วันนี้ขอนำข้อคิดจากหนังสือ "พรอันสูงสุด" มาแ บ่งปันอีกครั้งค่ะ *** จงมองเข้าไปในส่วนลึกของจิตวิญญาณผู้อื่น และสดับฟังมิใช่ด้วยหู แต่ด้วยใจ ด้วยจินตนาการ และด้วยความรักอันสงบเงียบของเรา *** การเดินทางอาจยาวนานหรือแสนสั้น ทั้งหมดต้องเริ่มจากจุดแรกคือ ค้นพบตัวเอง *** ในที่สุดแล้ว เราจะพบคนๆ หนึ่งก็เฉพาะเมื่อเขามีผลกระทบต่อคนอื่น *** คนที่รักการงานของตน ย่อมไม่รู้สึกลำบากในการทำงาน *** เงินไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากเป็นเครื่องมือ มันเป็นได้ทั้งพลังในทางที่ดี พลังในทางชั่ว หรือไม่ก็เป็นเพียงสิ่งไร้สาระ *** คนที่ร่ำรวยจริงๆ คือคนที่รวยเพื่อน ไม่ใช่รวยเงินทอง *** การศึกษาคือการเดินทาง ที่ยาวนานชั่วชีวิต จุดหมายปลายทางนั้นยืดยาวออกไปเท่าที่เราเดินทางไป *** เราอาจหลีกเลี่ยงปัญหาได้โดยการฝึกตัดสินใจอย่างถูกต้อง การตัดสินใจอย่างถูกต้องจะได้มาก็ต่อเมื่อได้มีประสบการณ์จากปัญหาชีวิต *** บางคนเกิดในครอบครัวที่เพียบพร้อม แต่บางคนต้องค้นหาหรือสร้างครอบครัวขึ้นมา การเป็นสมาชิกคนหนึ่งในครอบครัวคือสมาชิกภาพที่ยากจะประเมินค่าได้ ซึ่งเราไม่ต้องจ่ายสิ่งใด นอกจากความรัก *** การหัวเราะคือยาวิเศษของจิตวิญญาณ โลกเรายังต้องการยานี้อีกมาก *** ความเชื่อศรัทธาเป็นทั้หงมดที่นักฝันต้อกงาร เพื่อที่จะมองเข้าไปเห็นอนาคต *** ทางเดียวที่คุณจะได้อะไรมากขึ้น อย่างแท้จริงจากชีวิต คือการให้บางส่วนในตัวคุณออกไป *** ยามใดที่เราโหยหาอยากจะมีให้มากขึ้นในชีวิตของเรา เราควรจะพอใจในสิ่งที่เรามีอยู่ เมื่อรู้จักพอ เรามักจะพบว่าชีวิตของเรามี จนเต็มล้นอยู่แล้ว *** แก่นแท้ของชีวิตคือเวลาทีละวันที่ต่อเนื่องกันไป วันนี้คือวันสำคัญที่สุด *** ความรักคือสมบัติที่เราไม่สามารถซื้อหาได้ ทางเดียวที่เราจะเก็บรักษารักไว้คือต้องมอบรักให้คนอื่น *** ในที่สุด ชีวิตที่ใช้อย่างเต็มที่ ก็คือพรอันสูงสุดนั่นเอง
การหัวเราะคือยาวิเศษของจิตวิญญาณ โลกเรายังต้องการยานี้อีกมาก
:-)
ขอบคุณที่แวะมาเยือนค่ะท่าน
ชอบจัง
อ่านแล้ว ดีจัง เอาไปใช้ประโยชน์ ชะโลมจิตใจให้อ่อนโยนลงได้ค่ะ
ต้องขอขอบคุณที่นำพรอันสูงสุดมาให้อ่านครับ
สวัสดีครับ..แวะมาเยี่ยมชมครับ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยือนค่ะ