...
เมื่อวันวานมีผู้มาเยือนคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ม. ทักษิณ
ผมได้รับเชิญเข้าร่วมงานด้วย ผู้มาเยือนเป็นกลุ่มนักศึกษามาจากประเทศอินโดนีเซีย จำนวน 28 คนมีอาจารย์มาด้วย 3 คน ใน 3 คนนั้นอาจารย์ผู้หญิงมาจากอินโดนีเซีย 1 คน อาจารย์ผู้ชายมาจากมาเลเซีย 1 คน อาจารย์ผู้ชายมาจากภาคใต้ของไทย 1 คน คืออาจารย์ทั้ง 3 คนนี้กำลังเรียนปริญญาเอกอยู่ในมหาวิทยาลัยใกล้ชายแดนไทย-มาเลเซียนั่นเอง( ถ้าผมฟังไม่ผิด )
ก่อนแขกของคณะจะเข้ามาภายในห้องประชุมด้วยการเดินทาง เวลาช้าไปกว่าที่นัดหมายไว้พอสมควร ได้ที่เลยคือผมเดินเข้าไปทักทายกับอาจารย์ผู้อาวุโสท่านหนึ่ง ถามขอความรู้ทำนองว่า...ท่านทำตัวอย่างไรจึงดูดี...ท่านว่า
ตอนนี้อายุ 73 แล้ว นอนประมาณ 3 ทุ่มไปตื่นเอาตี 2 แล้วมีเวลาทำอะไรหลายอย่างจนกว่าจะสว่างนะ ตอนยังหนุ่มชอบวิ่งออกกำลังกาย เดี๋ยวนี้เดินไปถีบจักรยาน วันก่อนโดนหมาชาวบ้านไล่งับ เดี๋ยวนี้ไม่ปลอดภัย คนไทยชอบเลี้ยงหมา เป็นอันว่า...การนอนหัวค่ำนี่สำหรับท่านมองว่าดีครับใครจะเอาตามแบบอย่างก็ได้นะนี่
พอหันมาอีกข้างเจอฝรั่งมาเป็นอาจารย์อยู่ในคณะนานแล้วละ หลังจากทักทายกันแล้วผมชวนคุยได้มุมคิดอย่างนี้ว่า...เขาเกิดอยู่สหรัฐ ฯ เขาชอบมาอยู่เมืองไทยเขาเปรียบเทียบว่าที่บ้านเมืองเขาค่าครองชีพสูงมากไปหาหมอทีหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องฟันที่เมืองไทยจ่ายไปไม่กี่ร้อย แต่เรื่องเดียวกันนี้ในบ้านเมืองเขาต้องจ่ายหลายพันบาทละครับ ตอนนี้บ้านเมืองเขาอากาศร้อนมาก ๆ ประมาณ 40 องศาขึ้นไปอีกละ เออผมว่าฝรั่งเขามีเหตุผลเพียงพอที่จะหาสถานที่อยู่อาศัยในประเทศที่มีค่าครองชีพถูกไงละ
เป็นผู้ชานนี่ ดีมากๆเลย ถกผ้า ม่ายใส่เกงใน ลมโกรกบายๆเย็นดี เฮ่อ!อิจฉา อิ อิ
สวัสดีครับ คุณหมูจ๋า
อิ อิ อิ...เป็นธรรมดาของคนชาย หน้าร้อนอยากนอนใต้ร่มไม้เนินขุนเขาใกล้ริมทะเลครับผม
ขอบคุณครับ
ดีครับ ถ้านอนแล้วหลับ