เราทุกคนก็สามารถมองเห็นพระเจ้า มองเห็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มองเห็นปาฏิหาริย์ทั้งหลายได้ในต้นหญ้า ในดอกไม้ ต้นไม้ สรรพสิ่งรอบตัว ในความสุข ในความทุกข์ ในคนที่เรารัก ในคนที่เราไม่รักได้เหมือนชายคนนั้นในทุกวันของชีวิต...หากเพียงเราเปิดใจให้มองเห็นและชื่นชม

วันหนึ่งพระเจ้าตัดสินใจว่าจะปรากฎตัวให้คนเห็น จึงสั่งให้นางฟ้าลงไปบอกกับพระราชาและชาวบ้านถึงเหตุการณ์อันน่ายินดีที่จะเกิดขึ้น

"โอ้..พระราชา พระเจ้าต้องการแสดงตัวให้ท่านเห็นในรูปแบบที่ท่านประสงค์ ท่านต้องการให้พระเจ้าปรากฎตัวแบบใดดี?" นางฟ้าถามพระราชา

ด้วยความที่พระองค์เป็นพระราชามานาน จึงเคยชินในความโอ่อ่าของยศถาบรรดาศักดิ์ที่มี พระราชาจึงตอบไปแบบไม่ต้องคิดว่า "จะในรูปแบบใดล่ะ นอกเสียจากการได้เห็นพลัง อำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า ให้สมกับที่เราเป็นราชาของเมืองนี้ ขอให้พระเจ้าปรากฎตัวด้วยพลังทั้งหมดทั้งมวลที่ท่านมีเถอะ"

พระเจ้าตกลงทำตามคำขอ พระเจ้าปรากฎตัวด้วยลำแสงอันร้อนแรงลงมาที่พระตำหนักของพระราชา เผาผลาญทุกอย่างวอดวายไม่เหลือแม้แต่เสาเมือง ทุกอย่างกลายเป็นเศษเถ้าถ่านในพริบตา

นางฟ้าคนเดียวกันไปหาชาวบ้านยากจนคนหนึ่งที่อยู่นอกเมืองไกลออกไปและถามคำถามเดียวกัน
โอ้...ลุงจ้ะ พระเจ้าต้องการแสดงตัวให้ท่านเห็นในรูปแบบที่ลุงประสงค์ ลุงต้องการให้พระเจ้าปรากฎตัวแบบใดดี?" นางฟ้าถามชายชาวบ้าน

ชายคนนั้นเกาศรีษะ นิ่งคิดด้วยความฉงนอยู่นาน จึงตอบออกมาว่า "ฉันเป็นคนยากไร้ ไม่สมควรที่จะได้เห็นหน้าค่าตาของพระเจ้าหรอก แต่หากเป็นความประสงค์ของพระองค์จริงๆ ที่จะเมตตามาปรากฎตัวต่อฉัน ขอให้ฉันเห็นพระองค์ในสิ่งที่ฉันคุ้นเคย ขอให้ฉันเห็นพระเจ้าในดินที่กำลังพรวน ในน้ำที่ดื่ม ในอาหารที่กินเถอะนะ ขอให้ฉันได้เห็นพระเจ้าในใบหน้าของคนในครอบครัวที่ฉันรัก เพื่อนบ้านที่ฉันนับถือ และหากพระเจ้าปรารถนาดีต่อฉันและคนอื่นๆ ขอให้ฉันเห็นความดีของพระองค์ปรากฎในตัวฉันเอง"

พระเจ้าตกลงตามคำขอของชายชาวบ้านคนนั้น เขามีอายุยืน มีความสุข มีสุขภาพดีทั้งกายและใจ

...

..

เราทุกคนก็สามารถมองเห็นพระเจ้า มองเห็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มองเห็นปาฏิหาริย์ทั้งหลายได้ในต้นหญ้า ในดอกไม้ ต้นไม้ สรรพสิ่งรอบตัว ในความสุข ในความทุกข์ ในคนที่เรารัก ในคนที่เราไม่รักได้เหมือนชายสามัญคนนั้นในทุกวันของชีวิต...หากเพียงเราเปิดใจให้มองเห็นและชื่นชม

ฉันยืนนึกถึงเรื่องที่เคยอ่านผ่านตามานี้ใต้ต้นตะขบริมน้ำใกล้บ้าน และคิดว่าเจ้านกสีชมพูสวนตัวนี้กำลังมองเห็นพระเจ้า มองเห็นปาฏิหาริย์ที่มีจริงในโลกใบนี้เช่นกัน

อีกครั้งที่นึกถึงคำพูดของหลวงปู่ ติช นัท ฮันท์ "ปาฏิหาริย์มิใช่การเดินบนผืนน้ำ ปาฏิหาริย์คือการเดินบนผืนดินผืนหญ้าด้วยความรู้ตัว และสามารถชื่นชมความสงบงามของสรรพสิ่ง"


นำภาพความสุขที่สัมผัสได้มาฝากค่ะ

..

เจ้าบินมาถึงพร้อมเสียงร้องน่ารักอันเป็นเอกลักษณ์ มองซ้ายมองขวาแล้วก็ไปได้ผลตะขบที่กำลังสุกห่าม ไว้ในความครอบครอง ลูกโต๊...โต

..

เจ้าใช้พลังของจงอยปากบีบให้น้ำหวานไหลเยิ้มออกมา...หวาน...หอม...ชื่นใจ

..

เจ้ากลืนกินน้ำหวานอย่างเอร็ดอร่อย

..

เจ้าหมุนลูกตะขบไปโดยรอบอย่างเชี่ยวชาญ

..

ลูกตะขบยังคงปล่อยน้ำหวานออกมาอย่างต่อเนื่อง ลูกเริ่มเล็กลง...

..

เล็กลง....

..

หมุนรอบอีกที...ไม่กินทิ้งกินขว้าง

..

จนเหลือแต่เปลือก...ก่อนปล่อยทิ้งลงน้ำไป

..

แล้วเจ้าก็พักทำความสะอาดร่างกาย ทำตัวพองๆ น่ารักๆ เป็นของขวัญตอบแทนต้นตะขบ...ปาฏิหาริย์ที่พระเจ้าและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้มา

..

สุขสันต์วันหยุดสุดสัปดาห์ที่จะมาถึงค่ะ....ขอให้ทุกท่านพบปาฏิหาริย์รอบตัวค่ะ

ด้วยความนอบน้อม

ปริม ทัดบุปผา

๕ ตุลาคม ๒๕๕๕




Richard Clayderman - What a wonderful world..

http://www.youtube.com/watch?v=B5Btxmtna1o&feature=fvwrel