Moon river,
wider than a mile
I'm crossing you in style some day
Oh, dream maker, you heart breaker
Wherever you're goin',
I'm goin' your way
Two drifters, off to see the world
There's such a lot of world to see
We're after the same rainbow's end, waitin' 'round the bend
My huckleberry friend,
Moon River, and me
(Moon river, wider than a mile)
(I'm crossin' you in style some day)
Oh, dream maker, you heart breaker
Wherever you're goin',
I'm goin' your way
Two drifters, off to see the world
There's such a lot of world to see
We're after that same rainbow's end,
waitin' 'round the bend
My huckleberry friend,
Moon River, and me
คลิ๊กฟังเพลง Moon River
http://www.youtube.com/watch?v=flm4xcOyiCo
จากการแสดงสดครั้งหนึ่งของ Andy Williams
เพลง Moon River
เป็นเพลงที่โด่งดังทั้งในยุโรป อเมริกาและทั่วโลก
เป็นเพลงอมตะในความเป็น Andy Williams
เพลงนี้กับเพลงทะเลครวญของวงดิอิมพอสสิเบิ้ล
มีเนื้อหาและให้อารมณ์เพลงคล้ายกันมาก
เพลงอีกเพลงหนึ่ง
ที่นักฟังเพลงรู้จัก Andy Williams ดี คือเพลง Feeling
หลายเพลงถูกนำมาร้องโดยนักร้องรุ่นหลังอีกหลายครั้ง
Andy Williams เพิ่งจะถึงแก่กรรม
เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาด้วยวัย ๘๔ ปี
............................................................................................................................................................
คนในภาพ : ยืนเป็นหุ่นถ่ายภาพ พี่แก้ว-ราตรี ปั้นพินิจ จากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล อดีตนายกสมาคม เวชนิทัศน์สมาคม(ประเทศไทย) มือกล้อง พี่นง-อนงค์วรรณ ไพโรจน์ จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล นายกสมาคม เวชนิทัศน์สมาคม(ประเทศไทย) คนปัจจุบัน ให้เกียรติร่วมเป็นทีมวิทยากร ไปจัดกระบวนการถอดบทเรียนเสริมศักยภาพการทำงานแบบมีส่วนร่วมด้วยการทำงานความรู้ในวิถีปฏิบัติกับชุมชนและพัฒนาแผนกลยุทธงานมวลชนสัมพันธ์ให้กับ กฟผ
Scene : ทะเลสีเงิน เดือนหงายยามพลบค่ำ
สถานที่ : หาดทรายและริมทะเล อ่าวประจวบ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กันยายน ๒๕๕๕
ถ่ายภาพ : วิรัตน์ คำศรีจันทร์
กล้อง : Kodak Easy Share
อาจารย์ถ่ายภาพได้งามมาก ขอร่ วมไว้ อา ลั ย Tบ
สวัสดีครับคุณแสงห่งความดีครับ
เพลงเพราะๆ ความทรงจำดีๆ
เลยเป็นโอกาสนำเอารูปถ่ายสวยๆมาแบ่งกันดูได้พอดีเลยนะครับ
ขอขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยือน ชมภาพถ่ายและฟังเพลงรำลึกความทรงจำงามๆด้วยกันครับ
พี่ใหญ่ นงนาท, อาจารย์ธนิตย์, อ.นุ,
คุณหมอธิรัมภา, คุณเอก จตุพร, คุณแสงแห่งความดี
คนคอเดียวกันค่ะ เสียงทุ้มนุ่มลึกดีค่ะ
ขอบคุณ Dr.Ple ครับ
ฟังเพลงของแอนดี้ วิลเลี่ยมแล้วนี่
เหมือนได้มีเวลานึกถึงความรู้สึกเก่าๆที่ดีๆเยอะเลยนะครับ
สวัสดีครับคุณ Brigth Lily ครับ
ฟังเสียงและดูเทปการแสดงสดเก่าๆ ได้บรรยากาศเหมือนฟังเพลงไทยเก่าๆเหมือนกันนะครับ
อาจารย์วิรัตน์คะ
Kodak Easy Share เป็น DSLR หรือเปล่าคะ
นอกจากองค์ประกอบภาพที่สุดยอดแล้ว อาจารย์ใช้เทคนิคอะไรพิเศษคะ คือหนูสงสัยว่า ท้องฟ้าและดวงอาทิตย์งามมาก ในขณะที่รอบ ๆ ดูเหมือนแสงน้อย เป็นยามใกล้ตะวันตกดิน หากความคมชัดมากเหลือเกินค่ะ
หนูใช้ Canon 40D แต่ไม่ได้จับนานแล้ว ตอนที่เริ่มถ่ายตอนนั้นก็ไม่ได้ศึกษาละเอียดค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะอาจารย์
สวัสดีครับอาจารย์หมอภูสุภาครับ
เป็นกล้องอัตโนมัติ แต่ขนาดและรูปทรงเหมือนกล้อง DSLR เลยละครับ
ไม่ใช่รูปดวงอาทิตย์หรอกนะครับอาจารย์ เป็นภาพดวงจันทร์กับทะเลสีเงินนะครับน่ะ แถมยังมีเมฆลอยเลื่อนมาสะท้อนยอแสงจันทร์อีกด้วย มีมะพร้าวคู่ยืนต้นเป็นภาพ Sillhuette บอกเล่าความเป็นทะเลและหาดทรายที่ Fore Ground ครบถ้วนองค์ประกอบความงามของคืนเดือนเพ็ญอย่างที่อาจารย์ว่าเลย เป็นภาพที่ถ่ายยากเอาการครับ แสงและ Contrast ต่างๆยิ่งต่ำกว่ายามพระอาทิตย์ตกดินมาก ไม่มีเลนส์และเทคนิคพิเศษช่วย ใช้โหมดแสงธรรมชาติ แล้วก็ยืนกลั้นหายใจ ได้ภาพที่ชัดกับภาพที่เบลอแทบจะอย่างละครึ่งแน่ะครับ
โห อาจารย์ใช้ขาตั้งกล้องหรือเปล่าคะ อ้อ..ยืนกลั้นหายใจแสดงว่า ไม่ได้ใช้
ขอคารวะค่ะ
แสงจันทร์นี่เอง แสงสวยนุ่มและ กึ่งฝันกึ่งจริง..งามจริง ๆ ค่ะ
ตรงรูปที่มีคนยืนและอีกคนถ่ายภาพนั่นยิ่งยากครับ เพราะแม้ผมจะนิ่ง แต่สองท่านในภาพกลับเคลื่อนไหว อีกทั้งกำลังคลั่งแสงจันทร์ด้วยเช่นกัน เลยกำลังผลัดกันถ่ายแหลกเลยละครับ ผมต้องดูจังหวะและกดชัตเต้อร์ (ใส่ไม้โทตามราชบัณฑิตแนะนำแล้วนะครับเนี่ย) ดักล่วงหน้า เสร็จแล้ว ภาพนี้ก็เป็นภาพที่ผมอยากเห็นมากที่สุดเลยครับว่าจะใช้ได้ไหม ปรากฏว่าใช้ได้ครับ มันสนุกตรงนี้แหละครับ ขอบพระคุณอาจารย์ครับที่ชวนให้ได้คุยและแบ่งปันกันตรงแง่มุมที่มันสนุกและท้าทายดีจริงๆ
อาจารย์คะ มาชวนคุยอีก
นำภาพนี้มาฝาก แสงอะไรตอนนั้นจัดไม่เป็น ได้กล้องมาครั้งแรกหามุมถ่าย เดินไปหลังบ้านเจออันนี้ ลงนอนถ่ายเลยค่ะ
เป็นภาพแรกของกล้องและภาพแรกที่หัดเล่นกล้องจึงชอบค่ะ
อาจารย์ดักล่วงหน้าเรื่อง เติมไม้โทในคำว่า กดชัตเต้อร์ นะคะ ขอบคุณค่ะ ;-)
บางครั้งก็รู้สึกว่า กลัวคนหงุดหงิด แต่เห็นแล้วอดไม่ได้ เพราะฉะนั้นถ้าพอสนิทและมั่นใจว่าไม่หงุดหงิดเรา หนูก็จะทักค่ะ
ตัวเองก็อยากให้คนบอกค่ะว่า เวลาเห็นคำผิด
ยิ่งหน้าคำถามที่ถามมา เยอะเลยค่ะ ขออภัยอาจารย์ที่มาบ่นตรงนี้
ขอบพระคุณกับความรู้และภาพสวย งดงาม ค่ะ
สวัสดีครับอาจารย์หมอภูสุภาครับ
สวยครับ ขอบพระคุณอาจารย์ครับที่นำมาแบ่งกันชม
วิธีถ่ายภาพโดยเลือกด้านที่แสงส่องทะลุใบต้นไม้อย่างนี้ เป็นวิธีเลือกอิทธิพลของแสงได้ถูกกับลักษณะภาพ ซึ่งเหมือนเป็นการบันทึกเล่าเรื่องของต้นไม้กับแสงแดดและความรื่นรมย์ของธรรมชาติ การใช้ศิลปะเข้าช่วยอย่างที่ปรากฏในภาพจากฝีมือถ่ายภาพของอาจารย์อย่างนี้นี่ จะเห็นได้เลยนะครับว่า เราสามารถทำให้สิ่งที่ปรากฏในภาพมีอยู่ไม่กี่ชิ้น ให้สามารถบอกเล่าเรื่องราวได้อย่างมากมาย เป็นต้นว่า กิ่งใบของมะละกอเพียงเล็กน้อย ก็กลับบอกสภาพแวดล้อมของแมกไม้และการอยู่อาศัยโดยรอบได้เป็นอย่างดี
แสงแบบย้อนแสงและมุมภาพแบบเงยขึ้นอย่างนี้ ให้ภาพออกมาสวยงามและน่าสนใจมากเสมอเลยนะครับ เพราะเป็นมุมที่คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้มอง เลยไม่ค่อยได้มีโอกาสได้เห็นโลกและความเป็นจริงรอบข้าง ด้านที่อยู่ในมุมมองแบบนี้บ่อยนัก
การสามารถนำเอาเรื่องราวด้านที่คนมองไม่เห็นหรือมองข้ามไปมาถ่ายทอดให้กัน ก็เลยมีความน่าสนใจที่มีอยู่เป็นพื้นฐานอยู่แล้วเหล่านี้ ช่วยสร้างความน่าประทับใจได้เป็นอย่างดี สามารถใช้ถ่ายภาพเพื่อบันทึกข้อมูล สร้างเรื่องราว สร้างความรู้ นำเสนอความรู้ ผสมผสานไปกับให้รสนิยมศิลปะและพัฒนากล่อมเกลาชีวิตด้านในให้กับผู้ชมได้เป็นอย่างดีครับ เลยขออนุญาตร่วม React ให้สนุกกับการถ่ายภาพของอาจารย์ด้วยนะครับ
ภาพของอาจารย์มีมิติการย้อนแสงและให้แสงส่องทะลุใบไม้ กับมุมกล้องแบบที่คนเขียนภาพและคนถ่ายภาพเรียกว่าภาพสายตามด (Ant Eye View) หรือทัศนียภาพแบบมองย้อนขึ้นด้านบน (Look-up Perspective) เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว นอกจากนำเอาศิลปะของมุมภาพและการมองอย่างนี้ไปใช้ต่อไปแล้ว ลองเพิ่มลูกเล่นเข้าไปสักอีกมิติหนึ่งไหมครับ เป็นมิติการสร้าง Theme และความเป็นเอกภาพของเรื่องราวในภาพ โดยวิธีจัดองค์ประกอบภาพ เพิ่มเข้าไปในเรื่องมุมภาพกับการเล่นแสงเงา ผมลองนำเอาภาพของอาจารย์มาจัดเพื่อให้เห็นมิติดังกล่าวนี้นะครับ
เรื่องราวในรายละเอียดจะยังเป็นเรื่องเหมือนเดิม ศิลปะของมุมกล้อง แสง-เงา ก็ยังคงเหมือนเดิม แต่เราจะรู้สึกเชิงสัมผัส เพิ่มขึ้นมาอีกได้ว่า เรื่องราวและรายละเอียดต่างๆของภาพแต่เดิมนั้น สามารถมีโครงสร้างและลำดับเรื่องราวเปลี่ยนไปได้หลากหลายวิธี
หากเปรียบภาษาภาพถ่ายเป็นการบอกเล่าพรรณาความ ก็พอจะอธิบายเทียบเคียงได้ว่า แต่เดิมนั้น ก็เหมือนกับเป็นการเล่าพรรณาเรื่องราวต่างๆ แต่พอจัดองค์ประกอบอย่างใหม่เข้าไปอีก ก็เปรียบเหมือนการเล่าแบบมีประเด็นหลักและตัวเปิดเรื่อง ที่เชื่อมโยงไปสู่เรื่องอื่นๆได้หมดอีกเหมือนกัน โดยเห็นการให้น้ำหนักได้ว่าวิธีถ่ายทอดแบบไหน จะเปิดเรื่องจากเรื่องไหนและแง่มุมไหน รายละเอียดต่างๆไม่เสียไป แต่เค้าโครงการนำเสนอสถานการณ์และปรากฏการณ์เชิงสัมผัสต่างๆ จะแตกต่างออกไป ซึ่งจะส่งผลต่อกระบวนการสร้างสุนทรียภาพและการได้ความซาบซึ้งด้านใน โดยเชื่อกันว่า จะสร้างอารมณ์ภาพที่ทำให้ผู้ชมเกิด Reflection Learning Scheme ที่อยู่ภายใต้สิ่งที่ปรากฏให้เห็น เปลี่ยนไปได้อย่างหลากหลายตามรูปแบบของการจัดองค์ประกอบครับ
กราบขอบพระคุณอาจารย์ค่ะ
และขออนุญาตคัดลอกไปเก็บไว้อ่าน (เชยชม) ในห้องรับแขกบ้านของเราเองด้วยนะคะ
ที่นี่ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
เลยลิ๊งก์เรื่องราวทางศิลปะมาเป็นของแถมอาจารย์หมอภูสุภาอีกชุดหนึ่งด้วยครับ
http://www.gotoknow.org/blogs/posts/442016
มีความสุขและนำมาแบ่งกันชมเรื่อยๆนะครับ