ขอบคุณพี่ชายและพี่สาวทุกคน...ที่เก็บภาพผมตอนเด็กๆ...นานแล้วที่ไม่เคยดู...(ฝีมือการถ่ายรูปของเตี่ย...จึงเหมือนมีความรักฟูฟ่อง).....จนกระทั่งแม่ของเราป่วย...ทำให้เราคุยถึงเรื่องตนเอง...เรื่องเตี่ย...และเรื่องแม่....ขอบคุณแม่นะครับ...ที่ทำให้เด็กคนหนึ่งได้มีชีวิต...ลมหายใจเข้า คือ แม่....ลมหายใจออก คือ แม่....ขอบคุณแม่ทุกอย่าง...จะพูดอะไรดีนะ...รักแม่นะครับ....

รู้สึกเหมือนฉันเพิ่งตื่น จากฝันของคนอื่น 
ชีวิตเหมือนได้คืน บ้างห้วงที่หายไป 
เพิ่งได้รู้ว่าฝันที่เคยไขว่คว้า 
มันช่างไร้สาระขนาดไหน 



เมื่อชีวิตที่ฉันเคยมีไม่ว่าดีสักเท่าไร 
มันกลับเทียบกันเลยไม่ได้กับในเวลานี้ 
ตอนที่ใกล้ๆ กันมีอีกคน 
หนึ่งคนที่ดี คอยเข้าใจ 



สิ่งที่ฉันนั้นไม่รู้มาก่อน 
เธอบอกให้ฉันได้รับรู้ ด้วยการสวมกอด 
ว่าสิ่งที่ฉันนั้นค้นหา 
ที่ชีวิตนี้ไขว่คว้ามาตลอด ก็คือเธอ 



เมื่อเธอหันมาจ้องมอง ที่ฉันแล้วยิ้มให้ 
ตอนนั้นฉันเข้าใจ โลกนี้ทุกๆ สิ่ง 
ที่ดูสวยมันเพียงแค่ลวงหลอกตา 
มีแค่เธอตรงหน้าที่เป็นของจริง 



เพราะชีวิตที่ฉันเคยมีไม่ว่าดีสักเท่าไร 
มันกลับเทียบกันเลยไม่ได้กับในเวลานี้ 
ตอนที่ใกล้ๆ กันมีอีกคน 
หนึ่งคนที่ดี คอยเข้าใจ 



สิ่งที่ฉันนั้นไม่รู้มาก่อน 
เธอบอกให้ฉันได้รับรู้ ด้วยการสวมกอด 
ว่าสิ่งที่ฉันนั้นค้นหา 
ที่ชีวิตนี้ไขว่คว้ามาตลอด ก็คือเธอ 



ทุกอย่างที่เธอทำ คืนรอยยิ้มให้กับฉัน 
ราวกับเสียงเพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง 
เตือนให้ฉันจำว่าที่เคยคิดต้องการ ก็เพียงแค่นี้ 



สิ่งที่ฉันนั้นไม่รู้มาก่อน 
เธอบอกให้ฉันได้รับรู้ ด้วยการสวมกอด 
ว่าสิ่งที่ฉันนั้นค้นหา 
ที่ชีวิตนี้ไขว่คว้ามาตลอด ก็คือเธอ...