ตอนแรก ทุกอย่างดูง่าย ไปที่ไหนก็มี แต่หารู้ไม่ว่า จะได้แต่ขยะ

หลังจากผมมานั่งคิดทบทวนตัวเอง และมองคนอื่น จึงพบว่า มีสองเส้นทางใหญ่

คือ การพึ่งคนอื่น

และ การพึ่งตนเอง

  • การพึ่งคนอื่น นั้นยาก สับสน และวางใจอะไรยากมาก เราจะหาคนจริงใจกับเราได้ที่ไหน อย่างไร ไม่ง่ายเลย ถ้าเราดูไม่เป็น ใครจะเอาของจริงๆแท้ๆ มาให้เรา แล้วเราจะมั่นใจสบายใจได้อย่างไร
  • การพึ่งตนเอง นั้นก็ต้องเรียน อย่างเป็นขั้นตอน จนทะลุจึงเนื้อใน

และผมพบว่า ลำดับการเล่นพระนั้น อาจแบ่งได้เป็นสี่ขั้นตอน เปรียบไปก็คล้ายๆกับการเจาะลูกมะพร้าว

  • ตอนแรก ทุกอย่างดูง่าย ไปที่ไหนก็มี แต่หารู้ไม่ว่า จะได้แต่ขยะ
    • ใครเข้ามา และถอยตอนนี้
    • หรือไม่ถอย แต่วนอยู่กับความง่ายๆ นี้
    • ก็จะมีแต่ขยะเต็มมือ
  • ตอนสองจะดูยาก เจอของแข็ง
    • อาจยังไม่ได้อะไร
    • เหนื่อย และอาจท้อง่ายๆ  
    • เพราะทั้งยาก
    • ทั้งไม่ได้อะไร
    • ถอยไปก็จะยังได้แต่ขยะเต็มมือ
  • ตอนที่สาม เจาะผ่านความยากของ "กะลา"
    • คือ ได้จุดตายต่างๆ ของพระแท้ ไว้แล้ว
    • ก็จะมีโอกาสได้หยิบของแท้
    • ใช้ประโยชน์ได้จริงๆ
  • ตอนที่สี่ เจาะเข้าถึงกลางวงการ
    • เข้าสู่แก่นแท้ของพระแท้ๆ
    • จะได้ของสวยงาม
    • ตามใจปรารถนา
    • ราคาเอื้อมถึง
    • ไม่ต้องว่าหลักแสนหลักล้าน เหมือนพวกเดินทางลัด ที่พึ่งคนอื่น ใช้เงินทุ่มใส่แทนความรู้

 

ดังนั้น

  • ใครถอยในขั้นที่หนึ่ง ดูง่ายๆ เบาๆ แต่มักได้ขยะล้วนๆ
  • ใครถอยขั้นที่สอง จะผ่านความเหนื่อยมาก แต่ก็ยังไม่ได้อะไร
  • ใครบุกถึงขั้นที่สาม จะเริ่มได้ของจริง ของแท้ แต่อาจยังไม่สวยถูกใจ
  • และใครยังบุกถึงขั้นที่สี่ จึงจะได้ของสวยของงาม ตามใจปรารถนา

 

ผมผ่านมาด้วยความยากลำบาก อย่างเป็นปกติของระบบ แบบไม่มีข้อยกเว้น

และลองมองย้อนกลับไป

ก็เห็นอุปมาประมาณนี้ ครับ