อัตลักษณ์ "การไหว้" ที่ทุกคนสร้างได้
อัตลักษณ์ "การไหว้" ที่ทุกคนสร้างได้
วันนี้
ผู้เขียนขอบอกว่า
มีความสุขและชื่นใจมาก ๆ
ที่เห็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามแสดงอาการ
"ไหว้"
ผู้เขียนในขณะที่ผู้เขียนเดินผ่านพวกเขา ๆ
คงไม่รู้หรอกว่าผู้เขียนเป็นใคร...คงคิดว่าเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยที่จะไปทำการสอนนั่นเอง...ผู้เขียนไม่ใช่ต้องการว่า
จะให้ใครมาไหว้หรอก...แต่ที่เห็นภาพในวันนี้ บอกได้เลยว่า
"ดีใจ +
ชื่นชม"
ลักษณะอาการที่เด็กไทยมีความนอบน้อมถ่อมตน
มีกิริยาอ่อนช้อย น่าชื่นชมกับเด็กรุ่นใหม่ ๆ
เช้านี้ หลังจาก Scan ลายนิ้วมือชื่อมาทำงานก่อน เวลา ๐๘.๓๐ น. ผู้เขียนขอแวะกดเงินที่ตู้ ATM ก่อน เนื่องจากว่า วันนี้ทั้งวันผู้เขียนมีภาระงานในหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติ คือ สัมภาษณ์อาจารย์ที่จะมาทำการสอนในมหาวิทยาลัยตลอดทั้งวัน จึงจะทำให้ไม่มีเวลาไปกดเงิน
เมื่อกดเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว กำลังเดินกลับมาที่รถยนต์เพื่อขับกลับไปยังห้องที่ทำงาน เหตุการณ์หนึ่งทีี่ผู้เขียนขอชื่นชมและประทับใจมาก ๆ นั่นคือ เห็นเด็กนักศึกษาที่เข้ามาใหม่ ทั้งหญิง + ชาย โดยเฉพาะนักศึกษาปี ๑ เทอม ๑ ของปีการศึกษา ๒๕๕๕ ซึ่งเดินสวนทางกับผู้เขียนยกมือไหว้และกล่าวคำว่า "สวัสดีค่ะ...สวัสดีครับ" ทุกคน ตลอดทางที่ผู้เขียนเดินกลับมาที่รถยนต์...ทำให้เห็นว่า "นี่!!! เป็นการแสดงถึงอัตลักษณ์ของพิบูลสงคราม"... ภาพลักษณ์ใหม่ที่แสดงความเป็นอัตลักษณ์ในเรื่องการรักษาไว้ซึ่ง "วัฒนธรรมไทย" และก็ควรที่จะรักษาไว้ตลอดไป แม้ว่าพวกหนู ๆ ขึ้นปีที่ ๒ ปีที่ ๓ ปีที่ ๔ ควรทำกิริยาแบบนี้และตลอดไป... อย่าให้กลืนหายไปโดยกาลเวลา...เพราะนี่คือ "อัตลักษณ์ของพิบูลสงคราม" ที่ทุกคนสร้างได้และร่วมกันสร้าง ตลอดรวมถึงการอนุรักษ์ไว้ซึ่งวัฒนธรรมไทย
"การไหว้"...เราสามารถสร้างได้ และร่วมใจกันสร้าง ต่อไปในอนาคตก็จะเป็นภาพลักษณ์ที่ดีของมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามจนเป็น นิสัยและแสดงความเป็นเอกลักษณ์ของการร่วมกันรักษาวัฒนธรรมไทยให้อยู่คู่กับสังคมไทยและประเทศชาติสืบไป
น้อมไหว้ด้วยใจวันทาพาสุข..เป็นทั้งวัฒนธรรมไทยและสะท้อนมิตรภาพนะคะ..
ครับ การไหว้เป็น "มรดกวัฒนธรรม" ของสังคมไทยโดยแท้
เฉกเช่นกับรอยยิ้ม -สยาม
...