วันเเม่ตรงกับวันที่ 12 สิงหาคมของทุกๆปี คือวันที่เเม่อยากจะให้ลูกๆทุกคนมาอยู่พร้อมหน้ากันในวันนี้ หลายคนที่มีเเม่รอให้ลูกๆมากอด หอม เเละไหว้เเม่ในวันนี้ คงจะมีความสุขน่าดู
เเต่ยังมีอีกหลายคนที่ไม่มีเเม่อยู่ไกล้ๆเขาก็คงจะคิดถึงเเม่เขามาก เเละอยากกอด หอมเเม่เหมือนคนอื่นๆ
ผู้เขียนก็เป็นอีกหนึ่งคน ที่ไม่ได้อยู่ไกล้ชิดกับเเม่ เพราะเเม่ของผู้เขียนต้องทำงานอยู่ที่ต่างจังหวัด ถึงเเม้ว่าวันนี้จะเป็นวันเเม่ เเต่เเม่ก็ไม่เคยได้หยุดพักเลยเพราะเเม่ต้องทำงานเพื่อหาเงินส่งลูกเรียน เเม่คือเสาหลักของครอบครัว เพราะครอบครัวของผู้เขียนขาดพ่อเป็นเสาหลัก จึงต้องทำให้เเม่ต้องส่งลูกๆเรียน ถึงเเม้ว่าลูกจะติดขัดเรื่องค่าเทอม กู้ยืมไม่ได้ เเต่เเม่ก็ต้องพยายามหามาให้จนได้สงสารเเม่มากเพราะเเม่ต้องส่งลูกเรียนตั้งสามคน ผู้หญิงคนเดียวตัวลำพังต้องหาเงินให้ลูกทั้งสามมันลำบากมากค่ะ
ผู้เขียนต้อง ทำงานด้วยเรียนไปด้วย เพื่อจะหาเงินมาเเบ่งเบาภาระของเเม่ เเต่ก็ไม่ได้เยอะเพราะต้องทำเวลาว่างจากการเรียน ผู้เขียนจะไม่ขอเงินเเม่ซื้อของส่วนตั วเเต่จะใช้เงินส่วนที่ตัวเองทำงานซื้อเเทน สงสารเเม่ ไม่อยากขอเงินเเม่เยอะ ขอเฉพาะเเค่ซื้อข้าวก็พอเเล้วค่ะ สงสารเเม่
"ลูกถามเเม่ว่าเเม่เหนื่อยบ้างไหมค่ะ"คำตอบเเผ่วเบาจากปากของเเม่ คือ "ถึงเเม้ว่าเเม่เหนื่อยมากแค่ไหน ขอเเค่ให้ลูกสบาย กินอิ่ม ไม่อดอยากเเม่ก็ดีใจเเล้วล่ะลูกเอ๋ย" คำตอบของเเม่รู้ไหม ลูกน้ำตาไหลออกมาเเบบไม่รู้ตัว ลูกอยากกอดเเม่ อยากอยู่ไกล้เเม่มาก อยากให้เเม่มาอยู่เป็นครอบครัวเหมือนเดิม
" ต่อจากนี้ลูกขอสัญญาว่าลูกจะตั้งใจเรียน มีงานทำที่ดี ลูกจะตอบเเทนเเม่เท่าที่ลูกจะทำได้ในชีวิตนี้ ลูกจะจดจำคำสั่งสอน ความเหนื่อยยากลำบากที่เเม่ทำให้ลูกทุกๆอย่าง มาเป็นเเรงบันดาลใจในชีวิต หนูรักเเม่ค่ะ รักมากด้วย"
วันนี้ผู้บันทึกย้อนหลังวันเเม่ ถึงเเม้ว่าวันนี้จะไม่ใข่วันเเม่เเต่ลูกก็รักแม่ทุกวันค่ะ.......
รักแม่เป็นใจดวงดีครับ