เรื่องของทำคือกรรมทำเอาไว้ 
ทำอย่างไรมีชอบตอบสนอง 
จงทำดีมีศีลใจครอบครอง 
มีทำชั่วมัวหมองรับรองตรม

เรื่องของกรรมทำไว้ให้ได้รับ
ใหญ่ก็รับนับได้ต้องขื่นขม
ต้องบากหน้ารับกรรมซ้ำตรอมตรม 
ต้องอกขมตรมระทมทุกวันคืน

เธอทำได้ทำไปไม่ใสใจ
ทุกวันให้ให้ไปไม่ต้องฝืน
ทำกับเราอย่างไรต้องได้คืน
ข้ามวันคืนอาจยั่งยืนหมื่นแสนวัน

เขาทำได้กับเราเศร้ายิ่งนัก
ทำซ้ำหนักรักหรือที่ให้ฉัน
ทำอย่างไรก็จะได้ผลตอบกัน
สักวันนั้นจะพามารำพึง

เขาทำไว้ให้ฉันไว้อย่างไร 
เขาจะได้อย่างนั้นสักวันหนึ่ง
ต้องบากหน้าพามาหาที่พึ่ง
นั่นคือถึงที่ซึ่งอวสานจริง

ครูอ้อย แซ่เฮ 

ประพันธ์