ได้เห็นภาพนี้ทีไร ผมก็ได้แต่ "ถอนใจ" แล้วคิดอยู่ในใจเสมอว่า

"ชีวิตเราก็แค่นี้เอง"

เป็นภาพที่ถ่ายไว้เมื่อคราวเข้าไปทำงานในโครงการจัดการความรู้ที่กลุ่มกลึงไม้ ตำบลจริม อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์

ซึ่งตอนนั้นผมได้รับโอกาสทำงานร่วมกับท่านพระอาจารย์กิตติ แห่งวัดพระพุทธบาทเขาผึ้ง ตำบลวังดิน และพี่แดง คุณสุจิตต์ สว่างอารมณ์ ให้เข้าไปทำงานจัดการความรู้เรื่องของธุรกิจชุมชน

แต่สิ่งที่พบวันนั้น ทำให้ผมได้ "รู้" ว่า ความสุขที่แท้ก็แค่นี้เอง

สิ่งที่เขาต้องการมิใช่เงินทอง มิใช่ชื่อเสียงเกียรติยศ

แต่ความสุขของเขานั้นมีคำนิยามว่า

"ความสุข" ก็คือ สุขที่ได้อยู่พร้อมกับภรรยาและลูก พ่อหลังจากไปทำงานยังเมืองหลวง เมืองศิวิไลต์ เงินเดือนเป็นหมื่น ๆ บาท

แต่กลับมาหาความสุขที่แท้กับการทำอาชีพ "คนกลึงไม้" ที่ได้กลับมาทำงานยังบ้านเกิด

เขากลับมาไม่ต้องการอะไรมากมาย ขออยู่กับครอบครัวเท่านั้น ในภาพ ภรรยานำผ้ามาเย็บผ้าห่มและนำลูกมาเลี้ยงโดยนอนอยู่บนชั้นวางของที่พ่อกำลังทำอยู่ นี่แหละ "ความุสขแท้"