วันนั้นถ้าไม่ได้ถูกปลูกปั้น อบรม สั่งสอน ฝึกฝน เคี่ยวเข็ญ วันนี้จะมีฉันคนนี้ไหมนะ

สามสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้แต่นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ หมกมุ่นกับการทำรายงานประจำปี แผนการทำงาน และการบ้านอีกสามเล่มที่ต้องทำให้เสร็จภายในวันที่ 14 ตุลาคมนี้  และวันนี้ก็ผ่านพ้นภาวะแรงกดดันนั้นมาได้ และสามารถทำได้สำเร็จทุก ๆ งาน...

มีครูสองคนที่ฉันระลึกถึงตลอดการทำงานในภาวะข้อจำกัดด้วยเวลาและคุณภาพของงานที่ออกมา คือ
 1.ครูสอนภาษาไทย สมัยที่เรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น ชื่อครูลักขณา  รอดศัตรู หรือครูอ้อย

2. ครูสอนหนังสือให้ฉันหลายวิชา (แต่จำไม่ได้ละว่าวิชาอะไรบ้าง) ในสมัยที่เรียนอุดมศึกษา ชื่อนามแฝงในG2Kนี้แล้วกันค่ะ ใช้ชื่อว่า Lect. Wasawat Deemarn

ครูทั้งสองคนคอยเคี่ยวเข็ญ ให้ความรู้ทั้งในตำราและนอกตำราให้เสมอ มีเพื่อน ๆ หลาย ๆ คนไม่ชอบเพราะดุ โหด ตรงยิ่งกว่าไม้บรรทัด ฯลฯ ทำผิดนิดหน่อยไม่ได้เลย ขอบอกค่ะ...

  • ครูอ้อย คือครูสอนภาษาไทยคนแรกที่เคี่ยวเข็ญให้ฉันสามารถใช้ภาษาไทยได้ดี ทั้งในพูด การอ่าน การเขียน ด้วยนิสัยของฉันตอนนั้นขี้เกียจเรียนภาษาไทยที่สุด ชั่วโมงภาษาไทยเมื่อไหร่คิดแต่จะโดดเรียน ถ้าไม่โดดก็ไปหลับคาโต๊ะเลยทีเดียว ครูมักจะหาไม่แส้มาเฆี่ยน เอาแปลงลบกระดานมาตีมือเสมอ เมื่อฉันส่งการบ้านแล้ว ฉันทำผิด ทำไม่ได้เหมือนที่ครอ้อยสอน มีอยู่วันหนึ่งครูอ้อยเอาแปลงลบกระดานมาตีมือฉัน แล้วฉันร้องโอ้ยยย....ครูอ้อยตกใจรีบจับมือฉันไปกุม แล้วน้ำตาครูอ้อยก็เริ่มคลอเบ้า...ฉันรู้สึกและสัมผัสได้ทันทีว่า ครูคงเสียใจที่ทำให้ฉันเจ็บ แต่ความจริงฉันผิดต่างหากละที่ไม่ได้ตั้งใจเรียน   หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ฉันตั้งใจแน่วแน่ว่าฉันจะตั้งใจเรียนและรักวิชาภาษาไทยให้ได้ ฉันมักจะไปหาครูอ้อยทุก ๆ วันหลังเลิกเรียน ไปฝึกฝนตนเองในการอ่าน การเขียน และการพูดภาษาไทย จนฉันสามารถได้เป็นตัวแทนไปแข่งทักษะภาษาไทยในระดับอำเภอม ระดับเขต ระดับจังหวัด ครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันดีใจที่ฉันเอาชนะความเกลียดวิชาภาษาไทยได้
  •  ครูวัสหรืออาจารย์วัส คือครูที่สอนเยอะมาก วัน ๆ ไม่รู้เอาพลกำลังจากที่ไหนมาสอนได้ทุกวี่ทุกวัน ทุกคาบ ทุกชั่วโมง และเป็นครูที่ละเอียดมาก ละเอียดในการตรวจเอกสาร การให้คะแนน ทุก ๆ วิชาที่ได้เรียนกับครูวัส มักจะมีรายงานให้ทำเสมอ ตอนนั้นให้ทำรายงานโดยการพิมพ์....เพื่อน ๆ ทุกคนเอือมระอากับการที่ต้องแก้ไขรายงานเล่มเดิมครั้งแล้วครั้งเล่า จนกว่าจะถูกหมด ฉันเองก็คนหนึ่งที่แปลกใจว่าครูวัสจะเอาอะไรกันนักหนากับแค่ไม่ได้เคาะวรรคแค่จุดเดียวแค่นั้นเอง ครูวัสก็จะยังให้กลับไปแก้อีก..(แอบเคือง แต่ก็ทำค่ะ) มีอีกหลายเรื่องค่ะที่ครูวัสสอนนอกเหนือจากตำรา เล่ายังไงก็ไม่หมดในบันทึกนี้

มาวันนี้ฉันจากบทเรียนที่ครูทั้งสองท่านหยิบยื่นให้ ฉันได้ใช้มาโดยตลอดและมีคุณค่ากับการทำหน้าที่ของฉันเสมอมา ฉันเข้าใจเจตนาของครูทั้งสองที่มีให้ลูกศิษย์เสมอ...

ไม่มีคำบรรยายใดที่จะสื่อได้ดีเท่าเพลงนี้ค่ะ ขอมอบเพลงนี้แด่ครูทั้งสองท่านค่ะ "คุณครูกระดาษทราย"

ตั้งแต่วันที่พวกเรานั้นรู้จักครู ไม่มีวันไหนครูไม่บ่น 
แต่ละคำระคายบาดหูทุก ๆ คน ไม่มีใครอยากสนใจครู 
ผิดอะไรนิดเดียวครูเห็นเป็นเรื่องยาว บ่นจนใครก็ดึงไม่อยู่ 
พวกเราเองก็เลยรวมหัวตั้งชื่อครู เรียกคุณครูว่าครูกระดาษทราย 
แต่ครูคะรู้มั้ย ที่ครูคอยว่าเรา ดุเราอยู่ทุกวัน 
ครูคะรู้มั้ย กระดาษทรายแผ่นนั้นนั่นเองขัดเกราเราจนได้ดี 
อยากให้วันนี้ครูได้รู้และได้เห็นว่าครูทำให้เป็นอย่างนี้ 
จากวันวานแม้พวกเรานั้นไม่ค่อยดีแต่เรามีวันนี้เพราะครู 
(อยากจะบอกเรารักครู คุณครูกระดาษทราย)

http://youtu.be/mYXD1iVLdns

ขอให้ครูทั้งสองท่านมีสุขภาพแข็งแรง มีความสุขกับทุก ๆ วันค่ะ 

ขอบคุณค่ะคุณครูกระดาษทราย