หลายครั้งที่ไปสัมมนาทางวิชาการและได้นั่งโต๊ะใกล้กับคนทันสมัยที่มีเครื่องมือทันสมัย  แวบหนึ่งที่คิดว่า  อืมมมม ดีจังเครื่องมือของเขาดีจัง  น่าอยากได้บ้าง......ไม่กี่ตังเราก็ซื้อได้

*****

แต่พอนั่งทำงาน  ครูอ้อยกลับคิดว่า  งานของครูอ้อยมากมายหลุดออกมาจากเครื่องมือนี้  เพราะ  ออกมาจากสมองของครูอ้อย  และความมานะพากเพียรของครูอ้อยเสียมากกว่า  เครื่องมือที่ทันสมัย.....แต่ไม่คิดที่จะทำอะไร

*****

ไม่ได้อวดอุตริ.....จะยกตนข่มท่าน  แต่เจตนาคือ  การทำงานที่ทำมาจากเครื่องมือนี้ของครูอ้อย  คิดว่าเหมาะสมแล้ว  หากซื้อใหม่  จะขนย้ายกันอย่างไร  คงไม่แบกหามกันอีกล่ะ  ดูแลรักษาก็ยาก  ที่ได้เครื่องนี้มาก็พอใจแล้ว  เพราะเล็กกระทัดรัด  ข้ามน้ำข้ามทะเลมาหลายภาคพื้น  ไม่ล่ะคะ  ไม่ซื้อใหม่อีกต่อไปแล้ว  ถึงแม้ว่า....จะสวยเร้ารึงใจเพียงใด

*****

มาดูงานที่ออกมาจากเครื่องนี้  กับงานที่ออกมาจากเครื่องนั้น   ครูอ้อยเคยเห็นเขาเอานิ้วกรีดงานที่อยู่ในอินเทอร์เน็ตจากเวบต่างๆอธิบายให้เจ้านายดู  ดูโก้  ทันสมัยมากที่จะนำเสนองานได้ทันที  ทันเหตุการณ์  แต่สำหรับเครื่องมือของครูอ้อยกว่าจะใช้ไวเรส  หรือ แอร์การ์ด  ดูค่อนข้างจะชักช้า และไม่ทันสมัย(เก่ามาก)

*****

นี่จะเดินทางไปต่างจังหวัดด้วยกัน  ครูอ้อยก็จะใชเหมือนเดิม  บรรจุลงไปในกระเป๋าเดินทางใบเล็กของครูอ้อยที่สะดวกในการพกพาและดึงออกมาใ้ช้  นานล่ะที่ีจะเลิกไม่ชอบเครื่องนี้  แล้วหันไปหาซื้อเครื่องใหม่.....คงไม่ต้องเอานิ้ว กรีดภาพทางจอให้ท่านดู  ก็ได้  ใช้วิธีอื่นๆที่เข้าใจได้.....ก็ได้

*****

ผลงานก็ออกมาได้  .....มากกว่า