วันจันทร์ ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2555
กราบสวัสดีค่ะครู
เช้านี้ตื่นขึ้นมาในห้องนอนพ่อกับแม่ ที่มีน้องตั้มมานอนด้วยอีกคน พ่อลุกไปตลาดตั้งแต่ตีสาม ก็เช่นกันค่ะครู วิถีชีวิตบ้านหนูเป็นเช่นนี้ หนูกับน้องตั้มลงมาทีหลัง หนูนั่งลงทำวัตรเช้า เช้านี้หนูยังไม่ได้เปลี่ยนกำหนดการ เพราะตอนแรกต้องไปรับพี่พา ที่วัดที่พี่ชายบวช แต่ท่านเปลี่ยนแผนกลับไปแล้ว หนูก็เลยว่า
“จะแวะไปวัดที่พี่ชายบวชก่อน ตอนแรกหนูแค่จะแวะเอาของไปให้พระพี่ชาย”
พอแม่บอกว่า “จะไปด้วย” ก็เลยตัดสินใจลาตอนเช้าเพื่อได้ใส่บาตรและฟังเทศน์จากหลวงปู่”
สิ่งที่เป็นธุระจัดหาให้พระพี่ชายคือ แหนบอันใหญ่เจ้าค่ะ จริง ๆหนูก็หามาหลายเดือนแต่ก็พึ่งได้ วันนี้ก็พึ่งทราบจากหลวงพี่ว่า “เคยหาซื้อทั่วสกลนครแต่ไม่มี”
เหมือนเป็นโอกาสเจ้าค่ะครู แต่ก็ยังช้าในการดำเนินการ หลวงพี่แนะว่า
“ให้ไปวางไว้ที่บันได หลวงปู่ท่านจะบังสุกุลใช้เอง”
เย็น ๆได้คุยกับหลวงพี่ ท่านเล่าว่า
“ใครซื้อมาถวาย ใช่ โยมพี่สาวท่านไหม แล้วรู้ได้ยังไง”
หลวงปู่เมตตามากเลยเจ้าค่ะครู อันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งภารกิจที่พระพี่ใช้เมตตาให้โอกาสจัดหา เพื่อมาถวายหลวงปู่
พอแม่ได้มาวัดท่านก็มีความสุขค่ะครู เพราะกัลยาณมิตรท่านที่นี่ให้การต้อนรับและรอคอยท่าน ครั้งล่าสุดที่ขึ้นมาก็วันเข้าพรรษา ผ่านไปสองเดือนแม่ค่อยยอมขึ้นมา เพราะความเสียสละของแม่ที่คอยจัดเตรียมอาหารให้พ่อ มาวัดไม่ได้ขาดทุกวันพระ เพราะต้องมีคนอยู่เฝ้าร้าน ลงจากวัด แวะส่งแม่ ไปลาพ่อ และพี่สาวหนูก็พึ่งรถมาที่ทำงาน คำนวณเวลา จึงโทรไปแจ้งพี่ ๆที่ทำงานว่าของลาครึ่งวัน มีเวลาประมาณสองชั่วโมงกว่า หนูจึงแวะนวดที่ สสจ. ขอนแก่นก่อน ประมาณสองชั่วโมง หมอนวดนวดได้ดีมากเลยค่ะครู แต่เส้นเอ็นของหนูตึงจริง ๆนวดเสร็จเบาและง่วงมากเลยเจ้าค่ะ ไม่รู้สึกปวดตามร่างกาย ระลึกทบทวนกับตนเอง หมอนวดที่นวดให้ใจเย็นมาก ๆ เอาใจใส่ไล่ไปทีละจุดและอธิบายด้วยว่า ปวดตรงนี้จะเชื่อมจับตรงไหน ตึงตรงนี้จะตึงไปที่ตรงไหนบ้าง แต่ท่านก็ขำ ๆ ว่า “ตัวเล็ก ๆ แต่เอ็นตึงทั้งตัว”
ลาป่วยศีลข้อ 2 และข้อ 4 ด่างพร้อยค่ะ แต่ก็ยอมรับ กลับเข้าที่ทำงานตอนบ่าย ก็เข้าสู่ชีวิตการทำงานค่ะครู
แต่ก็ได้รับข่าวถึงการเสียชีวิตของน้องเภสัชรุ่นติดๆกันว่า
“ล้มในห้องน้ำแล้วเสียชีวิต ตามาทราบชัดทีหลังว่า เพราะไฟจากเครื่องทำน้ำอุ่นรั่ว”
รู้สึกสลดเจ้าค่ะ ความตายแค่นี้เอง แต่ก็สะเทือนข้างในมากพอสมควรเจ้าค่ะ
เปิด mail เห็นข้อมูลแผนงานช่วงเสาร์อาทิตย์ที่ครูส่งมาให้ จึงได้ตอบกลับครู พอครูโทรมา จึงได้โอกาสสอบถามชื่อลูกประคบที่จะให้ใส่เพราะหนูจำไม่ได้ เผลอสติแล้วไม่จดเป็นเช่นนี้ทุกครั้งเลยเจ้าค่ะ พอได้รับความเมตตาจากการได้คุยกับครู จึงลงมือทำเลย ทำฉลากไว้ก่อน เสร็จแล้วก็ถ่ายภาพไปให้ครู ทำเสร็จก็ทบทวนกับตนเอง เหมือนที่ครูว่าไว้เลย
“ถ้าตั้งใจก็ทำได้”
แต่ทำไมไม่ค่อยทำ
ตั้งคำถามกับตนเองไม่เป็นอีกแล้วค่ะครู
“ทำยังไงหนูถึงจะลุกขึ้นมาทำงานรับใช้ครู รับใช้ผู้อื่นเป็นบ้างนะ”
พอกลับบ้าน ก็เดินจงกรม ออกมาวิ่ง แล้วกลับเข้าบ้าน เหมือนมีอาการท้องเสียไม่สบายท้องเจ้าค่ะ อาจจะเพราะทานตำเหมี่ยง จับผ้าที่พระอาจารย์เมตตาให้โอกาส แต่ก็ยังไม่กล้าตัด จึงพับไว้ก่อน รู้สึกร่างกายประท้วง ล้มตัวลงนอนกับพื้นซีเม็นแล้วหลับไป ตื่นขึ้นมาตีสอง ครานี้ท้องเสียหนักเลยเจ้าค่ะครู สงสัยเชื้อได้ออกฤทธิ์เต็มที่ สะสมจนได้ปริมาณที่จะออกฤทธิ์ในการขับสารพิษออกจากร่างกาย
รู้สึกไม่สบายท้อง และก็หิว หนูขับรถออกมาเซเว่น แล้วก็เติมแก๊ส ทบทวนกับตนเอง ยังใจไม่เข้มแข็งอยู่ก็ดู ๆ ตนเองไป ไม่ถึงกับเดี้ยงเจ้าค่ะ แต่ก็ยังแพ้พ่ายให้ความหิวเจ้าค่ะ
