ทัศนะของข้าพเจ้าเอง...มองเรื่องการฝึกฝนทางปัญญาผ่านการทำ R2R เป็นเรื่องที่ทำให้ผู้คนมีหนทางที่นำไปสู่การฝ่าฟันทุกข์จากการทำงาน
ดังนั้น...
เวลาที่ทำกระบวนการทางปัญญาผ่านการทำ R2R ข้าพเจ้าจึงมักพูดในมิติแห่งธรรมะ...มากกว่าที่จะพูดในทัศนะของตัวเนื้อหาหรือข้อมูลทางการวิจัย
"ธรรมะคือ การปฏิบัติหน้าที่ ... หน้าที่ คือ การปฏิบัติธรรมะ"
เป็นสิ่งที่พึงตระหนัก...
แม้ว่า..ความเติบโตของเครือข่าย R2R จะแผ่ไปอย่างมากมายทั่วทั้งประเทศ
แต่สำหรับข้าพเจ้า ก็ยังคงมองเรื่องของ R2R เป็นเรื่องของความดี ความงามของชีวิต ของความเรียบง่าย และเต็มไปด้วยคุณค่า ที่มีมากกว่าความเป็นเลิศที่ได้จากการทำ R2R
ความเป็นเลิศของการทำ R2R คืออะไร...
คือ การที่เราได้ผลงานวิจัยออกมาสักเรื่อง ที่มีความน่าเชื่อถือ ได้รับการยอมรับ ยิ่งหากว่าได้รับยอมรับในระดับนานาชาติ นั่นคือ ความยิ่งใหญ่... แต่ความสุขที่แท้ในใจหายไป เหลือแต่วิถีแห่งการไล่ล่าและวิ่งไปตามราง ที่ยากจะก้าวออกจากราง จากกรอบ...
คนทำงาน ... น่าจะได้รับโอกาสที่สัมผัสในมิติแห่งความดี ความสุข และความงามที่เกิดขึ้นภายใน...มากกว่าการถูกล่อด้วยความเป็นเลิศทางปัญญา ดั่งเด็กเรียนหนังสือเก่ง...กับความภูมิใจที่แบกไว้เมื่อสอบได้ที่ ๑
...
๑๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๕
R2R = ทำแล้ว มีความสุขใจ ทำแล้ว ได้ค้นพบ "หนทางสว่าง...ในการแก้ปัญหา" คงไม่แตกต่างจาก "ธรรมะ" เป็นหนทางแก้ไขปัญหาหรือ หนทางดับทุกข์ แล้วได้ของแถมอีกมากมาย ทำให้ผลลัพธ์การทำงานดีขึ้น ลดความเสี่ยง ลดความทุกข์ยาก ของ คนไข้ ที่สำคัญ "ได้ทำสิ่งดี=ทำบุญ"
ขอบคุณบทความดีดี ที่ได้อ่านนะคะ