ได้ฟังเทศน์ของหลวงพ่อพุทธทาส ทำให้หนูระลึกถึงสิ่งที่ครูให้หนูมาตลอด
ครูไม่เคยขาดสายในการหยิบยื่นความช่วยเหลือให้กับหนู
แต่........จิตใจหนูหยาบกระด้าง
มันไม่ค่อยมีความสามารถในการรับได้ถึงพลังแห่งความเมตตาที่ท่านแผ่มา
รับไม่ได้ถึงพลังแห่งรักอันบริสุทธิ์ที่อยู่รายล้อม
แต่มาอาทิตย์นี้ หนูพึ่งรับได้
พึ่งรู้จัก ใจหนูพึ่งรับได้
หนูรู้สึกว่า ความรักบริสุทธิ์และความเมตตาของครูตลบอบอวล
สมองหนูรับได้
แต่ใจยังคลางแคลงเพราะกิเลสยังครอบงำ
หลวงพ่อพุทธทาสเล่าถึง “ความเป็นหนี้”
ในมุมที่หนูไม่เคยเห็น
หนูเป็นหนี้พ่อแม่ นี่คือ สิ่งที่ครูเมตตาชี้มาตลอด
พอมีสติก็พยายามกับตนเองที่จะแก้ไข แต่พอขาดสติก็ยังย่ำแย่
การกตัญญูนั้นอาจจะต้องผ่าน ความสำนึกในพระคุณ
สำนึกว่า “ได้รับ”
สำนึกว่า “ทำผิด”
จึงได้ลงมือแก้ไข
กตัญญู คำ ๆ นี้ หนูยังเพียงรู้จักความหมายของถ้อยคำ แต่ยังเข้าไม่ถึงไปในใจ
แต่เชื่อว่า หากยังอดทน ก้าวเดินเรียนรู้ไปเช่นนี้
ต้องมีสักวันที่เข้าใจ
