2 – 3 วันมานี้ พี่เพ็ญแข ได้รับการจุดประกาย.... อยากจะทำงานวิจัยขึ้น จากการที่ภาคเราได้รับรางวัลประกวดผลงานวิจัย ในงานประชุมวิชาการประจำปีคณะแพทย์ ครั้งที่ผ่านมา จากวารสารสายใยพยาธิ 
พี่เพ็ญมีความตั้งใจจริงค่ะ อยากจะนำความผิดพลาดที่พบทั้งหมดในหน่วยรับสิ่งส่งตรวจ ในแต่ะละวันมารวบรวม วิเคราะห์ และนำเสนอเป็นงานวิจัย.....
 ผู้เขียนก็ไม่ค่อยถนัดเท่าไรนัก แต่ได้ลองค้นจาก internet พบว่ายังไม่มีการศึกษา และได้ลองแนะแนวทางโดยการทำวิจัยเชิงศึกษา หรือศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการผิดพลาดเป็นต้น และได้นำตัวอย่างการทำวิจัยในรูปแบบการศึกษา...หรือ ปัจจัย...ที่มีผลต่อ... จากวารสารที่ผู้เขียนมีอยู่ มาให้ดูเป็นแนวทาง.. 
อีกทั้งนายดำ ยังได้ช่วยแนะนำว่า ถ้าหากต้องการจะทำงานจริง  ๆ ต้องอ่านให้เยอะ และอาจต้องหาเวลาลองเข้าไปค้นในห้องสมุดดูบ้าง..
 การศึกษาต้องทำแบบระมัดระวัง เพราะการศึกษาแบบนี้ก็อาจก่อให้เกิดชนวนขึ่นได้ เป็นต้นว่า....ศึกษา....
  • ช่วงเวลา ที่พบความผิดพลาด ไม่ว่าจะเป็นช่วง เช้า กลางวัน และเย็น (แบบนี้ไม่น่าจะเจ็บตัวเท่าไร) และจากการที่เราคาดเดาว่า ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นน่าจะเป็นช่วงเช้า แต่จากการที่พี่เพ็ญ รวบรวมพบว่า ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นภายใน 1 เดือนกลับเป็นช่วง 11 โมง ถึงบ่าย 2 โมง ก็นับว่าผิดคาดไป แต่ก็ชักน่าสนใจขึ้นแล้วล่ะ
  • รวบรวมความผิดพลาดที่พบทั้งหมดอย่างละเอียด มารวบรวมและวิเคราะห์ 
  • นำความผิดพลาดที่ หลุด จากเรา แต่ "ไม่หลุด" ที่หน่วยอื่น ๆ มาศึกษาวิเคราะห์ด้วย เพื่อเป็นการแสดงเจตนาบริสุทธิ์ใจ ศึกษาเขา ศึกษาเรา
  • การศึกษา ต้องอย่าหาว่าใครถูก หรือผิด เป็นอันขาด แต่ต้องค้นหาสาเหตุและความเป็นไปได้ในการแก้ไขความผิดพลาด
 

การศึกษาคงเป็นแบบ Retrospective ใช้ระยะเวลาย้อนหลังสักประมาณ 1 ปี

  ไม่ทราบว่าใครพอมี Idea ดี  ๆ อีกบ้างค๊ะ

  แต่จะว่าไปการศึกษาโดยนำ ปัญหา ที่เกิดขึ้นมาทำเป็น วิจัย

แม้ในเชิงศึกษา ก็น่าจะเป็น “R2R” ได้ ?