วันนี้ได้อ่านเรื่องของคุณหนุ่มเมืองจันท์ เจ้าของคอลัมน์ ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจคอลัมน์แรกๆ ที่เปิดอ่านในมติชนสุดสัปดาห์ เป็นอันให้สะดุดอีกครั้ง หนุ่มเมืองจันทน์ เป็นนักเขียนที่มีแนวคิดและมุมมองใหม่ๆ ช่วยจุดประกายความคิดให้ผู้อ่านอยู่เสมอ ด้วยการนำเสนอแบบง่ายๆ สบายๆ แต่ได้ประโยชน์กับสมอง

บุญแบบ...กาลักน้ำ เป็นอีกเรื่องที่รู้สึกว่าใกล้ตัว เพราะเกี่ยวกับประกันสังคม 

ระบบประกันสังคม คือ ระบบสวัสดิการของรัฐรูปแบบหนึ่งที่ได้มาจากเงินสมทบของรัฐบาล บริษัท และพนักงาน พนักงานมีสิทธิเลือกว่าจะประกันสังคมกับโรงพยาบาลไหน จะเป็นของรัฐหรือเอกชนก็ได้ และตามระบบถ้าเราประกันตนกับโรงพยาบาลไหน โรงพยาบาลแห่งนั้นก็จะได้เงินจากกองทุนประกันสังคมแบบเหมาจ่ายรายละประมาณพันบาทไป  มีคนประกันกับโรงพยาบาลไหนมาก โรงพยาบาลนั้นก็รับมาก

แต่ถ้าประกันแล้วไม่ได้ใช้  โรงพยาบาลนั้นก็มีแต่รับ ไม่มีจ่าย 

และปกติบริษัททั่วไปโดยเฉพาะบริษัทขนาดใหญ่จะทำประกันสุขภาพให้กับพนักงาน พนักงานที่พอจะมีเงินสำรองจ่ายไปก่อนมักใช้สวัสดิการของบริษัท เพราะได้รับการดูแลจากโรงพยาบาลดีเท่าเทียมกับคนไข้ทั่วไป  และเมื่อเราเลือกประกันตนกับโรงพยาบาลเอกชนเพราะต้องการความสะดวกสบาย แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่ได้ใช้สิทธิ์นั้น จึงทำให้ผลประโยชน์ไปตกกับโรงพยาบาล

เขาแนะนำว่าถ้าไม่ได้ใช้ประกันสังคม  ก็ให้เลือกประกันตนกับโรงพยาบาลรัฐ เป็นการทำบุญแบบ กาลักน้ำ เพราะโรงพยาบาลรัฐนั้นเปรียบเสมือนกับมหาสมุทรที่เลือกเรือไม่ได้

ไหนๆ เงินประกันสังคมของเราก็เหมือนกับเงินให้เปล่าอยู่แล้ว เพราะเราไม่ได้ใช้  จะทวงกลับก็ไม่ได้ แต่เราสามารถเลือกได้ว่าจะให้ใคร ให้กับโรงพยาบาลไหน ถ้าเลือกดีๆ ก็เหมือนกันการทำบุญ

เป็นอย่างไรคะ ไอเดียนี้ดีหรือเปล่า ใกล้จะถึงเวลาเปลี่ยนโรงพยาบาลประกันสังคมประจำปีแล้ว  ไม่รู้ว่าจะมีใครเห็นด้วยตามนี้บ้างมั๊ย....