วันนี้ผู้เขียนมีความรู้สึกสบายๆ เพราะงานบางอย่างที่กังวลใจอยู่บ้างเสร็จไปแล้ว ครั้งแรกก็คิดว่าจะพัก ผ่อนแต่อีกใจก็อยากคุย อยากพูดถึง คุณค่าความเป็นมนุษย์ " อาจจะมีแรงบันดาลใจที่อยากเขียนเรื่องนี้สืบเนื่องมาจากเพิ่งสรุปงานวิจัยที่ทำเรื่องการศึกษาความเชื่อในผลของความดี เสร็จไปแล้ววิจัยเรื่องนี้ผู้วิจัยสัมภาษณ์คนประมาณเกือบ 80คน ใน3 จังหวัดคือ อุดรธานี กำแพงเพชร และกรุงเทพฯ คุยกับคนการศึกษาไม่จบป.4 จนถึงจบปริญญาเอก และคนที่มีอาชีพเก็บของเก่าขาย ทำไร่ทำนา รับจ้าง ค้าขาย แม่บ้าน ข้าราชการ ทำธุรกิจส่วนตัว คนที่ฐานะยากจน จนถึงคนที่ร่ำรวยมากๆ(ไม่ใช่ผู้เขียนนะ) ทุกคนเป็นคนดี มีแนวความคิดที่ดี ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครแม้กับตัวเอง มีใจที่คิดอยากจะช่วย หรืออยากให้ ผู้อื่นเท่าที่ศักยภาพของตนจะทำได้ ทุกคนจะมีลักษณะดังกล่าวคล้ายๆกัน และทำไม สิ่งที่พบอยู่เสมอในสังคมเมือง หรือสังคมชนบท คนที่ด้อยโอกาส (การศึกษาน้อย อาชีพหาเช้ากินตอนเย็น ไม่มีเงินฝากธนาคารเป็นแสนเป็นล้าน) ทำไมบางครั้งได้รับการดูถูก เหยียดหยามหรือถูกกระทำเหมือนเขาไม่ใช่มนุษย์แบบเดียวกับคนที่กระทำเขา ……อยากให้ทุกคนทำใจนิ่งๆสักนิด แล้วคิดพิจรณาด้วยปัญญา ของตนเอง และนิยามศัพย์คำว่า " มนุษย์ " คือ (นิยามกันเองตามแต่ปัญญาของแต่ละคน )

สิ่งที่ทำให้มนุษย์แตกต่างกันคือ …’"โอกาส"…โอกาส.ที่เลือกเกิดไม่ได้ แต่ทุกคนเลือกที่จะปฏิบัติตนให้มีความทุกข์น้อยที่สุดสามารถดำเนินชีวิตอย่างปกติสุข ไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับตนเองหรือผู้อื่น สมศักดิ์ศรี ที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ …….อย่างนี้หรือเปล่าวที่เรียกว่า…คุณค่าความเป็นมนุษย์…ท้ายสุดอยากบอกว่า ทุกคนเป็นมนุษย์เหมือนกัน เท่ากัน ส่วนที่ห่อหุ้ม เกียรติยศ ชื่อเสียง เงินที่มี เป็นเพียงองค์ประกอบที่เกิดจากโอกาสเท่านั้น ..สุดท้ายของชีวิติทุกคนก็ต้องคืนองค์ประกอบทั้งหมด รวมทั้งร่างกายไว้บนแผ่นดินหมด เอาไปได้อย่างเดียวคือ ความดี (สิ่งที่เขียนมาทั้งหมดนี้เป็นเพียงแนวคิดหนึ่งของผู้เขียนเท่านั้นค่ะ)