ฉบับ ดร.สัตยพรต ศาสตรี เป็นต้นเค้าในการเรียบเรียง และฉบับนี้ก็นำมาจากของรัชกาลที่ี ๑ มาเป็นต้นเค้าอีกทีนะครับ

รามเกียรติ์

ตอนที่ ๑๐ ทรพี , ผู้ฆ่าทรพี

และการเผาเมืองลงกา

สรคะที่ ๘

             ได้มีการกล่าวขานกันมานานแล้วว่า  ชายผู้ซึ่งมีกำเนิดมาจากยักษ์  ผู้ดูแลรักษาประตู (นายทวารบาล) แห่งเขาไกลาส  มีนามว่า นนทการ

 

               วันหนึ่ง  ยักษ์ตนนี้ ผู้มักมากในกาม  ได้เห็นชู้รักของพระศิวะในสวน  เกิดความพอใจและต้องการที่จะให้นางสนใจ  จึงได้เอาดอกไม้ขว้างปาไปที่นาง นางทนไม่ไหว  จึงได้เข้าไปกราบทูลพระศิวะ  พระศิวะได้เปล่งวจีสาปยักษาตนนั้นทันที  เพราะเหตุว่า ยักษ์ตนนี้ไม่อดทนและละเมิดกฎที่กำหนดไว้

 

             พระศิวะสาปให้ยักษ์ได้เกิดมาเป็นมหิษา รูปร่างใหญ่โต มีชื่อว่า ทรพา และคำสาปนั้นจะสิ้นสุดเมื่อทรพาได้เห็นหน้าคล้ายดอกบัวแห่งลูกชายตน  เพราะว่าทรพานั้น จะต้องถูกลูกชายของตนฆ่า

 

            ด้วยเหตุนี้  มหิษาทรพาจึงได้ฆ่าลูกชายของตนเสียทุกคราไป  มหิษีผู้เป็นภรรยาของทรพาทั้งหลาย  จึงได้เศร้าโศกเสียใจ และพยายามที่จะปกป้องลูกชายที่เกิดใหม่ของตน

 

             กาลครั้งนั้น มหิษีตัวหนึ่งได้ตั้งครรภ์ขึ้นมาจากการสันถวะกับทรพา  มหิษีจึงได้หลีกหนีเข้าไปอาศัยอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่งในป่า

 

               พอนางได้คลอดลูกออกมาเป็นมหิษา อันมีร่างกายแข็งแรงมาก ตัวหนึ่ง มีชื่อว่า ทรพี  นางผู้มีทุกข์ได้เล่าถึงความโหดร้ายของบิดา และจึงได้ปล่อยลูกไว้ในป่า  ส่วนตนนั้นออกมา

 

              กาลเวลาผ่านไป  ทรพีได้ระลึกถึงคำของมารดา  จึงได้ไปท้าทายบิดาให้สู้รบ  โดยที่บิดาไม่รู้จักว่า มหิษาตัวนี้เป็นใคร  ทรพีได้ฆ่าทรพาในการสู้รบ  และคิดว่าตนนั้นเป็นผู้เก่งกล้า  จึงได้ไปท้าทายพระศิวะให้มารบกัน

 

              พระศิวะได้ตรัสกะทรพีให้ไปหาพาลี  เพราะพระองค์ตั้งพระทัยให้พาลีเป็นผู้ฆ่าทรพี  ครั้นทรพีไปถึง  จึงได้ท้าทายพาลีเพื่อสู้รบกัน  แต่ทว่าพาลีนั้น ไม่สามารถที่เอาชนะทรพีได้ อีกทั้งตนเองก็ไม่ต้องการที่จะเป็นศัตรูให้ทรพีร้องท้าทาย   พาลีจึงได้บอกให้ทรพีว่า  พรุ่งนี้  เราจะสู้กันในถ้ำ  ซึ่งทรพีก็รับว่าตกลง

 

            พาลีได้บอกกับสุครีพน้องชายให้ยืนอยู่ที่ปากถ้ำ  เพื่อสังเกตเลือดที่ไหลออกมาว่าใครแพ้ใครชนะ  โดยสังเกตว่า  ถ้าเลือดเป็นสีแดงเข้ม แสดงว่าทรพีถูกฆ่า  แต่ถ้าเป็นเลือดสีอื่น แสดงว่า  พาลีพี่ชายถูกฆ่า

 

              ขณะที่ต่อสู้กันนั้น  ปรากฏว่าได้มีสายฝนตกลงมาอย่างหนัก  และพาลีก็ได้ฆ่ามหิษาทรพีลงได้  สายธารแห่งเลือดของทรพีนั้น ได้ไหลดั่งกับสายธารแห่งต้นกฤษณา 

 

               เมื่อเลือดนั้นผสมกับน้ำฝน  เลือดที่ไหลออกมานั้นจึงไม่ข้น  ทำให้สุครีพสับสนและคิดว่าพี่ชายตนนั้นถูกฆ่าเป็นแน่  จึงได้นำก้อนหินก้อนใหญ่ปิดปากถ้ำเอาไว้

 

                ครั้นพาลี  มาถึงปากถ้ำเพื่อจะออกไป  ก็เห็นว่าปากถ้ำนั้น  เต็มไปด้วยก้อนหินก้อนใหญ่  จึงได้พยายามเคลื่อนหินออกไป  ขณะที่เคลื่อนหินออกไปนั้น  พาลีคิดว่าสุครีพผู้เป็นน้องของตน  คงปรารถนาที่จะครองเมืองพารา  จึงได้เอาหินปิดปากถ้ำเอาไว้  หวังที่จะให้ตนนั้นได้ตายในถ้ำเป็นแน่แท้  จึงได้ยิ่งรู้สึกโกรธ 

 

               ครั้นถึงเมืองพารา  พาลีได้เนรเทศสุครีพให้ออกจากเมืองทันที  โดยไม่ยอมฟังถ้อยคำใด ๆ ของน้อง

 

                   สุครีพ  ได้ย้อนคิด  ก็รู้สึกว่าสิ่งที่ตนเองทำไปนั้นไม่ผิด  จึงได้ทูลขอร้องให้องค์รามช่วยฆ่าพี่ชายตน  พระรามก็ตอบตกลง  โดยให้สุครีพนั้น  ไปท้าทายพาลีออกมาสู้รบกัน

 

               ขณะที่การสู้กำลังดำเนินอยู่นั้น  พระรามได้ทรงแผลงศร  เพื่อฆ่าพาลีผู้เป็นพี่ชายสุครีพ  จากด้านข้างของต้นไม้  และพระรามก็ทรงแต่งตั้งให้สุครีพครองเมืองพารานั้น

 

             ราชาสุครีพ  ปรารถนาที่จะทดแทนบุญคุณของพระราม  จึงได้ให้สัญญากับพระรามว่าจะช่วยเหลือในการติดตามค้นหานางสีดาให้จงได้

 

             สุครีพได้ชักชวนองคตผู้เป็นบุตรบุญธรรม ผู้เป็นลูกชายของพาลีให้มาช่วยเหลือตน  และตามนิลพัท เป็นต้น  เหล่าเสนาของสุครีพนั้น  เปรียบได้กับความยาวของแม่น้ำคงคาทอดสู่มหาสุมทร

 

                  ครั้นหนุมาน ผู้ชาญสมร  ได้ไปถึงเมืองลงกา  ก็ได้พบกับนางสีดา  และได้ถวายพระธำมรค์ที่องค์รามฝากมาให้แก่นาง 

 

                เมื่อหนุมานจะกลับออกจากเมืองลงกา  หนุมานได้ใช้หางของตนเผาเมืองลงกา  ทำให้ชาวเมืองเกิดความโกลาหลอลหม่านเป็นหนักหนา

 

            หลังจากนั้น  หนุมานได้เล่าความทั้งปวงถวายองค์ราม  และทูลว่าตนเองพร้อมที่จะรบเพื่อพิชิตท้าวทศกัณฐ์ผู้เป็นยักษา