เรา ... สายเลือดเดียวกัน .....ส้งคมเครือญาติ .....ในสังคมไทย ย้งมีอยู่ค่ะ
เมื่อหมอเปิ้น....ต้องไปพบแพทย์ที่รพ.ศิริราช...ในครั้งต่อไปในวันจันทร์ที่ 10 กันยายน 2555 แต่ตอนไปครั้งแรก เดือน มิถุนายน 2555 ไปตรวจ.... "โรคกระดูก....ส่วนข้อเท้า" ซึ่งมีไม่กี่ชิ้น เ่ท่าที่จำได้ มีประมาณ 21 ชิ้น... ที่สำคัญคือ....P'Ple ไปตรวจกับ รศ. นพ. วิชทเชษฐ์ พิชัยศักดิ์ ... ท่าน อจ. หมอ เป็นแพทย์ทางกระดูก (Orthopacdic)...และชำนาญทาง Spine..... ท่านตรวจ....แล้วท่านก็บอกว่า "ผมดูไม่ลึก"... ด้านกระดูกข้อเท้า...เดียวผมจะส่งไปพบ... ผศ. นพ. บวรฤิทธิ์ จักรไพวงค์ ซึ่งท่าน อจ.หมอ...เชี่ยวชาญทาง ด้าน Foot and Ankel Surgery Sports Medicine ; Fellowship ที่ Harvard University USA. .... แล้วP'Ple ตอบว่าได้ค่ะ ... แล้ว....ท่าน อจ.หมอ วิชทเชษฐ์ ได้บอก...OKนะครับ ... แล้วก็ได้คุยกับ...ท่าน อจ.หมอ อีก 2-3 ประโยค ... ออกจากห้องตรงจไป .... ก็ตรงไปห้องยา, ห้องการเงิน...พอไปถึงห้องจ่ายเงิน เจ้าหน้าที่การเงิน บอกว่า "ไม่มีค่าใช้จ่าย" ... P'Ple ...งง .... งง? พอมีสติ... P'Ple ก็เดิน...ไปขอพยาบาลไปพบ ท่าน อจ. หมอ วิชทเชษฐ์ ...รอบสอง ... ได้ถาม ท่าน อจ.ว่า... ท่าน อจ. ทำไม่ไม่คิดค่า "Dortor Fee" คำตอบที่ ท่านอจ. หมอ วิชทเชษฐ์...ท่านตอบกับ P'Ple ว่าไม่เป็นไรot.... "เราสายเลือด...สีเดียวกัน" ... แล้วท่าน อจ.หมอ ... ก็ตบที่หัวไหล่พี่เปิ้นเบาๆ ค่ะ ....P'Ple ได้รับรู้ถึง "ความอบอุ่น ....จากการสัมผัสนั้น" ... ที่เรียกว่า....Hug Touching จริงๆ ค่ะ
ความรู้สึกของP'Ple ในตอนนั้น "สุดจะบรรยาย" ออกมาเป็น "ภาษาพูด" ได้ค่ะ "คำนี้ยิ่งใหญ่ที่อยูู่ในจิตใจ" ....ของP'Pleไปตลอดชีวิต คือ "ลืมไม่ได้" จริงๆ ค่ะ
ที่P'Pleเล่ามานี้ ... อยากจะสื่อสารว่า.. "ท่าน อจ. หมอ วิทเชษฐ์ ท่านเป็นผู้ใหญ่ใจดี... มีเมตตา... ท่านมีความรักลูกศิษย์ .... ความยิ่งใหญ่ที่อยู่ในใจจริงๆ ค่ะ" และ ....ความเป็น "ศิริราช" ของพวกเรา ....เป็นพี่... เป็นน้อง... เป็น อจ.ปู่ ...เป็น อจ.แม่ จริงๆ นะคะ และ ศิริราช..เป็น.. "สังคมเครือญาติในศิริราช ... ที่มีความ... "เข้มข้น + เข้มแข็ง" จริงๆค่ะ ...อยากจะเห็น "สังคมไทย" ทุกระดับ...ทั้งภาพใหญ่ ระดับประเทศ, ระดับองค์กร, ระดับหน่ายงาน, ในทุกๆแห่ง เป็น ....... "สังคมเครือญาติ" เช่นนี้ จริงๆ ค่ะ....
....จะมีหนทางและโอกาสไหมหนอ? ...ทำอย่างไรดีค่ะ ... ขอผ่านทาง "สังคมของGoToKnow" น่าจะเป็นอีกช่องทางหนึ่งนะคะ ... "สังคมเครือญาติ" ....ที่ผ่านการปฏิบัติ...ในสิ่งดีงาม...ที่มีให้ต่อกัน"
วันนี้เขียน ...ตัวเล็ก..อีกแล้ว เขียนผ่านทางมือถือนะคะ
ขอบคุณมากที่ท่านๆ อ่านบทความนี้นะคะ


ขอบคุณ ดร. สุทิพย์ มากค่ะที่ให้กำลังใจพี่เปิ้นค่ะ
อ่านแล้วประทับใจจริงๆ และซาบซึ้งกับคำว่าสายเลือดเดียวกัน. ทุกสายเลือดมีสีแดงเหมือนกันหมด..แต่เมื่อเวลาผ่านไป..เราจะประสบเองว่า สียังเข้มอยู่..หรือสีตกไปแล้ว. ผมอ่านเรื่องตอนน้ำท่วมที่ผ่านมายังซาบซึ้งอยู่เลย มีมนุษย์กบจากกองทัพเรือ ไปช่วยเหลือชาวบ้าน รุ่นน้องไปพบว่าบ้านของมนุษย์กบรุ่นพี่ก็น้ำท่วม..เห็นป้ายมนุษย์กบที่หน้าบ้าน. มีการเป่านกหวีดเรือแสดงความเคารพรุ่นพี่เสียก่อน แล้วค่อยช่วยเหลือกัน..ถ้าสังคมไทยปฏิบัติเช่นนี้ แม้จะยังไม่มากนัก. ผมเชื่อว่ายังน่าอยู่อีกมาก..
ขอให้หายเจ็บ หายป่วย เป็นปกติดีในเร็ววันนะคะ
ชื่นชมอาจารย์หมอด้วยนะครับ....ขอให้พี่เปิ้ลหายเร็วๆ นะครับ
ขอบคุณ
ท่าน ยุวนุช นะคะ
อวยพรให้ พี่เปิ้นนะคะ
ขอบคุณ
โตนี ฟาง นะคะ
ขอบคุณ ข้อคิดเห็นดีดี ที่มีให้ หมอเปิ้น นะคะ
ขอบคุณ
พ่อทินดาบ มากค่ะ
ขอบคุณ ที่ห่วงใย พี่สาวคนนี้เสมอมา นะคะ
เป็นกำลังใจให้ครับ...ขอให้ อาจารย์ P'Ple หายเร็ว ๆ นะครับ
ขอบคุณ ท่าน
ดร. ขจิต ที่ห่วงใยพี่สาวคนนี้ค่ะ
ขอบคุณท่านมากค่ะ ดูแลสุขภาพด้วย....เมื่อไหร่จะหาคนดูแลสักทีละค่ะ
ขอบคุณท่าน
จตุรเศษฐธรรม มากนะคะ
ขอบคุณ ความห่วงใย นะคะ
ขอบพระคุณ...ในความห่วงใย จาก พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ มากค่ะ
ขอบคุณคุณหมอ ทพญ. ธิรัมภา
มากนะคะ
ท่านให้กำลังใจ พี่เปิ้นนะคะ
ขอบคุณ
น้องหนูรี นะคะ
ท่านให้ กำลังใจพี่เปิ้น นะคะ
ขอบคุณท่าน
Small Man
ขอบคุณกำลังใจที่มอบให้นะคะ
เข้าใจความรู้สึกของ P'Ple ค่ะ
สวัสดีค่ะ แวะมาขอบคุณที่ไปเยี่ยมนะคะ ขอให้หายเร็วๆ
ขอบคุณ
น้องKunrapee มากค่ะ
ขอบคุณที่เป็น กำลังใจ ที่ดีดีเสมอมานะคะ