ออกไปเที่ยวในป่าทีไร มีของกินกลับมาทุกที แต่ไม่ได้เสียตังก์สักกะบาทค่ะ

  วันนี้เมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา เป็นฤดูปลูกข้าวไร่ของชาวบ้าน น้อง ๆ บ้านรังบี้มักจะชวนให้ไปช่วยชาวบ้านปลูกข้าวไร่เสมอ แต่ต้องจัดการงานของตัวเองให้เรียบร้อยก่อน จริง ๆ ไม่ได้ไปช่วยหรอกค่ะ ไปเป็นภาระให้น้อง ๆ มากกว่า เดินก็ช้า ทางชันมาก น้อง ๆ ต้องรอ ของที่แบกไป เช่น ขนม น้ำ น้อง ๆ รับอาสาแบกให้หมด ที่สำคัญคือพักบ่อยมาก เดินได้ประมาณสิบเมตร พี่ ๆ พักอีกล่ะ น้องๆก็ต้องนั่งรออีก น่าจะเรียกว่าไปถ่วงมากกว่าไปช่วยค่ะ...

   ความสุขเกิดขึ้นเสมอเมื่อทำกิจกรรมกับชาวบ้าน กับน้อง ๆ มีเรื่องเล่าให้แลกเปลี่ยนพูดคุยกันเสมอ  ตัวอย่างเช่น

    พี่ ๆ ค่ะ ต้นไม้ต้นนี้บ้านพี่เรียกว่าอะไร บ้านหนูเรียกอย่างนี้นะ เอายอดมาทำเป็นอาหารอะไรได้บ้าง น้อง ๆ ก็จะสาธยายมายาวเลย แล้วน้อง ๆ ก็จะถามกลับว่า ที่หนูเล่าไปเมื่อกี้ พี่จำได้ไหม เล่าให้หนูฟังอีกทีสิ พี่ ๆ ของน้อง ๆ ก็จะเล่าถูกบ้าง ผิดบ้าง ทุกคนก็จะพากันแก้ไขให้ถูกและหัวเราะกันสนุกสนาน (พี่ ๆ แอบนึกในใจ เดี๋ยวเถอะ กลับไปถึงโรงเรียนจะบอกให้ครูสั่งงานให้เลย ฮ่า ๆ)

   สำหรับวันนี้หลังจากปลูกข้าวไร่กันเสร็จแล้ว (บันทึกหน้าจะเขียนเล่าเรื่องการทำไร่ค่ะ) พากันกลับ กลับช้าอีกเช่นเคย แวะพักเรื่อย ๆ ตลอดทาง.... ได้แวะพักที่เถียงนากัน ขณะที่นั่งพักกันอยู่ น้อง ๆ ก็พากันเดินไปที่ลำห้วย ก้ม ๆ เงย ๆ ไม่รู้ทำอะไร จึงเดินไปดู...อ๋อ..หาปูนี่เอง

    : ไม่กลัวปูหนีบมือหรือไง??? 
    : ไม่กลัวหรอกค่ะ หนูรู้วิธีจับปูค่ะ..
    : จับยังไงเหรอ???
    : ต้องจับแบบนี้ค่ะ พร้อมกับยื่นปูมาให้ พี่ ๆ ต้องรีบถอยหนีเพราะกลัวปูจะหนีบ น้อง ๆ พากันหัวเราะชอบใจ
    : ต้องจับด้านหลังค่ะ 
    : แล้วไม่ต้องใช้เครื่องมืออะไรเหรอค่ะ?
    : ไม่ต้องหรอกค่ะพี่ มือนี่แหละ พลิกก้อนหินออก ควานหาตาซอกหิน โพรงหญ้า ในรู เดี๋ยวก็ได้แล้ว

อือ...ทักษะจริง ๆ ทักษะทั้งนั้น


ก้ม ๆ เงย ๆ หาปูในลำห้วย


ตามรูปู แต่น้อง ๆ ต้องระวังด้วยนะค่ะ เผื่อสัตว์ตัวอื่นเข้าไปอยู่ในนั้น


เอ๊ะ ๆ ๆ อะไรอยู่ในนี้นะ ช่วยกันดูหน่อย


นี่ก็พลิกก้อนหิน


ได้ปูลำห้วยแล้ว จับแบบนี้ก็ได้ค่ะ


ตัวนี้ถูกหักขาไปแล้ว


มีปลาด้วยนะเนี่ย...อุตส่าห์จับได้ด้วย

 

วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่า เย็นนี้มีกับข้าวกินแล้ว น้อง ๆ บอกว่าจะเอาปูไปต้มแล้วตำน้ำพริก อย่างน้อยก็ดีกว่าน้ำพริกเกลือและปรุงรสด้วยผงชูรสนิดหนึ่ง