โดย: Elbereth
''น้ำไหลอายุขัยก็ไหลล่วง
ใบไม้ร่วงชีพก็ร้างอย่างความฝัน
ฆ่าชีวาคือพร่าค่าคืนวัน
จะกำนัลโลกนี้มีงานใด''
จาก กวีศรีอยุธยา
โดย อังคาร กัลยาณพงศ์
จวนจะตีสี่ล่วงเข้า พฤหัสบดีที่ ๓๐ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๔๐
โดย: Elbereth  วันที่: 1 กันยายน 2553 เวลา:14:54:30 น. |
ชอบ ชอบ ชอบกระดาษแผ่นนี้จัง สวยดี ครับ
สวัสดีค่ะ มาทักทาย
.........................
ต่างมีงานมากมายไว้เสนอ
กว่าจะเจองานใจได้สร้างสรรค์
เพียงพบหนึ่งพึงใจในรางวัล
เป็นของขวัญโลกาค่าควรกัน
แต่ถ้ายังขวนขวายก็ไม่พบ
ความสงบ ความสว่าง อย่างที่ฝัน
ให้รู้ร้อน รู้หนาว รู้เท่าทัน
ก่อนชีวัน คืนพร่า จะมาเยือน
ปกติ...น้ำไหลจากสูงไปต่ำ...ชีวิตคนก็ไม่ต่างนัก ==> จากทารก ==> วัยเด็ก & วัยรุ่น ==> วัยทำงาน ===> วัยชรา (โรยรา = be weakened) ไม่สามารถหวลคืนได้ ... ไม่ต่างจาก สายน้ำ....ไม่อาจไหลย้อนกลับ...ไปแล้วไปลับ "กลับไม่ได้"
ขอบคุณมากค่ะ P'Ple ฝากความคิดถึงมาด้วยนะคะ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
คุณ Elbereth เป็นคนเขียน codes HTML นี้ขึ้นมาครับ
ผมได้แต่ยกคำของเธอขึ้นมาให้พวกเราได้ดู
คุณหมอ
เขียนกลอนได้เพราะมาก
คราวหน้า ต้องมีการขอร้องให้เขียนแล้วล่ะครับ
คุณพี่
ขอบคุณในคำเตือนให้ลดน้ำหนัก
ตอนนี้ผม อยู่ที่ ๘๒ กิโล ลดแล้ว สองกิโล
อีกสามเดือนคงลด อีกประมาณ สอง-สามกิโล
คงได้เท่านี้แหล่ะครับ
เอาของเขามาให้ดู บอกที่มาแล้วครับ
คนเก่าๆ หายกันไปเยอะแล้ว คุณครูยังอยู่ยงคงกระพัน
ยินดีด้วยครับ
ทำอย่างไร ภาพสวยจัง
ไม่ได้เจอคุณ
เสียนาน
สามีสบายดีอยู่หรือครับ
ลองอ่านบันทึก ว่างหนอ ว่างหนอ ขอภาวนา ดูซิครับ
ผมทดลองแล้วได้ผลจริงๆ
สุขภาพทางกาย ทางใจดีขึ้น
อยากให้พวกเราได้รู้ครับ
คุณ Elbereth เป็นคนเขียน codes HTML นี้ขึ้นมา
ชอบอยู่สองสามวัน อาจารย์อังคารจากเราไปเสียแล้ว
ชีวิตเป็นเช่นนี้เองครับ