ทุกสิ่งในโลกล้วนมีการเปลี่ยนแปลง

เย็นวันที่ 15-8-55 เวลา 1 ทุ่ม ดิฉันได้รับโทรศัพท์จากปลายสายเป็นพี่ชายของแฟน บอกด้วยเสียงลนลานว่าให้ไปดูน้องชายหน่อยขับรถเกิดอุบัติเหตุตอนนี้สลบ กู้ภัยกำลังช่วยนำส่งโรงพยาบาล หัวใจของฉันเหมือนจะหยุดเต้นลง บอกไปว่าตอนนี้อยู่ กทม.จะรีบกลับหาดใหญ่ให้เร็วที่สุด

หลังจากเวลานั้นก็นอนไม่หลับอีกเลย นั่งรถมาถึงหาดใหญ่ 6 โมงเย็น ร้องไห้ตลอดทาง ภาวนาให้เค้าไม่เป็นอะไร สวดคาถาชินบัญชร ตามอายุ แฟนอายุ 25 ปี 5 เดือน จะรับปริญญาวันที่ 28 นี้ แต่มาเกิดอุบัติเหตุซะก่อน

ต่อมาหมอแจ้งว่าต้องรีบผ่าเปิดกระโหลกเพื่อลดความดันในสมอง เพราะคนไข้มีเลือกออกในสมองจำนวนมาก การรักษา ก็ 50-50 ให้ญาติทำใจไว้ หลังจากการผ่าตัดเปนเวลาเกือบ 4 ชั่วโมง ที่ รพ.สงขลานครินทร์ ครอบครัวแฟนและดิฉันรออย่างใจจดใจจ่อ หลังจากกลับมาจากห้องผ่าตัด ฉันได้เห็นหน้าเค้าเป็นครั้งแรก รู้สึกสงสารมาก ขาตั้งแต่สะโพกลงไปหัก ต้องดามเหล็ก แขนขวาหัก สมองบวมมาก ในตอนนั้นและหน้าซีดมาก  เพราะเสียเลือดมาก คืนนั้นทั้งคืน เรานอนหน้าห้อง sicu ทั้งคืนเพื่อเฝ้าดูอาการ ดิฉันได้แต่สวดมนต์ภาวนา จนตอนเช้า อาการยังทรงตัวอยู่และขาดเลือดมาก เพื่อนๆกับ คนที่รู้จักต่างมาบริจาคเลือดให้เค้า ตั้งแต่วันนั้น ก็ต้องเฝ้าคอยดูอาการอยู่ตลอดเวลา ความดันต่ำบ้าง สูงบ้าง อาการน้ำท่วมปอดลดลง

แต่ยังใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่ ม่านตาไม่ตอบสนอง ตั้งแต่วันนั้นเป็นเวลา 15 วันแล้ว หัวยังบวมอยู่ แต่ไม่มีเลือดออกเพิ่ม ตอนนี้ครอบครัวไปที่ รพ.ทุกวัน ทุกคนรอด้วยความหวังว่าเค้าจะตอบสนองบ้าง หลายคนพูดในทางที่ดีบ้างไม่ดีบ้าง ให้ไปทำเคราะห์ทำบุญบ้าง ไปดูหมอก็บอกโดนผีที่เค้าตายตรงนั้นบ้างพอเพื่อนไปสืบมาถึงรู้ว่าแถวๆนาหม่อมตรงนั้นมีรถเกิดอุบัติเหตุหลายคันแล้ว  ฉันก็พยายามทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้วิญญาณเหล่านั้น เจ้ากรรมนายเวรของแฟน แต่จนตอนนี้เค้าก็ยังไม่ตื่นอาการยังทรงตัว ทุกๆวันครั้งที่มีคนพูดว่า เค้าจะไม่ตื่นนั้น พี่ชายของแฟนบอกว่า เหมือนคนพูดกำลังโยนระเบิดใส่ ฉันรู้สึกสลดใจกับคำพูดนั้นมาก ตั้งแต่วันที่ 15 ฉันก็ยังรออย่างมีความหวัง และไม่เคยไปยืนร้องไห้ให้ในห้องไอซียูซักครั้ง เปนเพราะฉันคิดว่าถึงเค้าจะไม่รู้สึกตัวตอนนี้ แต่บางครั้งน้ำตาเค้าไหลฉันก็ไม่รู้หรอกว่ามันเป็นไปเองหรืออะไร แต่ฉันคิดว่าเค้ารับรู้ได้ ถึงทุกความรู้สึก ของทุกคนที่เข้าไปเยี่ยม และฉันไม่เคยร้องไห้ต่อหน้าเค้า ทุกวันมาบอกเค้าว่า วันนี้ทำบุญให้เจ้ากรรมนายเวรนะ อนุโมทนาบุญด้วยนะ กลางคืนสวดมนต์ให้เทวดาคุ้มครองนะ หายเร็วๆนะ ทุกคนรออยู่ 

และที่ฉันเขียนบันทึกนี้ขึ้นมา เพราะหวังว่าจะมีเพื่อนๆ หรือใครที่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้มาร่วมแชร์บ้าง ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน เค้ามีโอกาสฟื้นมั้ย มีปัจจัยอะไรบ้าง เพอตอนนี้การรอมันทรมาณจริงๆค่ะ