ตรงรูปที่มีคนยืนและอีกคนถ่ายภาพนั่นยิ่งยากครับ เพราะแม้ผมจะนิ่ง แต่สองท่านในภาพกลับเคลื่อนไหว อีกทั้งกำลังคลั่งแสงจันทร์ด้วยเช่นกัน เลยกำลังผลัดกันถ่ายแหลกเลยละครับ ผมต้องดูจังหวะและกดชัตเต้อร์ (ใส่ไม้โทตามราชบัณฑิตแนะนำแล้วนะครับเนี่ย)  ดักล่วงหน้า เสร็จแล้ว ภาพนี้ก็เป็นภาพที่ผมอยากเห็นมากที่สุดเลยครับว่าจะใช้ได้ไหม ปรากฏว่าใช้ได้ครับ มันสนุกตรงนี้แหละครับ ขอบพระคุณอาจารย์ครับที่ชวนให้ได้คุยและแบ่งปันกันตรงแง่มุมที่มันสนุกและท้าทายดีจริงๆ