สงบ