การเรียนการสอน
หลาย ๆ ครั้งที่คุณมะเดื่อได้นั่งฟัง และนั่งคุยกับเืพื่อน ๆ ผู้ร่วมอาชีพถึงเรื่องหลักสูตร การจัดกิจกรรมการเรียนการสอน และ สารพัดที่จะเป็นเรื่องการศึกษาไทย ๆ และทุกครั้งก็จะเจอกับคำถามที่ว่า " จะสอนกันอย่างไร เด็กไทยจึงจะเอาตัวรอดในสังคมไทย ๆ แบบทุกวันนี้ได้"....???
ก็มีแต่คำถามที่หาคำตอบแบบลงตัวไม่ได้ นอกจากคำวิพากษ์วิจารณ์....
- เมืองไทย การศึกษาไทย ไปเอาระบบของเมืองนอกมาใช้แล้วมันจะเดินตรงทางได้ยังไง
- เออ ๆ ! เขาให้เราสอนยังไงก็สอนไปเหอะ ไปคิดทำไมให้ปวดหัว เมืองไทย ไม่ใช่ของเราคนเดียวนี่
- ยิ่งสอน เด็กยิ่งทำอะไรไม่เป็น แก้ปัญหาไม่ได้ แต่สร้างปัญหาเก่งมาก... หลักสูตรก็เดี๋ยวเปลี่ยน เดี๋ยวเปลี่ยน หลักสูตรเดิม ๆ ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกเลย เปลี่ยนใหม่อีกแล้ว
- เหมือนเราเอารองเท้าฝรั่งมาสวมใส่ เพราะเห็นว่า รองเท้าของเขาดี เข้าท่า ดูทันยุคทันสมัย เราก็ไปเอาของเขามาสวมกับเท้าของเรา โดยไม่ได้วัดขนาดเท้าของเรา สวมไปแล้ว มันจะเดินได้ยังไงล่ะ ฉันใด ก็ฉันนั้น
- เจ้านายก็จะเอาแต่ตัวเลขเลิศ ๆ ไม่ได้ดูเลยว่าทุกวันนี้สภาพโรงเรียนจะเป็นยังไง ครูพร้อมแค่ไหน ตัวเด็กเกรด A หรือ Z ผอ.รร. ก็เร่งแต่จะสนองนโยบายเบื้องบน เด็กอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ เกือบครึ่งค่อนโรงเรียน ก็ให้รายงานว่า ปลอดเด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ....อะไร ๆ ก็ไม่มีปัญหา ๆ
ฯ ล ฯ
การที่เรานำเอาระบบการจัดการศึกษาของประเทศที่ประสบความสำเร็จกับการจัดการศึกษามาใช้เป็นแนวทางของเรานั้น ก็ดีแล้วเพราะจะทำให้เราก้าวตามความเจริญของสังคมโลกได้ทัน....ไม่ตกยุค
แต่.....หากเราคำนึงถึงรากเง้า พื้นฐานและความเป็นไทย...ของคนไทยเป็นที่ตั้งแ้ล้วปรับเปลี่ยนระบบการศึกษาที่เรานำเข้ามาใช้ให้เหมาะสมกับเมืองไทยแล้วจะดีที่สุด เหมือนกับ >>>>>>
....ต้นแม่พันธุ์ที่แข็งแกร่งเติบโตได้ในดินที่เหมาะสม เมื่อนำยอดต้นพันธุ์ดี ๆ มาเสียบต่อ ก็จะทำให้ผลผลิตที่ได้งดงาม สมบูรณ์แบบ มีคุณค่าต่อสังคม และประเทศชาติ ....
ข้อสำคัญ : คนที่ทำหน้าที่เสียบยอดทั้งระบบ ต้องรู้จักต้นตอพันธุ์ และยอดที่นำมาเสียบให้ถ่องแท้ ทุกแง่ทุกมุม จริง ๆ ไม่เอนเอียงด้วยฉันทาคติใด ๆ และต้องมีความอดทนที่จะรอ จริงจังและตั้งใจ ให้เกิดผลอย่างแท้จริง มิใช่ผลตัวเลขรายงานที่สวยหรู แต่....ผลที่แท้จริงคือ....ศูนย์....และ .... สูญ ...... เหมือนที่เรา ๆ ท่าน ๆ รู้ ๆ อยู่แก่ใจ.....
ทั้งหมดนี้เป็นความรู้สึกเฉพาะตัวของคุณมะเดื่อ...คนที่เดินบนถนนสายการศึกษามาหลายทศวรรษ.....นะจ๊ะ ทุกท่านไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยจ้ะ
...........................................................................................
""การเสียบยอด...ก็เป็นเทคนิค สมัยใหม่ไม่ใช่หรือ...โอกาศ..ที่จะ..เจริญเป็น..ธรรมชาติ..ก็ด้อยลงๆ....ยุคสมัยใหม่..เราเอาเวลามาผล่าผลาญ...เป็นว่าเล่น...อิอิ..ใช้คำว่าไม่มีเวลา...ที่จะไตร่ตรองแล้วกัน..อิอิ...ยายธี"
้เรียนรู้ ไม่สิ้นสุด นะคะ ขอบคุณมากค่ะ
หวัดดีจ้ะยายธี
ก็เป็นไปตามยุคสมัยน่ะแหละจ้ะยายธี แต่การเดินตามยุคตามสมัยโดยไม่เหลียวมองความเป็นไทย หรือ เพียงแอบอ้างเอาความเป็นไทยเป็นที่ตั้ง นั้น จะจัดระบบการศึกษาดีเลิศเพียงใดก็คง....ล่มสลายอยู่ดีแหละ ขอบคุณจ้ะยายธี
ขอบคุณจ้ะพี่หมอเปิ้น
หวัดดีจ้ะคุณศิลา
บันทึกนี้คุณมะเดื่อเขียนขึ้นจากความรู้สึกลึก ๆ ในใจจ้ะ ก็พอดีไปเจอมะสังที่มียอดเป็นมะนาวมะกรูดที่วัดคลองวาฬ จึงเอามาประกอบจ้ะ ขอบคุณจ้ะ
เพลงเพราะค่ะ
หวัดดี ผอ.
ขอบคุณจ้ะ
สวัสดีจ้ะท่าน ผอ.หนาน
หายหน้าตา หายตา หายตัว ไปนานเลยนะจ๊ะ คงปิดเทอมแล้ว จึงมีเวลาว่างมาทักทายคุณมะเดื่อ ที่ท่านว่ามาทั้งหมดนั้น ...ถูกต้องจ้าาาาาา..... คิดว่าทุกคนในวงการศึกษาก็จะรู้อยู่แก่ใจแล้ว แต่...ก็เพียงรู้ เพียงคิด เพียงพุด....แต่...ทำอะไรให้มันถูกต้องได้ยากเย็นแสนเข็ญเหลือเกิน สังคมไทย ประเทศไทยจึงเป็นอย่างนี้จ้ะ ขอบคุณที่ท่าน ผอ.มาทักทายจ้ะ