ความใฝ่ฝันที่จะปลูกผักกินเองน่าจะเป็นหนึ่งในความคิดอันดับต้นๆ ของคนรุ่นราวคราวเดียวกับผมที่สภาวะสังคมและเศรษฐกิจทำให้เราต้องทิ้งพื้นฐานการเกษตรของครอบครัวแต่โบราณมาเรียนและทำงานเป็นคนทำงานกินเงินเดือนอยู่ในเมืองใหญ่

แล้ววันนี้ความฝันของผมก็เริ่มเป็นความจริงมากขึ้นแล้วครับ เพราะ "แปลงผักกางมุ้งลอยฟ้า" ของผมเป็นรูปเป็นร่างแล้วตามรูปนี้ครับ

แปลงผักนี้มีขนาด 5x4 เมตร ขนาดเท่ากับห้องนอนเล็กๆ ทีเดียว ตอนนี้ที่ยังขาดอยู่ก็คือมุ้งที่จะมากางและดินในรางที่จะลงพรุ่งนี้ หลังจากนั้นก็จะเริ่มทำการปลูกได้แล้วครับ

ไม่น่าเชื่อนะครับ ขนาดใหญ่กว่าที่คิดเยอะเลย ถ้าผมรู้ว่าใหญ่ขนาดนี้ก็อาจจะไม่ทำ เพราะไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้ใหญ่ครับ

เริ่มต้นจากความคิดเล็กๆ ที่ผมคุยกับคุณไพศาล ช่างใหญ่ที่เรามักจะมีโครงการลองสร้างโน่นสร้างนี่ด้วยกันอยู่หลายชิ้น

ผมบอกคุณไพศาลว่าผมอยากมีแปลงผักเล็กๆ ไว้ปลูกผักเล่นเพราะได้แรงบันดาลใจจากบันทึกของสมาชิกหลายๆ ท่านใน GotoKnow ทั้งที่แนะนำวิธีการทำแปลง และที่ปลูกผักในวิธีต่างๆ ครับ

คุณไพศาลก็ช่วยคิดแล้วก็เริ่มทำ โดยเริ่มจากการหาท่อน้ำก่อน หาไปหามาคุณไพศาลได้ท่อขนาด 10 นิ้วซึ่งปกติไม่มีขายเพราะใหญ่เกินไปช่างไม่ค่อยใช้ แต่ร้านวัสดุก่อสร้างร้านหนึ่งในหาดใหญ่บังเอิญมีเหลืออยู่เนื่องจากลูกค้าโครงการที่สั่งไว้เอาไปไม่หมด

ตอนแรกผมสองจิตสองใจว่าจะเอาท่อใหญ่ที่หาได้นี้หรือเอาท่อเล็กกว่านั้นลงหน่อย แต่คิดเอาสนุกว่าถ้าปลูกทั้งทีเอาให้เต็มที่ไปเลย ดังนั้นท่อสิบน้ิวยาวสี่เมตรผ่าครึ่งจำนวนสี่ท่อจึงได้แปลงผักขนาดรวมสามสิบสองเมตร ถ้าปลูกได้ครบสามสิบสองเมตรนี้ก็ไม่ต้องซื้อผักกินเลยทีเดียว

แต่ผมก็ยังนึกไม่ค่อยออกว่าสามสิบสองเมตรนี่มันยาวและใหญ่แค่ไหน เรียกว่าทำไปเดาไปว่ามันก็คงจะพอดีกับพื้นที่ข้างๆ บ้านโดยไม่เบียดเบียนพื้นที่ส่วนอื่นๆ มากนัก

แล้วก็เป็นตามภาพครับ เมื่อได้ท่อใหญ่ ทุกสิ่งทุกอย่างที่คิดเล็กๆ ก็เลยต้องขยายให้ใหญ่ตามไปด้วย สุดท้ายก็เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ใช้พื้นที่ประมาณหนึ่งในแปดส่วนของบ้านทีเดียว

เมื่อมีแปลงผักขนาดใหญ่โดยไม่ได้คาดหมายเช่นนี้ ภาระกิจต่อไปของผมคือต้องทำให้ได้ผักกินให้ได้ ถ้าแปลงผักนี้กลายสภาพเป็นราวตากผ้าขนาดมหึมานี่คงจะเป็นสิ่งที่น่าเศร้ามาก

แต่ผมยังไม่รู้เลยว่าปลูกผักให้ได้ผักที่กินได้จริงๆ นี่เขาทำกันยังไง!!