แม่ต้องทำงานเพื่อให้ลูกสบาย

                                “แม่ไม่ว่างนะจ๊ะลูกรัก” 
เด็กน้อยได้ยินคำนี้จนจำขึ้นใจ ท่านบอกต้องทำงานเก็บเงินเยอะๆ ลูกจะได้สบายๆไม่ลำบากเหมือนแม่


แต่มาวันนี้แม่บอกจะพาไปทำบุญที่วัด  ไชโย!!แม่จะพาเราไปทำบุญ จำไม่ได้แล้ว่าครั้งสุดท้ายที่เคยไปเที่ยวกับแม่คือตอนไหน เพราะนานมากแล้วจริงๆ สงสัยท่านคงต้องทำงานเก็บเงินเยอะๆ มั้ง

 

เด็กน้อยเดินเสียงดังต๊อกแต๊ก แม่บอกเสียงรองเท้าคู่นี้เพราะดีแต่หนูคิดว่าใส่เอาใจแม่แค่นั้น จริงๆแล้วสุดแสนจะรำคาญ

 

เด็กน้อยเห็นคนตัวใหญ่ แยกเขี้ยวสีมัวๆ คิ้วผูกกัน หน้าบึ้งตึง อยู่หน้าประตู จึงตกใจถอยไปชนแม่ ท่านรีบบอกว่าไม่ต้องกลัวลูก เขาไม่มีชีวิตแล้ว เรียกว่ายักษ์เผ้าประตู
                 อ๋อ ยักษ์หน้าตาเป็นแบบนี้เอง

 

เด็กน้อยได้ยินเสียงหัวเราะเอิ๊กๆ หันไปเห็นคนผมยุ่งๆ ตัวผอมๆ เสื้อผ้าขาดๆ นั่งหัวเราะคนเดียวอยู่ใต้ต้นไม้ หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสผิดกับยักษ์หน้าประตูลิบลับ จึงเดินเข้าไปหาแต่มือแม่ดึงกระชากไว้จนตัวเซ บอกว่าอย่าไปยุ่งกับคนบ้า เขาสกปรก ย้ำมาอีกว่าห้ามยุ่งเด็ดขาด
         คนบ้าหรอกหรอนี่? คนบ้าต้องหัวเราะตลอดเลยหรอ? ดูเขามีความสุขเหลือเกินนะ



ตื๊ด ๆๆๆๆ.....       

สวัสดีค่ะ ได้ค่ะ ตอนนี้ทำบุญกับลูกอยู่ค่ะ จะรีบไปนะคะ                โอ๊ยวันหยุดนะเนี้ยะ ทำไมวุ่นวายขนาดนี้
ไปกลับบ้าน เดี๋ยวแม่ไปส่งให้พ่อเขาดูแลบ้าง อะไรก็ผลักภาระให้แม่หมด


ระหว่างนั่งรถ เด็กน้อยเห็นแม่คิ้วผูกกัน หน้าตาบึ้งตึง เส้นเลือดที่หน้าผากปูดๆขึ้นมาดูน่ากลัว ทำให้นึกถึงหน้ายักษ์ที่หน้าประตูวัด


                “แม่คะ”

                “อะไรอีกห๋า”

                “คนบ้า คือคนที่มีความสุขใช่ไหมคะ”

……