การเดินบนเส้นทางที่หนูเลือกช่างแคบนัก หากไร้ซึ่งครูผู้เป็นกัลยาณมิตร คงยากที่จะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีได้ขนาดนี้
เปิดดูรูปเก่า ๆ กับผู้หญิงคนเก่า ที่หลายคนก็เคยแซวว่า เธอไปไหนแล้ว ก็ได้ตอบยิ้มๆว่า “เธอตายไปแล้วพี่”
กว่าครูจะทำให้แววตาหนูเปลี่ยนไปก็ใช้เวลาถึงสี่ปีผ่านไป ไม่น้อยเลยว่าไหมค่ะ
หนูเองใช่จะสอนง่าย มักจะทำผิดซ้ำ ๆ ให้ท่านระอา
ทุกวันนี้หนูถามตนเองกับจิตที่หยาบกระด้าง
“เจ้าติ๋วชั่ว เคยคิดไหมถ้าชีวิตนี้ไม่เจอครู ชีวิตแกจะเป็นอย่างไร”
ด้วยสำนึกผิดชอบชั่วดีในจิตใจมีต่ำมาก เห็นเรื่องการแย่งชิงเป็นเรื่องท้าทาย เห็นของหวงห้ามเป็นสิ่งน่าครอบครอง ศีลช่างด่างพร้อยตั้งแต่กระบวนการคิด เผลอปุ๊บก็ลงมือทำ ชอบโดดเด่น นั่งเฝ้าผู้ชายได้เป็นวัน ๆ เพียงแค่อยากเอาชนะ
เห็นความน่าสยดสยองของความคิดเก่า ๆ เธอช่างน่าสงสาร
วันนี้ถูกครูชี้เรื่องราคะ
สำนึกกับตนว่า ถ้าไม่ละ ก็ นรกอยู่ตรงหน้า
โจทย์นี้หนูยังไม่ผ่าน
แต่พอระลึกถึงความดีของครูที่เปลี่ยนชีวิตหนู
ทุกครั้งที่ทุบแล้วแก้ไข หนูดีขึ้น
บางทีหนูก็คิดถึงเรื่องครูไหวใจร้าย
แท้ที่จริงครูดีมาก การทุบของครู คือ กุศโลบายที่ท่านใช้เฉพาะตัวของศิษย์
ที่ต้องหยิบมาคิดกับตนเองว่า “เพราะอะไร มีอะไรเกิดขึ้น”
ประโยคที่ครูบอกว่า “คนอยู่ชั้น 10 จะเห็นชัดว่าคนที่ชั้นหนึ่ง”
ถึงมองเห็นว่า “ท่านล้อมรักไม่ให้หลงผิด ไม่ให้ศิษย์นอกลูกนอกทาง”
