เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :

พลาสติกไล่หนู

 

 

          ช่วงนี้เป็นช่วงที่ข้าวในนาของบ้านแม่ตาดกำลังเริ่มออกรวง ในขณะที่บางเจ้าข้าวก็เริ่มจะแก่บ้างแล้ว

          ในช่วงนี้เองที่ชาวนาเริ่มมีความกังวลใจ เนื่องจาก "หนูนา"(หนูพุก)ได้พากันเข้ามากันกินต้นข้าวและรวงข้าว จนทำให้ผลผลิตเกิดความเสียหาย

          เจ้าของนาบางรายต้องใช้วิธีเอายาเบื่อหนูผสมกับอาหารไปวางไว้ตามจุดต่างๆ เพื่อล่อให้หนูเข้ามากิน บางรายก็ใช้วิธีวางกับดัก และบางรายก็ใช้วิธีส่องไฟยิงในตอนกลางคืน  แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ทำให้จำนวนประชากรของหนูลดลงไปแต่อย่างใด

          นวัตกรรมที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่ง ที่ชาวบ้านแม่ตาดนำมาใช้ ก็คือ  "พลาสติกไล่หนู" โดยการนำเอาพลาสติกใสมัดติดปลายไม้ จากนั้นก็นำไปปักเอาไว้ทั่วบริเวณทุ่งนา

          มีการเล่าต่อๆ กันว่า  พอตกกลางคืนมา เวลาลมพัดเข้ามา จะทำให้พลาสติกปลิวไหวและมีเสียงดังพรึ่บพรั่บๆ เหมือนคนเดิน เมื่อหนูมองเห็นหรือได้ยิน ก็จะตกใจกลัวและไม่กล้าเข้ามากัดกินข้าวในนาอีก....นอกจากนี้แล้ว พลาสติกที่ว่านี้ ก็ยังทำหน้าที่ช่วยไล่นกไล่กาในตอนกลางวันแทนหุ่นไล่กาอีกด้วยต่างหาก   555

          วันหนึ่งผมได้สอบถามชาวนาบ้านแม่ตาดว่า วิธีนี้ได้ผลไหม?

          เจ้าของนาเจ้าแรกบอกว่า "ได้ผลน่ะ เพราะทำให้หนูกลัว และไม่กล้าเข้ามากัดกินข้าวในนาอีกเลย"

          ในขณะที่เจ้าของนาอีกคนหนึ่ง กล่าวติดตลกว่า  "ไม่ได้ผลเลย มีแต่จะทำให้หนูยกทัพเข้ามาเยอะกว่าเดิมเสียอีก เพราะหนูมันมองเห็นพลาสติกที่พัดปลิวไปมาจำนวนมาก ก็นึกว่าท้องทุ่งนาแห่งนี้คงจะมีงานบันเทิงหรืองานรื่นเริงอย่างแน่แท้ ก็เลยชักชวนกันมาเที่ยวในนาผืนนั้นซะเลย   555 "


           ไม่ว่าจะได้ผลหรือไม่ได้ผลอย่างไรก็ตาม แต่ "พลาสติกไล่หนู" ก็เป็นนวัตกรรมและเป็นภูมิปัญญาชาวบ้านที่น่าสนใจไม่น้อยเลยทีเดียวนะครับ