ยะลา ดินแดนแห่งฝัน ตอนเรียนที่นั่น ได้มีโอกาสไปเที่ยวชมรอบ ๆ ตัวเมือง พบแต่ความสงบสุข เมืองที่มีอัตตลักษณ์แห่งแดนใต้ การผสมผสานวัฒนาธรรมอย่างลงตัวและให้เกียรติกัน ไทยพุทธ ไทยมุสลิม และไทยจีน
     คนที่นี่พูดภาษากลาง หากแต่มีคนที่ใช้ภาษาถิ่นใต้ ก็สมมติฐานไว้ว่าเพิ่งเข้ามาตั้งรกรากใหม่ หรือมาทำมาหาเลี้ยงตัว
     ยะลาหากได้ไป เหมือนเมื่อครั้งก่อน ๆ ที่ลาพักร้อนไปหา “คางคูด” เพื่อนรักเสมอ ๆ ปีละครั้ง อยากไปปูเสื่อนอนที่สวนช้าง เดินรอบ ๆ สวนขวัญเมือง หรือพรุบาโกย อยากไปวิ่งรอบสนามกีฬาศูนย์เยาวชน อยากไปนั่งหน้าบ้านพี่เสร็ฐที่ผังเมืองห้าใกล้ ๆ ประตูหลังกองร้อย อยากไปกินข้าวต้มตอนดึก ๆ ร้านใกล้สถานีรถไฟ อยากไปซื้อเสื้อกางเกงยีนส์ที่บ้านเนียง … นานแล้วไม่ได้ไปอย่างนี้
     ตอนที่เรียนที่นั่น ครั้งหนึ่งได้ยินเสียระเบิด แต่เป็นระเบิดตอนที่พรรคประชาธิปัตย์ไปหาเสียง ณ สนามกีฬาศูนยืเยาวชน คิดว่าเป็นระเบิดการเมืองเสียมากกว่า เพราะหลังการหาเสียแล้วก็เงียบสงบปกติดี
     ขอเรียกร้อง ยะลา เดิม ๆ กลับมาอีกคนนึงด้วยครับ