ผมขับรถฝ่าสายฝนตั้งแต่เช้าเพื่อมาถึงมหาวิทยาลัยขอนแก่น
ผมตั้งใจมาเป็นเดือนกับงานนี้...โทรหาเพื่อนๆ ร่วมรุ่น...ประสานของที่ระลึก
สามโมงเช้าก็เริ่มงาน...มีการเสวนา...สังคมวิทยาข้ามวัย...โดยครูทั้งสองท่านที่เกษียณอายุราชการ
บรรยากาศอบอุ่นท่ามกลางครูหลายๆ ท่าน....รุ่นน้อง...รุ่นพี่...เพื่อนร่วมรุ่น....
ทั้งในระดับปริญญาตรี...โท...เอก
ครูทั้งสอง...ท่านยังดูไม่แก่เลย...และยังมีหัวใจในการเป็นครูตลอดชีวิต
และยิ่งกว่านั้นครูบอกว่า....”ยังเป็นนักวิจัยโดยสายเลือด...”
บอกกับลูกศิษย์ทุกท่านว่า..
“การได้มาเรียนสังคมวิทยา...ทำให้เราเข้าใจคนอื่น...เข้าใจตนเอง...มองสิ่งที่เป็นไปด้วยความเป็นกลาง....และไม่ดูถูกดูแคลนคนอื่น....”
“ครูดีใจและตื้นตันใจมาก....ที่เห็นพวกเรามีความกตัญญู...เหมือนมา Homecoming…สู่อ้อมอกครูอีกครั้ง...”
“ครูตามข่าวคราวของลูกศิษย์อยู่เสมอ...ออกไปทำงานรับใช้ชุมชน...เอาวิชาการที่เรียนมา...ไปเกิดประโยชน์ชุมชนและชาวบ้านอย่างไร ?....
“...ความรู้จากสถาบัน...เรียนรู้.....ความมุ่งมั่น....พัฒนา...”
“สิ่งที่ครูยึดมั่นประจำใจ...กตัญญู...ซื่อสัตย์...เสียสละ...และมีจริยธรรม...”
“...ครูยังเป็นครูเสมอ....มีอะไรให้ครูช่วยเหลือ....ติดต่อครูได้ตามช่องทางต่างๆ....”
“...ขอให้สังคมวิทยาที่เป็น Agency มีความรักใคร่ผูกพันกันและมีความสุข...
ขอให้สังคมวิทยาที่เป็น Structure มีความยั่งยืนและอำนวยสุขแก่ทุกคนและทุกสังคมตลอดไป....”
มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ครูเล่า...ที่ผมบรรยายได้ไม่หมด
แต่ก็ตราตรึงในใจจวบจนสมองของผมไม่มีความคิดแน่นอน
เป็นความประทับใจและผูกพันที่มีระหว่างครูและศิษย์
บรรยากาศเรียบง่าย แต่อบอุ่นสุดหัวใจ
ครูไม่เคยเกษียณ...ไปจากใจผมเลย....
ทั้งภาพ เรื่อง และเสียง ทำให้ตื้นตันใจคะ
คุณหมออดิเรกโชคดีที่มีคุณครูมีเมตตา
คุณครูโชคดีที่มีศิษย์กตัญญูแบบคุณหมออดิเรกคะ
สังคมวิทยา ... ที่เป็น Agency .... มีความรักใคร่....ผูกพันกัน...และมีความสุข...
สังคมวิทยาที่เป็น.....Structure มีความยั่งยืน....และอำนวยสุขแก่ทุกคนและทุกสังคม..... อ่านแล้วมองเห็น.... ความเป็น "ครู" จริงๆ นะคะ
ขอบคุณบทความดีดี มีคุณค่านี้ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ
ขอบคุณข้อมูลที่และเพลงที่ดีมากค่ะ
ผู้มีความกตัญญูย่อมนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง
ซึ้งอีกแล้วค่ะ
ครูไม่เคยเกษียณ...ไปจากใจผมเลย....
ครูได้อ่านแล้วคงรักและคิดถึงศิษย์คนนี้ตลอดไปนะคะ
เพลงพระคุณที่สาม ซึ้งมากค่ะ