GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

กลับมาเพื่อไว้อาลัย...แด่เมืองในฝัน “ที่ฉันรัก”

แม้จะมีใครบางคนป้ายสีให้เธอหมองคล้ำ จะดำสักเพียงใด พยายามสาดเสียเทเสีย จนเกิดรอยเปื้อน ทำให้เธอดูเลวร้าย และน่ากลัวไปบ้าง แต่เธอก็เป็นเมืองที่ฉันรักเสมอ “คุณค่าของเธอ...อยู่ที่ตัวตนแห่งเธอ...แห่งใจ”

          ครั้งหนึ่ง ณ สถานที่แห่งนี้...เมืองที่พวกเราเคยวิ่งเล่นเมื่อครั้งปิดเทอมในช่วงฤดูร้อน พ่อกับแม่จะพาพวกเรามาที่นี่เสมอ ที่นี่มีผังเมืองสวยที่สุดในประเทศไทย เมืองที่สะอาด สงบ เงียบ เมืองที่หลากหลายด้วยวัฒนธรรมและภาษา ผู้คนมีน้ำใจให้แก่กัน คนที่ได้แวะเวียนเยี่ยมเยียนที่นี่ต่างหลงใหลในมนต์เสน่ห์แห่งเมืองนี้ ความสวยงามทางด้านภาษา และวัฒนธรรมการเป็นอยู่ ทำให้ผู้คนจำนวนมากจากต่างถิ่นต่างบ้านต่างเมืองต่างมาตั้งหลักปักฐานและพร้อมที่จะเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนี้

          ครอบครัวเราย้ายมาอยู่เมืองนี้ตั้งแต่ครั้งสองข้างทางยังปกคลุมด้วยผืนป่าด้วยซ้ำไป จนกระทั่งทุกอย่างเริ่มพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ พร้อม ๆ กับการเจริญเติบโตตามวัยของพวกเรา จากเมืองป่าที่พี่ชายเคยไปยิงนก ตกปลาตามท้องทุ่งนา และมองเห็นฝูงควายกำลังเล่นโคลนตมพร้อมเจ้าเอี้ยงเพื่อนคู่ใจที่เกาะหลังไม่ยอมห่าง บัดนี้เมื่อเปิดตามองอีกครั้งภาพที่เคยคุ้นตานั้นหายไป บ้านป่าแต่หาใช่เมืองเถื่อน กลับกลายเป็นเมืองคอนกรีตทุกอย่างในเมืองนี้เต็มไปด้วยความเจริญทางด้านวัตถุอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาไม่กี่ปี แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน คือ น้ำใจของคนเมืองนี้

          ในระยะเวลาไม่กี่ปีที่ได้กลับเข้ามาในเมืองนี้อีกครั้ง ทุกอย่างดูเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลัง...เมืองที่เคยสะอาด สงบเงียบ ตอนนี้ไม่เป็นไปอย่างที่คิด เมืองที่เคยมีกลิ่นหอมของดอกประดู่พริ้วปลิวลอยมาตามสายลม ดอกสีเหลืองที่หล่นมาตามอายุขัยแห่งความเป็นไปตามธรรมชาติกระจายอยู่เต็มสองข้างถนน ที่นี่คล้าย ๆ จะเป็นเมืองในฝันของใครหลายคน แต่ ณ ขณะนี้ที่นี่เต็มไปด้วยความความสกปรกแห่งกิเลสตัณหา สองข้างถนนเต็มไปด้วยกลิ่นคาว...สีแดงสด เมืองที่เคยสงบเงียบ กลับกลายเป็นเมืองที่มีแต่เสียงกรีดร้องของผู้คน เมืองคอนกรีต บัดนี้กลายเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนไปแล้ว  มนต์เสน่ห์ที่ชวนให้ใคร ๆ หลงใหล กลับกลายเป็นมนต์ดำอันน่ากลัว กี่พันครั้งที่พวกเราโหยหาขอให้ทุกอย่างกลับมาเช่นเดิม ขอแค่ให้เมืองที่เรารักสงบร่มเย็นเหมือนเดิม ให้ทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกัน ให้คนในบ้านรักกันเหมือนเก่า ขอให้พวกเรารักกันเถอะ!!

          ไม่ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงเปลี่ยนไปมากน้อยแค่ไหน “น้ำใจ...ของคนเมืองนี้...ไม่เคยเปลี่ยนแปลง...สวยงามเช่นใดก็ยังเช่นเดิม” ความสวยงามที่ร่างกายได้ซึมซับจากผู้คนเมืองนี้ตั้งแต่เล็กจนโตมันหล่อหลอมให้เป็นตัวตนเช่นในวันนี้ ถึงแม้ภาพแห่งความเป็นจริงของเมืองจะเลือนหายไปบ้างแล้ว แต่ในความทรงจำภาพนั้นยังติดตรึงไม่มีวันเสื่อมคลาย  แม้จะมีใครบางคนป้ายสีให้เธอหมองคล้ำ จะดำสักเพียงใด พยายามสาดเสียเทเสีย จนเกิดรอยเปื้อน ทำให้เธอดูเลวร้าย และน่ากลัวไปบ้าง แต่เธอก็เป็นเมืองที่ฉันรักเสมอ “คุณค่าของเธอ...อยู่ที่ตัวตนแห่งเธอ...แห่งใจ” 

          หากแต่บัดนี้ ความพยายามของคนพลัดถิ่นอย่างพวกเราเริ่มอ่อนล้าลงบ้างแล้ว วันนี้ฉันจึงกลับมาเพื่อไว้อาลัยแด่เมืองในฝันที่ฉันรัก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 50585
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 18
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (18)

ให้กำลังอาจารย์ Vij และคนใต้ทุกคนครับ

เมืองยะลา น่าอยู่ ผมเคยเขียนบันทึกเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับความประทับใจในผังเมืองที่สวยงามเหมือนลอสเองเจเลิส

หากมองจากภาพข้างบน จะสวยงามมาก

อยากให้คงความสวยงามอย่างนั้น พร้อมกับความสันติสุขด้วยครับ 

 

  • ตามมาให้กำลังโหมดเราชาวใต้ทุกท่านครับผม
  • ขอบคุณครับผม

ในชีวิตนี้ยังไม่มีโอกาสได้ไปเยี่ยมเยือน

ได้แต่ขอภาวนา+ส่งแรงใจให้ภาคใต้สงบสุขครับ

ร่วม...เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ...

ความเลวร้ายไม่ได้อยู่กับเราตลอดไปหรอกนะคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

ขอบใจ "น้องจตุพร" มากค่ะ ผังเมืองยะลาสวยงามจริง ๆ ค่ะ เหมือนเส้นใยแมงมุม แบ่งโซนไว้อย่างชัดเจน วงรอบด้านไหนเป็นสถานที่ราชการ วงรอบถัดไปเป็นอะไรจะแบ่งโซนไว้อย่างชัดเจนค่ะ เช่นกันค่ะอยากให้ความงามและสันติสุขคงอยู่คู่เมืองยะลาค่ะ

ขอบคุณ "คุณขจิต" คุณ "เจษฎา" และ "Dr.Ka-Poom" มากค่ะ ที่ส่งกำลังใจให้ชาวใต้

ก่อนหน้านี้ที่ไม่เกิดเหตุการณ์เลวร้าย หากแต่ คุณ "เจษฎา" ได้ไปเยือนเมืองยะลา รับรองค่ะว่าต้องหลงในมนต์เสน่ห์ของเมืองยะลาแน่นอน "เมืองในหมอก" ที่ใคร ๆ ต่างก็หลงใหลในความสงบวิถีชีวิตที่เรียบง่าย ความมีน้ำใจของผู้คน เมืองที่ผู้คนใช้ภาษากลางในการสื่อสาร เมืองที่ถนนหนทางสะอาด เสียดายค่ะ...ที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปกลายเป็นความหวาดระแวง...แต่เชื่อว่าคนยะลา รักเมืองยะลาทุกคนค่ะ ทุกคนอยากให้เมืองยะลากลับสู่สภาพเดิม หากความสงบสุขมาเยือนเราจะกลับไปยังเมืองที่รักของเราอีกครั้ง

หนูก็ตามมาให้กำลังใจเช่นกัน และหวังว่าสักวันบ้านเมืองจะสงบสุขคะ

ว๊าว!! น้องนิวคนสวย...มาแล้ว แต่แว๊บไปอย่างรวดเร็ว และจับตัวไม่ติดอีกจนได้

"อ.ขจิต" บ่นคิดถึงอยู่ทุกวันค่ะ หากสงสารคนเฒ่าคนแก่ก็อย่าวิ่งเร็วนัก หัวใจจะวายกับการวิ่งตามหาค่ะ ดีใจค่ะที่น้องสาวคนสวยแวะมาทักทาย และให้กำลังใจคนใต้ ขอบใจน้องนิวมากค่ะ

     ยะลา ดินแดนแห่งฝัน ตอนเรียนที่นั่น ได้มีโอกาสไปเที่ยวชมรอบ ๆ ตัวเมือง พบแต่ความสงบสุข เมืองที่มีอัตตลักษณ์แห่งแดนใต้ การผสมผสานวัฒนาธรรมอย่างลงตัวและให้เกียรติกัน ไทยพุทธ ไทยมุสลิม และไทยจีน
     คนที่นี่พูดภาษากลาง หากแต่มีคนที่ใช้ภาษาถิ่นใต้ ก็สมมติฐานไว้ว่าเพิ่งเข้ามาตั้งรกรากใหม่ หรือมาทำมาหาเลี้ยงตัว
     ยะลาหากได้ไป เหมือนเมื่อครั้งก่อน ๆ ที่ลาพักร้อนไปหา "คางคูด" เพื่อนรักเสมอ ๆ ปีละครั้ง อยากไปปูเสื่อนอนที่สวนช้าง เดินรอบ ๆ สวนขวัญเมือง หรือพรุบาโกย อยากไปวิ่งรอบสนามกีฬาศูนย์เยาวชน อยากไปนั่งหน้าบ้านพี่เสร็ฐที่ผังเมืองห้าใกล้ ๆ ประตูหลังกองร้อย อยากไปกินข้าวต้มตอนดึก ๆ ร้านใกล้สถานีรถไฟ อยากไปซื้อเสื้อกางเกงยีนส์ที่บ้านเนียง ... นานแล้วไม่ได้ไปอย่างนี้
     ตอนที่เรียนที่นั่น ครั้งหนึ่งได้ยินเสียระเบิด แต่เป็นระเบิดตอนที่พรรคประชาธิปัตย์ไปหาเสียง ณ สนามกีฬาศูนยืเยาวชน คิดว่าเป็นระเบิดการเมืองเสียมากกว่า เพราะหลังการหาเสียแล้วก็เงียบสงบปกติดี
     ขอเรียกร้อง ยะลา เดิม ๆ กลับมาอีกคนนึงด้วยครับ

อ่านบทความนี้แล้ว..รู้สึกอยากให้มีอะไรที่ช่วยให้เมืองยะลาและแดนใต้กลับคืนสู่สภาวะปกติโดยเร็วจริงๆ

นอกจากกำลังใจและความรู้สึกเป็นห่วงและผูกพันที่อยากจะสื่อสารมาถึงแล้ว..มีอีกสิ่งหนึ่งก็คือ ความชื่นชมในความมุ่งมั่นตั้งใจทำงานของเพื่อนๆที่อยู่ทางภาคใต้

มีอะไรที่คิดว่าคนเมืองใกล้กทม.(ปริมณฑล)อย่างเราพอจะช่วยได้บ้าง หรือเป็นประโยชน์ได้บ้างก็อยากให้ช่วยสื่อสารออกมาให้ได้รับรู้บ้าง

ขอให้เมืองยะลาและคนสามจังหวัดได้รับความสงบสุขกลับคืนมาสู่วิถีชีวิตในเร็วๆวันนี้ด้วยเถิด

ขอบคุณ คุณ "พี่ชายขอบ" ค่ะ กับการบอกเล่าเรื่องราวรวมถึงความน่าอยู่ของเมืองยะลา ทุกคนที่เคยมาเยือนเมืองยะลา ไม่มีใครเลยที่จะกลับไปแล้วไม่เอ่ยถึง และล้วนแล้วแต่ต้องกลับมาเยือนในครั้งต่อ ๆ ไป

ทุกวันนี้ สวนสาธารณะ อาคารบ้านช่อง โรงแรมพัฒนาขึ้นมากกว่าเก่าค่ะ แต่สุดท้ายก็ต้องหยุดชะงักลง จะมีประโยชน์อะไรเล่ากับสถานที่หรูหรา สวนสาธารณะมากมายเหล่านั้น ห้างสรรพสินค้าที่ยังสร้างขึ้นมากมาย ในเมื่อผู้ใช้บริการไม่มีใจที่เป็นสุขเสียแล้ว ภาวะเสี่ยงเช่นนี้ทำให้เศรษฐกิจตกต่ำลงอย่างน่าใจหาย บ้านหลายหลังถูกปิดตายบอกขายหลังแล้วหลังเล่า จนกลายเป็นบ้านร้าง ทุกคนทิ้งทรัพย์สินทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอดนั่นคือสิ่งที่พึงกระทำมากที่สุดในยามคับขันปัจจัยภายนอกดูจะไร้ค่าไปโดยปริยาย เพราะถือว่าไม่ตายก็หาใหม่ได้ ใช่ทุกคนจะละทิ้งเมืองยะลา ทุกคนที่ไปล้วนแล้วแต่ยังอาลัยอาวรเมืองที่เขารักกันทุกคน แต่จะให้ทำอย่างไรได้ในเมื่อเรามองไม่เห็นความปลอดภัยในชีวิตเอาเสียเลย

อยากให้เมืองยะลากลับมาสู่สภาพเดิมในเร็ววัน

  • รับรู้ได้ว่า เขียนจากใจค่ะ
  • ให้กำลังใจนะคะ ขอให้ปลอดภัยค่ะ

ขอบพระคุณ คุณ "seangja" มากค่ะ อ่าน คห. ของคุณ "seangia" แล้วรู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจแทนชาวใต้และชาวเมืองยะลาจังเลยค่ะ อยากเอาความเห็นนี้ไปเผยแพร่ในวารสารของวิทยาลัยเทคนิคจังเลยค่ะ ยังไงก็ขออนุญาตไว้ล่วงหน้านะคะ เราชาวใต้ก็อยากจะให้มีอะไรที่ช่วยให้เมืองยะลาและแดนใต้กลับคืนสู่สภาวะปกติโดยเร็วเหมือนกันค่ะ

ขอบพระคุณในกำลังใจ น้ำใจช่วยเหลือที่หยิบยื่นให้ชาวใต้ค่ะ ความสงบสุขนั่นคือสิ่งที่พวกเราชาวใต้ต้องการมากที่สุดในเวลาเช่นนี้ค่ะ 

เป็นกำลังใจให้คนใต้นะคะ ไม่ว่าจะเป็นเมืองไหนๆ ทุกๆ เมืองรวมกันถึงจะเรียกว่าเป็น เมืองไทย ค่ะ

ขอบพระคุณ คุณ "Brigth Lily" ค่ะ สิ่งที่มนุษย์เราต้องการมากที่สุดในยามท้อแท้ คือ กำลังใจ และสิ่งที่มนุษย์ต้องมากมากที่สุดเมื่อยามคับขัน คือ ความมั่นคงปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน แต่ทุกคนก็พร้อมจะสละทรัพย์สินเพื่อให้ชีวิตรอดปลอดภัย

ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจที่มอบให้และพร้อมจะส่งถ่ายไปยังชาวใต้และชาวยะลาทุกคนค่ะ "เราชาวยะลา...รักเมืองยะลา" ค่ะ

ขอบคุณ คุณ "IS" มากค่ะ สำหรับกำลังใจที่ส่งสู่ชาวใต้ ทุก ๆ เมืองที่รวมกัน เรียกว่า เมืองไทย อ่าน คห.แล้ว ทำให้รักชาติขึ้นมาเลยค่ะ

หากเมืองถูกทำลายไปทีละเมือง แล้วเราจะรวมให้เป็น เมืองไทยได้อย่างไรเล่า "รักเมืองไทย ชูชาติไทย ทนุบำรุงให้รุ่งเรือง สมเป็นเมืองของไทย เราชาวไทยเกิดเป็นไทยตายเพื่อไทย...ศรัตรูเก่งกล้ามาจากทิศใด ถ้าข่มแขงไทยคงจะได้เห็นดี" 

หากคนไทยไม่รักประเทศไทย แล้วเราจะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง

  • แวะมาขอบคุณเพิ่งใช้ Internet ได้
  • คาดว่าสถานะการณ์จะดีขึ้นกว่าเดิม
  • ขอบคุณมากครับ
  • ขอบคุณมากครับที่แวะไปให้กำลังใจ
  • น้องสาวหายไปครับ
  • แทบจะไม่ได้ทักทายกันเลย
  • กำลังยุ่งอยู่กับการthesis
  • แวะมาทักทายครับ