...

การทำงานในวันนี้เริ่มมาจากช่วงเช้า ๆ แล้วเพราะในเวลา 08.30 น. ไปถึงเที่ยงวันเป็นช่วงทำหน้าที่เข้าห้องสอนหนังสือวิชาเกี่ยวกับศาสนาในประเทศไทย  เดิมทีเวลา  9 โมงเช้าแต่ตารางได้ปรับเปลี่ยนให้เช้ายิ่งขึ้นก็ดีเหมือนกัน  พอมาถึงภายใน ม. ทักษิณถิ่นเมืองสงขลาแล้วก็เข้าไปถ่ายเอกสารเกี่ยวกับการส่งความก้าวหน้าของโครงการวิจัยที่ได้รับทุนมาจัดทำ  และได้ใช้เวลาหลายวันกว่าจะพอใจในข้อมูลแล้วกำหนดส่งไปให้หน่วยเหนือในเช้าวันนี้

 

        ณ ห้องเรียนมีลูกศิษย์มาลงทะเบียนเรียนวิชาทางศาสนาเกินร้อยคนแล้ว  ผมเลยแนะนำให้ลูกศิษย์ทั้งหมดร่วมด้วยช่วยกันจัดทำกิจกรรมตามรายวิชาศาสนาในประเทศไทยดังนี้

1 . ยึดถือเอาจำนวน 100 คนเป็นหลักก่อนเพื่อแบ่งหน้าที่การงานให้ทำ

2 . ลูกศิษย์ทุกคนในห้องเรียนนี้กำหนดเอาว่า  1 คนคือ 1 หมู่บ้านและทุกคนมีหน้าที่เป็นผู้ใหญ่บ้าน

3 . ให้หมู่บ้านรวมกันได้ 5 หมู่บ้านใน 5 หมู่บ้านนี้มีกำนัน 1 คน

3 . ให้หมู่บ้านรวมกลุ่มกันได้ 10 หมู่บ้านใน 10 หมู่บ้านนี้กำหนดให้มีนายอำเภอ 1 คน

4 . ให้หมู่บ้านรวมกัน 50 หมู่บ้านแล้วกำหนดให้มีผู้ว่า 1 คน

5 . ให้หมู่บ้านรวมกัน 100  หมู่บ้านแล้วกำหนดให้มีนายก 1 คน

แล้วส่งไมล์มอบให้มวลนิสิตดำเนินการหาวิธีที่จะได้มาของคณะรัฐบาลชุดนี้  ผลปรากฏว่าภายใน 30 นาทีเราได้เลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยมีครบตรงตามที่กำหนดไว้ มีความบันเทิงสนุกสนานไปกับการเรียนรู้อย่างดีทีเดียว  ขอชื่นชมมวลนิตกลุ่มนี้ที่เลือกมาลงทะเบียนเรียนวิชาทางศาสนา  จนต้องขยายห้องเพิ่มเป็นกลุ่มที่ 4 แล้วแล

 

        เมื่อกิจกรรมของมวลนิสิตเสร็จลง  ผมเองก็กล่าวขอบคุณพร้อมแนะนำประวัติตนเองอย่างธรรมดา ๆ พร้อมแจกลายแทงหรือใบประมวลรายวิชาที่ต้องสั่งถ่ายเอกสารเพิ่มเติมอีกเพราะมีนักศึกษาสนใจเข้ามาลงทะเบียนกันเยอะมาก

 

        ต่อมาผมได้แนะนำจัดทำรายงานกลุ่มแจกไปตามการจัดกลุ่มของหมู่บ้านต่าง ๆ ให้ครอบคลุมเชื่อมโยงถึงกันหมดเลยละ

พร้อมนำเสนอมุมคิดเรื่องการศึกษาเล่าเรียนให้เชื่อมโยงกับการเข้าสู่ประตูอาเซียนในอนาคตและควรปรับพื้นฐานการเรียนเสริมในรายวิชาใดบ้าง 

พอเวลาเที่ยงวันไปแล้วเข้าหารือตามที่ท่านคณบดีขอหารือผมมา  ต่อมาภายหลังบ่ายโมงแก่ ๆ นี้ต้องเดินทางไปสอนหนังสืออีกวิชาหนึ่งจะยาวไปถึงเย็นละทีนี้ก่อนจะหมดการทำหน้าที่ผู้สอน  เพื่อเดินทางกลับบ้านไปทำหน้าที่ของครอบครัวตามเดิม

 

        ได้หยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเล่มหนึ่งชื่อ  108  อบายอันตรายชาติเป็นบทความเขียนโดย ศ. สุธิวงศ์  พงศ์ไพบูลย์  มีสิ่งที่ท่านบันทึกไว้กินใจทำนองว่า...การให้การศึกษาของไทยทั้งในและนอกระบบล้วนสอนให้เก่งกาจในเชิงเล็งผล  แต่อับจนวิธีการจัดการ...นั่นแล.