"กะปุ๋ม...ช่วยผมพูดหน่อยสิในเรื่อง HA กับ R2R เป็นเรื่องเดียวกัน"
คือ คำพูดเชิงหารือ และชักชวน ในวันงาน R2R Forum ครั้งที่ ๕
ข้าพเจ้าตอบ อ.อนุวัฒน์(Anuwat Supachutikul) ไปว่า...
"อาจารย์น่าจะพูดได้ดีกว่าปุ๋มนะคะ ผู้คนจะฟังมากกว่า"... แต่ อ.อนุวัฒน์ แย้งมาว่า "กะปุ๋มลงพื้นที่ สัมผัสกับผู้ปฏิบัติมากกว่าน่าจะพูดได้ดีกว่าผม"
Anuwat Supachutikulได้โพสต์ไปยังKa Poom
จากบทสนทนาดังกล่าว สำหรับข้าพเจ้าตีความว่า คือ เป็นภาระกิจอีกหนึ่งอย่างสำหรับการขับเคลื่อนพัฒนาประเทศไทยในด้านระบบสาธารณสุข ซึ่งข้าพเจ้าไม่ได้มีความเห็นต่างไปจากสิ่งที่ อ.อนุวัฒน์เอ่ยเลย
คือ ความเชื่อมโยงและเป็นหนึ่งเดียวของการพัฒนางานประจำสู่ความมีคุณภาพ
ทุกอย่างคือ เครื่องมือที่หลอมนำมาสู่การขับเคลื่อนสำหรับคนทำงาน และบวกโจทย์ที่ว่า "ความสุขในการทำงาน"
HA & R2R & KM
ต่างเป็นกระบวนการเรียนรู้ (Learning) ที่นำให้ผู้คนเกิดปัญญาและเปี่ยมด้วยจิตใจที่งอกงาม ที่นำไปสู่ความเจริญ (พัฒนา) ทั้งภายในตนเองและภายนอก (งาน)
ทำให้นึกถึงโมเดล...ที่ได้มาจาก อ.อัครินทร์ (Akarin Toey )แล้วข้าพเจ้ามาแปลงเป็นเขียนมือให้ดูง่ายและสบายตา และเติมไปว่า "การเรียนรู้ของผู้คนนั้นเกิดขึ้นทุกขณะจิต"
ซึ่งโมเดลดังกล่าว...
เมื่อย้อนกลับไปในหน้างานของข้าพเจ้าเอง
เราได้ทดลองทำในความเชื่อมโยงของสิ่งดังกล่าว ต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลาหลายปี (ประมาณ ๖ ปี)...
การวางเป้าหมายที่เป็น Impact สุดท้ายที่เราไม่อยากให้เกิดขึ้น และกระบวนการทำงานแต่ละงานเมื่อนำมาต่อจิ๊กซอว์จะสะท้อนถึงการพุ่งเป้าไปสู่เป้าหมายที่เป็นความเสี่ยงที่เราไม่อยากให้เกิด (ภาพใหญ่)... การทำงานแบบไม่แยกส่วน หากแต่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
งานบางอย่าง...เราสามารถยกระดับ ด้วยกระบวนการ R2R (พัฒนางานประจำด้วยวิจัย) แต่บางงานที่เป็น CQI ก็สามารถตอบโจทย์ปัญหาหน้างานได้ ซึ่งวิถีชีวิตการทำงานตลอดเวลาที่ผ่านมา เป็นทักษะของ KM ที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา ภายใต้บรรยากาศแห่งความเป็นกัลยาณมิตรทั้งในกลุ่มงานและเครือข่าย
ดังนั้นกระบวนการพัฒนางานจึงเต็มไปด้วยความใคร่รู้ที่จะเรียนรู้และพัฒนางานอยู่ตลอดเวลา จนทุกวันนี้เรามองว่างานที่เราทำนั้นมีระบบและมีเครือข่ายเชื่อมโยง การทำงานไร้รอยต่อเกิดการเชื่อมโยง กำลังคนเพียงน้อยนิดแต่เราก็สามารถขับเคลื่อนงานได้ในระดับอำเภอ เขต และประเทศ
(จากภาพเครือข่าย To Be Number One พบปะกันแบบสบายๆ ; อ.อร มาเยี่ยม) )
จากโจทย์ที่ได้มาจาก อ.อนุวัฒน์...
เป็นเรื่องที่น่าท้าทายสำหรับข้าพเจ้าที่จะนำพาและเชียร์คนหน้างานในพื้นที่ให้มองเห็นโมเดลแห่งความเชื่อมโยง
และหลายๆ พื้นที่เกือบทั่วประเทศ ตลอด ๕-๖ ปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้าก็ได้ทดลองทำ
การนำพาให้ผู้คนได้ต่อจิ๊กซอว์การทำงานของตนเอง
จะทำให้คนหน้างานได้มองเห็น พัฒนาการแห่งความก้าวหน้าในการพัฒนางานของตนเอง และสามารถที่จะตระหนักในตนเองได้ว่า เป้าหมายที่สุดของการทำงานคือ อะไร ... และเครื่องมือที่นำมาใช้ประกอบไปด้วยอะไร โจทย์หน้างานในลักษณะใดใช้ CQI ก้าวไปสู่การตอบโจทย์ หรือโจทย์ใดใช้...R2R เป็นเครื่องมือแสวงหาคำตอบ...
และภายใต้กระบวนการเรียนรู้ดังกล่าว มี KM เป็นกลไกหลัก...ที่นำไปสู่เป้าหมายแห่งคำว่า "การพัฒนาคุณภาพ"
(โมเดลของงานทันตกรรม รพ.หนองบัวระเหว จ.ชัยภูมิ โดยคุณหมอยุ้ย)
...
๑๙ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๕
... สำหรับคนทำงาน อย่าให้พวกเขารู้สึกว่าเครื่องมือนั้นๆยุ่งยากก็พอค่ะ อย่าเครียด...
สำหรับคนหน้างาน เป้าหมายมีไว้พุ่งชน... จะชนด้วย R2R หรือ KM หรือ.... นั้นไม่มีคำตอบสุดท้าย
เพราะคำตอบสุดท้ายคือ ขอข้าวราดแกงอร่อยๆถูกปากสักจานก็พอ จะข้าวหอมมะลิ ข้าวเจ้าแดง... จะแกงเทโพ แกงมัสมั่น หรือแกงส้ม... จะแถม หมูแผ่น ไข่เจียวหมูสับ หรือไข่เจียวเปล่า ก็สุดแท้แต่เงินในกระเป๋า
ขอให้ได้อิ่ม...ท้องไม่เสีย หากจะอร่อยถูกปากได้ก็จะดี... สุขแค่นี้พอแล้วแหละกับงบประมาณแบบไทยๆ ... อิ อิ
ยอดเยี่ยมเลยค่ะพี่ติ๋ว...
เป็นได้อีกหนึ่งบันทึก
จาก...ใจคนหน้างาน
ขอบพระคุณค่ะ
...