ช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา เป็นสัญญาณเตือนว่า
ข้าพเจ้ากำลังติดกับความ "ไม่มีเวลา" เข้าเสียแล้ว
หายไปนาน จึงขอเคาะสนิมด้วยเรื่องสั้นๆ ก่อนคะ

...

หลายสัปดาห์มาแล้ว ที่เครื่องอบผ้าที่บ้านมีปัญหา
ปัญหาไม่ใหญ่โตแต่น่ารำคาญ นั่นคือฝาปิดได้บ้างไม่ได้บ้าง
แม้ข้าพเจ้าจะพยายามปิดแรงๆ ปิดแน่นเท่าไหร่
มันก็มักเผยอเปิดออกมา ทำให้การอบผ้าชะงัก
จึงใช้วิธี ปิดเทปกาวลงไป 

วันหนึ่ง พ่อของข้าพเจ้าเห็นเข้า
ก็ชี้ให้ดูเข้าไปในช่องงับฝาตู้
" อันนี้ตอนที่งับไม่ลง เห็นไหมว่าแง่งนี้มันยื่นออกมานิดหนึ่ง"
เสร็จแล้ว พ่อก็ใช้นิ้วเขี่ยเบาๆ ให้ส่วนนั้นหดเข้าไป
" ลองปิดดู"
ปรากฎว่าฝาตู้อบผ้า ปิดได้แน่นตลอดการอบ
โดยไม่ต้องใช้แรงใดๆ เลย

 

...

เวลามีปัญหา เราทำอย่างไร
เรา "อดทน กดเก็บความไม่พอใจ" (tolerance) 
เรา "หาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง" (rationalization) 
เรา "ต่อต้าน" (resistance) 
เรา "โกรธ" (anger) 
เรา "หนีความจริง" (denial)

สิ่งต่างๆ เหล่านี้ก็เปรียบกับข้าพเจ้าไม่พอใจ
พยายามปิดตู้แรงๆ และการใช้เทปกาวปิดทับ 

 

ในขณะที่พ่อของข้าพเจ้า ใช้วิธีอีกทาง
ด้วยการยอมรับ (acceptance)
การยอมรับ ไม่ได้หมายถึงการหลอกตัวเอง ว่าปัญหาไม่มี
การยอมรับ ไม่ได้หมายถึงการทำใจให้ชอบสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่การยอมรับ เป็นการมองเข้าไปในจุดที่ปัญหาเกิดอย่างพินิจพิเคราะห์
เห็นในสิ่งที่เป็น ทั้งตอนปกติ และผิดปกติ
..ตอนฝาตู้ปิดไม่ได้  เป็นอย่างไร
เทียบกับ..ตอนฝาตู้ปิดได้  เป็นอย่างไร
ความท้าทายนี้ ทำให้เกิดความสุข (joy)
ยิ่งเมื่อปัญหาแก้ได้จากกระบวนการนี้ ก็ยิ่งเกิดปิติ (enthusiastic) 

..

เรื่องเล็กๆ ที่ทำให้เห็นจุดอ่อนวิธีการแก้ปัญหาของตัวเราเอง
เรื่องใหญ่.. 

 ###

แรงบันดาลใจ ขณะอ่านหนังสือ "The Zen Leader" Ginny Whitelaw