สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงนี้มีเรื่องเล่าถึงการเดินทางไปยังประเทศมาเลเซีย
เป็นภารกิจลงพื้นที่ภาคสนามทำวิจัยที่พึ่งเตรียมส่งเล่มจบไปยังหน่วยงานที่รับผิดชอบอยู่ เมื่อวันที่ 22 กันยายน 2555 ทีมวิจัยได้ไปถึงวัดปาดังปูสิง อำเภอเปินดัง รัฐเกดะห์ ต่อมาได้รับโอกาสเข้าเยี่ยมชมผลงานเป็นภาพวาดด้วยสีน้ำมันขนาดใหญ่ตั้งโชว์ไว้ภายในบ้านเจ้าของศิลปินท่านนี้ ซึ่งท่านอยู่ในหมู่บ้านปาดังปูสิงนั้นเอง

จากการสนทนากันทำให้ทราบว่า ท่านเกิดเมื่อปี ค. ศ. 1955 ( อายุ 56 ปี = 2555 ) ปัจจุบันนี้เป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่สังกัดพรรคปาต เรียนหนังสือจบชั้นประถม 6 และเมื่ออายุ 15 ปี ได้ไปเรียนหนังสือภาษาไทยในวัดมีคุณครูชื่อ ทิดสิน วันหนึ่งได้ตามบิดามารดาไปทำบุญที่วัดกาไหล บิดามารดาเลยฝากตัวให้เป็นลูกศิษย์พระอาจารย์ที่วัดนั้น จนเมื่ออายุ 17 ปีก็บรรพชาเป็นสามเณร จนอายุได้ 18 ปี พระอาจารย์เริ่มสอนวิชาช่างปั้นและเรียนหนังสือภาษาไทยไปด้วย ผลการเรียนปั้นก้าวหน้าแล้วต่อด้วยการเรียนวาดเขียน พออายุได้ 20 ปีก็บวชเป็นพระในพระพุทธศาสนา จนเมื่อผ้าเหลืองร้อนเลยลาสิกขาออกมาใช้วิชาช่างปั้นรูปและงานวาดเขียนเลี้ยงชีพ ครั้งหนึ่งเคยไปอยู่ที่เมืองปีนังหรือเกาะหมากในอดีตที่เคยเป็นดินแดนของสยามประเทศ ก็เที่ยวปั้นและงานวาดภาพขาย
ผลงานหลัก ๆ ที่โดดเด่น เช่น องค์พระพุทธรูปนั่งที่วัดกาไหล, งานปั้นที่ตะโละบันยะ , ที่วัดอานันทเมตตายาราม ประเทศสิงคโปร์ ,
งานปั้นพระและวาดภาพภายในวัดปิเย , วัดเชตะวันในเมืองหลวงกัวลาลัมเปอร์ , หอระฆัง , ซุ้มประตูวัดพุทธชยันตี , วัดสีตะวัน ในรัฐเประ , และที่ทะเลมุด เป็นต้น

ท่านที่สวมเสื้อสีขาวคือศิลปินมีชื่อเสียงทางด้านพุทธศิลป์ครับ
เอาเป็นว่าผลงานของศิลปินคนไทในรัฐทางตอนเหนือของประเทศมาเลเซียท่านนี้ ทำให้เกิดมุมคิดหาหัวข้อเพื่อทำวิจัยต่อ โดยเฉพาะประเด็นทางด้านพุทธศิลป์ผ่านศิลปินท้องถิ่นคนไทท่านนี้ละ ท่านมองพุทธศิลป์อย่างไร ชอบวาดรูปอะไรเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา ..?
นี่คือ ได้พบบุคคลสำคัญด้านงานศิลปะทางพระพุทธศาสนาในประเทศมาเลเซียเข้าแล้วอย่างจัง ขอชื่นชมท่าน อ๋อง ลีม ผู้ใหญ่บ้านปาดังปูสิง ผู้มีความสามารถทางด้านการวาดเขียนและงานปั้น ในนามศิลปินท้องถิ่นคนไทในรัฐทางตอนเหนือของประเทศมาเลเซีย ข้าผู้น้อยขอคารวะยิ่ง...
ทางใต้ของไทยเรานี่เองนะครับ
สวยงามดีนะครับ ฝีมือ การทำงานความคิด และการศึกษาค้นคว้าเรื่องราวสำหรับเขียนภาพ เข้าขั้นเลยละครับ สามารถผสมผสานเทคนิค ใช้จินตนาการเพื่อออกลาย สร้างโครงเรื่องของภาพ และผูกเรื่องราวในภาพ อย่างมีความเชื่อมั่น เป็นตัวของตัวเอง มากเลยละครับ
งานอย่างนี้ดูซื่อ บริสุทธิ์ จริงใจดี บันทึกและบอกเล่าตรงไปตรงมา เห็น คิด ชอบ และเชื่อว่าดีอย่างไร ก็เฟ้น เลือกสรร และทำออกมาอย่างเต็มที่ ทำเพื่อมอบเป็นความสุข ความดีงาม และเป็นปฏิบัติการแห่งความศรัทธาในชีวิตของตน ศิลปะอย่างนี้มีความเป็นพุทธศิลป์อยู่ในตนเองตรงที่ดูแล้วก็เห็นพลังความตื่นขึ้นของชีวิตด้านในของจิตรกร ขอบคุณอาจารย์ที่นำมาถ่ายทอดให้ได้ชมและติดตามอ่านครับ
สวัสดีครับ คุณ โสภณ เปียสนิท
ครับ ในรัฐทางตอนเหนือของประเทศมาเลเซียที่ยังมีวิถีวัฒนธรรมไท มีวัดทางพุทธศาสนาได้หลอมรวมจิตใจให้ชาวพุทธมีพลังแห่งความสุข ถ่ายทอดออกมามากกว่าคำบรรยายนะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณวิรัตน์ คำศรีจันทร์
ผมไปพบและได้คุยถึงเรื่องราววิถีชีวิตของคนไทในรัฐเกดะห์ แล้วพบท่านศิลปินที่เคยเป็นเด็กวัดมาเหมือนกันกับผม
ด้วยเรามีวีถีชีวิตอารามบอย เติบโตมาด้วยข้าวก้นบาตร เป็นคนวัด เช่นเดียวกันนั้นเอง
ผมจึงปรารถนาเชิดชูคนดีมีพุทธศิลป์ในหัวใจอย่างนี้ครับ อาจเป็นไปได้ว่าจะจับประเด็นประวัติชีวิตและผลงานท่านศิลปินคนไทดังกล่าว คิดดัง ๆ ...อิ อิ อิ
ผมว่าคนมีศิลปะย่อมเข้าใจในคนมีศิลปะดังที่ท่านอาจารย์ ( ดร. วิรัตน์ คำศรีจันทร์ ) ได้ฝากรอยเอาไว้นะครับผม ยังสบายดีอยู่นะครับ
ขอบคุณครับ