ขอบคุณ คุณ "พี่ชายขอบ" ค่ะ กับการบอกเล่าเรื่องราวรวมถึงความน่าอยู่ของเมืองยะลา ทุกคนที่เคยมาเยือนเมืองยะลา ไม่มีใครเลยที่จะกลับไปแล้วไม่เอ่ยถึง และล้วนแล้วแต่ต้องกลับมาเยือนในครั้งต่อ ๆ ไป

ทุกวันนี้ สวนสาธารณะ อาคารบ้านช่อง โรงแรมพัฒนาขึ้นมากกว่าเก่าค่ะ แต่สุดท้ายก็ต้องหยุดชะงักลง จะมีประโยชน์อะไรเล่ากับสถานที่หรูหรา สวนสาธารณะมากมายเหล่านั้น ห้างสรรพสินค้าที่ยังสร้างขึ้นมากมาย ในเมื่อผู้ใช้บริการไม่มีใจที่เป็นสุขเสียแล้ว ภาวะเสี่ยงเช่นนี้ทำให้เศรษฐกิจตกต่ำลงอย่างน่าใจหาย บ้านหลายหลังถูกปิดตายบอกขายหลังแล้วหลังเล่า จนกลายเป็นบ้านร้าง ทุกคนทิ้งทรัพย์สินทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอดนั่นคือสิ่งที่พึงกระทำมากที่สุดในยามคับขันปัจจัยภายนอกดูจะไร้ค่าไปโดยปริยาย เพราะถือว่าไม่ตายก็หาใหม่ได้ ใช่ทุกคนจะละทิ้งเมืองยะลา ทุกคนที่ไปล้วนแล้วแต่ยังอาลัยอาวรเมืองที่เขารักกันทุกคน แต่จะให้ทำอย่างไรได้ในเมื่อเรามองไม่เห็นความปลอดภัยในชีวิตเอาเสียเลย

อยากให้เมืองยะลากลับมาสู่สภาพเดิมในเร็ววัน