หลายคนที่ได้หยุดไปเมื่อวานจึงดูอิ่มเอิบใจที่ได้ไปวัดทำบุญกันมา ขณะที่หัวหน้าแต่ละแผนกต่างกังวลใจว่าจะมีพนักงานหยุดงานเพิ่มเติมจากที่ลามากน้อยแค่ไหน

   วันนี้เป็นวันเข้าพรรษาถึงแม้ภาครัฐจะกำหนดให้เป็นวันหยุดราชการ แต่บริษัทที่ผมทำงานไม่ได้จัดให้เป็นวันหยุดประจำปี อาจจะเนื่องมาจากที่มีวันหยุดต่อเนื่องมาก่อนหนึ่งวันแล้วคือวันอาสาฬหบูชา (แต่ก็ไม่ได้หยุดเพราะงานค้างจากวันเปิดวันแรกเยอะมาก)        

    หลายคนที่ได้หยุดไปเมื่อวานจึงดูอิ่มเอิบใจที่ได้ไปวัดทำบุญกันมา ขณะที่หัวหน้าแต่ละแผนกต่างกังวลใจว่าจะมีพนักงานหยุดงานเพิ่มเติมจากที่ลาล่วงหน้ามากน้อยแค่ไหน

    "พี่คนชื่อนี้อยู่แผนกอะไรครับ" น้องคนหนึ่งที่เดินแจกซองผ้าป่าถามหาชื่อเจ้าของซอง

   "พี่เมื่อวานไปเวียนเทียนที่ไหนค่ะ" น้องบางคนถามด้วยใบหน้าอิ่มบุญ

   "พี่ร่วมทำบุญกับหนูด้วยนะคะ"

   "พี่ไม่กลับต่างจังหวัดเหรอ"

   "พี่คนขาดเยอะมั๊ย หาคนช่วยผมด้วย"

    หลายคำถามในเช้าวันวันนี้ บ่งบอกการใช้ชีวิตในวันที่ผ่านมาและในปัจจุบันของหลายๆคน

    ตกบ่ายผมเดินไปที่ลานแพ็คสินค้า จวนจะถึงโต็ะลีดเดอร์ก็ได้ยินเสียงพูดจาตอบโต้กันของพนักงานที่อยู่ตรงนั้น

   "ลูกใครนามสกุล...ได้ยินมั๊ย" คนพูดเสียงดังพูดก่อนวางโทรศัพท์

   "ก็บอกแล้วไงว่าไม่รู้ "คนเสียงเบาโต้ ขณะยืนหันหลังให้พร้อมทำงานไปด้วย

   "เออ ไม่รู้ก็ไม่รู้ ทำไมต้องใส่อารมณ์ด้วย"คนพูดเสียงดังเริ่มมีอารมณ์

   "ใส่อารมณ์ตรงไหน ก็แค่บอกไม่รู้เนาะ"คนเสียงเบาโต้พร้อมหาตัวช่วย

   "ใครใส่อารมณ์กันแน่เนี่ย"

   "เรื่องอะไรกัน" ผมถามคนอื่นที่ยืนอยู่ข้างๆ

   "อ๋อ ไม่มีอะไรครับพี่ เขาคุยกันอย่างนี้ล่ะที่นี่"คนตอบประชด

   "ก็แค่ถามว่าลูกใครนามสกุล...ที่อยูบนซองผ้าป่า ก็ไปถามคนเดินแจกซองเองก็แล้วกัน"คนเสียงดังตอบโดยที่ผมไม่ได้ถาม เสียงเริ่มดังน้อยลง แต่ก็ทำให้ผมเริ่มเข้าใจเรื่องราวมากขึ้น

   "ก็บอกแล้วไงเนาะ เออ....ว่าไม่รู้"คนเสียงเบาเสียงเบาลงกว่าเดิม

   "พอๆ หยุดกันได้แล้วทำงานๆ เพิ่งทำบุญกันมาไม่ใช่เหรอ"ผมปราม

   "ใจเย็นๆกันหน่อย นี่มันเรื่องทำบุญแท้ๆเดี่ยวก็ไม่ได้บุญกันหรอก"

   พูดจบผมก็นั่งนิ่ง ทั้งคนเสียงเบาเสียงดังเงียบเสียงไปแล้ว ต่างคนต่างทำงานต่อไปตามหน้าที่

  สักพักใหญ่ๆ ผมเดินออกจากตรงนั้นมา ด้วยหวังว่าจะไม่มีใครไปถามหาเจ้าของนามสกุลบนซองผ้าป่านั้นอีก

   และอดเป็นห่วงอนาคตของผ้าป่าซองนั้นไม่ได้

..................