ผมลองกินเห็ดมารอบโลก พบว่าเห็ดอร่อยที่สุดในโลก และอาจใหญ่ที่สุดในโลกด้วย คือ เห็ด "ตีนแรด"
http://www.thairath.co.th/content/region/294965
วันนี้มีคนไทยเพาะเลี้่ยงเห็ดยักษ์นี้ได้แล้ว แ่ต่ไม่เป็นที่นิยม หันไปนิยม เห็ดออรินจิ (อะไรประมาณนี้) ของญี่ปุ่น (ที่แสนแพง) ที่ผมดูรูปทรงปั๊บก็รู้ว่าเป็นพี่น้องกับตีนแรดนี่แหละ แต่ของเราหวานหอมกว่ามาก
หลายคนไทย (รวมทั้งคุณแม่ผม) บอกว่าไม่กล้ากินเพราะมันใหญ่มาก กลัวว่าเป็นเห็ดเจ้า
เห็ดหร่อยรองลงไปน่าเป็นเห็ดโคน (อีสานเรียกเห็ดปลวก ) แต่เห็ดตลาดวันนี้ก็หร่อยมากนะ เช่น เห็ดนางฟ้า เห็ดกระด้าง (หรือเห็ดบดก็เรียก) เห็ดฟางก็โอนะ
ยังมีเห็ดป่าอีกมากหลาย นำมาขายริมทาง เช่น เห็ดน้ำแป้ง เห็ดแครง เห็ดไค (ออกสีม่วงๆอมขาว ราคาแพง) เห็ดหน้ามอม เห็ดน้ำหมาก เห็ดถ่าน เห็ดระโงก เห็ดระงาก (อันนี้กินแล้วตายมามาก เหมือนระโงก) เ็ห็ดมันปู (หาิกินยาก) เห็ดตับเต่า (สีดำเมื่อม) เห็ดยูคา (ชอบขึ้นกับยูคา รสขมนิดๆ) เห็ดเผาะ (เป็นเม็ดกระสุน) รวมไปถึงเห็ดหำพระ (ช่างตั้งชื่อ ไม่กลัวบาปเลยโนะ ลูกกลมเท่ามะนาว สีจีวรพระ) โอยอีกมาก เวลาผมขับรถรอบประเทศ เจอซุ้มขายเห็ดริมทาง เป็นต้องจอดชม พร้อมถ่ายรูปไว้เป็นทีระลึก
...คนถางทาง (๓๐ กย. ๕๕)
เห็ดข้าวตอก เป็นสกุลเห็ดโคนที่เล็กที่สุด มดเป็นคนเลี้ยง ( ไม่ใช่ปลวก) สีขาว ขนาดสูงประมาณสองซม.เท่านั้น ใครเคยกินยกมือขึ้น
ต่อไปคือ เห็ดต่าโล่ ใครรู้จักมารับรางวัลได้เลย มันเป็นเห็ดที่ประหลาดที่สุด เพราะ มีน้ำขังนองท่วม ชอบขึ้นริมต้นไผ่
เห็ดหนวด พบที่สกลนคร ขึ้นเกาะตามต้นไผ่เช่นกัน เป็นฝอยๆ เหมือนหนวด กินแล้วกรุบๆ หร่อยมากๆ คิดว่าถ้าเอาไปใส่ "กระเพาะปลา" (น้ำเหนียวๆ น่ะ ) คงหร่อยมากๆ
คนชอบเห็ด เห็ดพังกา งอกป่าโกงกาง
เห็ดตีนเชิง เห็ดน้ำหมาก เห็ดขี้ควาย(ฝรั่งชอบกิน) เห็ดหัวลิง เห็ดไข่เป็ด ไข่ไก่ เห็ดกอ เห็ดเหม็ด (เหล่านี้คนท้องที่เขารู้จักกันดี) บางเห็ดชื่อไม่เหมือนแต่เป็นเห็ดชนิดเดียวกัน
เช่นเดียวกับ ชิงดอกเดียว (พัทลุง สงขขลาสตูล สุราฎ นคร ตรัง พังงากระบี่ ภูเก็ต ชุมพร) เจ้าคุณกวนเมีย (ตั้งเพชรบุรีขึ้นไป ปางสีดา ป่าภาคตะวันออก ) ไม้เท้าโต๊ะอาหลี (ป่าฮาลาบา) ทั้งชิงดอกเดียว เจ้าคุณกวนเมีย ไม่เท้าอาหลี คือสมุนไพรตัวเดียวกัน)
เห็ดก่อ นึกออกแล้ว หัวเหลืองๆ ขนาดใหญ่ปานกลางนะครับ (ภาคเหนือก็เรียกเห็ดก่อ) เห็ดเหม็ด น่าคือ เห็นเสม็ดนะครับ ท่านวาอญ่าผู้น่ารัก มีเฉพาะภาคใต้ (เท่าทีีผมเข้าใจ) (เคยเห็นในรูปแต่ไม่เคยเห็นของจริงสักที ว่าจะไปด้อมมองหาอยู่) เห็ดหัวลิงก็เคยได้ยิน ว่ากันว่าเป็นเ้ห็ดใต้เท่านั้นเหมือนเห็ดเหม็ด เห็ดเขาชอบความชื่น แดดรำไร ซึ่งภาคใต้น่ะ น่ามีควาามหลากหลายมากสุด แต่ว่าไปแล้ว แต่ละภาคไทยก็มีเห็ดกินได้มากมายหลากหลาย แถมรักษาโรคได้ด้วย แต่อนิจจา คนไทย เห่อกินแต่เห็ดนอก ...มันเห่อนอกกันได้ทุกเรื่องจริง ๆ พับผ่า
อาจารยจรูญ หยูทอง ได้สะท้อนในเวทีไว้เรื่องเห่อของนอก
นักวิชาการจากนอก ด็อกเตอร์นอก แต่เวลาที่แกพูด แต่ใช้ตัวย่อว่า ดร.ไทยแหลงไหรคนไม่ใคร่เชื่อ ต้อง ดร.จากนอกหรือดร.ฝั่งเขาถึงคลั่งใคล้ แต่เวลาแกพูด แต่ตัดตัวร ออกไป ก็น่าคิดเหมือนกัน ขำชวนคิด