ขอยกย่องท่านคือผู้สามารถ ท่านเปรื่องปราดมากล้นจนเกษียณ บนหนทางสร้างสรรค์ที่พากเพียร จนเกษียณวันนี้ที่ภาคภูมิ

ลำนำมุทิตาจิตแด่...

ท่านผู้เกษียณ

 

 

 

           ฝากบทเพลงจากใจใคร่คารวะ           

ผู้ที่จะถึงเส้นชัยวัยเกษียณ

หกสิบปีที่ท่านนั้นพากเพียร        

 เวลาเปลี่ยนหมุนวนจนถึงวัน

 

          บนหนทางที่ท่านได้พานพบ  

ไม่อาจลบทั้งทุกข์ทั้งสุขสันต์

ต้องจำเจจากงานทุกวี่วัน                    

จนฝ่าฟันมาถึงซึ่งปลายทาง

 

            จงภูมิใจที่ท่านถึงจุดหมาย      

ทั้งหญิงชายไร้อุปสรรคมาปักขวาง

ใช่ทุกคนจะถึงซึ่งปลายทาง               

เพราะต้องล้างห่างลู่อยู่กลางคัน

 

            บางคนแพ้โรคภัยรุมเร้าตน     

ต้องหลุดพ้นเพราะโรคจึงโศกศัลย์

บ้างโดนภัยสังคมลงโทษทัณฑ์          

ไม่กี่วันก็จะถึงซึ่งเส้นชัย

 

          สามสิบ กันยายน ทุกคนรอ    

หลัก ก.ม.หกสิบที่สดใส

วันสุดท้ายข้าราชการไทย                   

วันยิ่งใหญ่ในชีวิตคนทำงาน

 

            ถอดหัวโขนโยนทิ้งลาเวที      

ถึงวันที่ปิดฉากอวสาน

ปล่อยดาวรุ่งดวงใหม่สู่วงการ            

ออกหน้าม่านรับบททดแทนเรา          

 

            แต่นี้ไปถึงคราวต้องหยุดพัก   

กับคนรักไม่รอปิดอาทิตย์เสาร์

ทุกทุกวันไม่มีใครเป็นนายเรา             

ไม่ต้องเศร้าเราพอใช้ในบำนาญ

 

            สุขไหนเล่าเท่าเราได้พักผ่อน  

จบละครมีสุขกับลูกหลาน

รอรับบทชีวิตจริงที่เรือนชาน             

สุขสำราญทุกวันที่บ้านตน

 

          รอปิดม่านชีวิตจริงในบั่นปลาย

ฉากสุดท้ายสร้างคุณบุญกุศล

เก็บเวลาที่เหลือเพื่อให้ตน                  

มีสุขล้นเป็นรางวัลอันพากเพียร

 

         ขอยกย่องท่านคือผู้สามารถ    

ท่านเปรื่องปราดมากล้นจนเกษียณ

บนหนทางสร้างสรรค์ที่พากเพียร      

จนเกษียณวันนี้ที่ภาคภูมิ