สังฆทานธรรม

  ผู้เขียนได้ไปรับราชการที่สถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติฯเขาคันทรงมา5ปี ต้องเดินทางไปกลับ วันละ70 กม.  เป็นการเดินทางที่ผู้เขียนเล่าให้เพื่อนๆและญาติฟังว่า สามารถฟังรายการทางวิทยุในรถได้จบเป็นรายการๆเลย และรายการหนึ่งที่ผู้เขียนเปิดฟังเป็นประจำก็คือ รายการของวัดสังทาน. ชื่อสังฆทานธรรม มีหลวงพ่อสนอง กัตปุณโญ เป็นผู้แสดงพระธรมเทศนา. ท่านมาจัดรายการสดบ้าง เป็นเทปบันทึกเสียงบ้าง

 สำเนีงของท่านออกเหน่อเหมือนคนสุพรรณทั่วๆไป การเทศนาที่ใช้ภาษาง่าย ธรรมะที่แทรกด้วยอารมณ์ดี ผู้เขียนชอบฟัง ฟังเกือบทุกวัน เคยคิดจะไปกราบท่าน เพราะมีกัลยาณมิตรทางธรรมแนะนำว่า หลวงพ่อเป็นพระอริยสงฆ์ เทศเรื่องใจได้ลึกซึ้งมาก.      

 วันหนึ่งผู้เขียนได้ผ่านไปทางวัดสังฆทานโดยบังเอิญ ได้แวะเข้าไป แต่เป็นเวลาเย็นมากแล้ว จึงได้ชมวัด เห็นความสงบและสงัด ท่ามกลางต้นไม้น้อยใหญ่ เหมือนสวนป่ากลางเมือง สะอาดสะอ้าน. ผู้ที่เดินไปมาน่าจะเป็นผู้มาปฏิบัติธรรม ดูนิ่งและสำรวม ทอดตามองกันอย่างมีจิตเมตตา ผู้เขียนก็หมายมั่นก่อนออกจากวัดว่า จะกลับมาปฏิบัติธรรมสักครั้งที่นี่

 แต่นับจากวันนั้น ผู้เขียนก็ตั้งใจฟังธรรมะของหลวงพ่ออย่างจริงจัง ถ้าขึ้นรถก็ต้องเปิดสถานีของท่าน ทราบว่าท่านกำลังสร้างโรงพยาบาล โดยใช้สมุนไพรรักษา ที่ต้องกราบอนุโมทนาบุญท่านในกุศลจิตที่ปรารถนาจะสงเคราะห์โลกในครั้งนี้

  ได้ฟังธรรมะทุกวัน เตือนสติทุกวัน บางครั้งมีเรื่องเดินธุดงค์พาญาติโยมไปอินเดีย ด้วยการเดินก็มี นึกว่าท่านช่างมีความวิริยะมาก และคงจะแข็งแรงดี

 บ่ายวันนี้ ผู้เขียนเห็นน้องสาวโพสในเฟสบุ๊ค ว่าหลวงพ่อละสังขารเสียแล้ว รู้สึกตกใจ และติดตามข่าว จึงได้ทราบว่า ท่านอาพาธมาระยะหนึ่งแล้ว เวลาทุเลาก็ลุกขึ้นมาเทศน์สอนญาติโยม เวลาอาการไข้สุมรุมเร้า ท่านก็จำวัดในกุฏิเงียบๆ และไม่ยอมไปนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล ปล่อยให้เป็นไปตามวาระสังขารที่สุดท่านก็มรณะภาพ เมื่อคืนวันที่24สิงหาคม 2555 เวลาประมาณ 21.30. น.เศษ

  แม้นมิได้เคยกราบแทบเท้าด้วยตัวเอง แต่ผู้เขียนระลึกถึงคุณท่าน เสมือนครูบาอาจารย์ ผู้ทำให้ใจสว่างและรู้ธรรมะเพิ่มขึ้น ในวาระโอกาสนี้ ผู้เขียนขออาราธนาคุณพระพุทธ พระราม พระสงฆ์ จงโปรดนำกระแสดวงวิญญาณของหลวงพ่อสนอง กลับคืนสู่ดุสิตาลัยด้วยเทอญ