GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ทำไมไม่ทำ R2R

พักนี้กำลังฮิต R2R  กันเป็นพิเศษ   เลยทำให้  คุณ ศิริ    ผู้ชอบวิจัย   มีความคิดโลดแล่น    คลอดบันทึกออกมา  จนตามอ่านแทบไม่ทัน    ส่งผลให้ชุมชน smartpath ของชาวพยาธิ   คึกคักมาก    ทำให้ตัวเอง (ผู้ซึ่งเริ่มๆ เบื่อกับคำว่าวิจัย)     อดไม่ได้ที่จะทำตัวกระตือรือร้นกะเค้ามั่ง
.
อ่านบันทึกของ  ศิริ ที่เกี่ยวกับ R2R มาหลายบันทึก    พอจะจับความได้ว่าสาเหตุที่ชอบวิจัย   ก็เพราะรักงานและเป็นคนขี้สงสัยใคร่อยากรู้คำตอบ   คุณศิริ  บอกว่า
.
 ".... ผู้ที่ปฏิบัติงานทุกคน ย่อมจะรู้  "ปัญหา" ได้เป็นอย่างดี  แต่อาจจะ  "เพิกเฉย" หรือ "แก้ปัญหาเฉพาะหน้า"  ไป เพราะไม่รู้จะทำได้ "อย่างไร"....."
.
เป็นจริงตามนั้นทุกอย่างเลยค่ะ   เพราะคนทำงานย่อมรู้จักงานของตัวเองดี    ทำไปแก้ปัญหาไป    จบแล้วจบเลย    พอปัญหาใหม่มีมาก็มักจะลืมปัญหาเก่า     แต่บางทีก็ปัญหาเก่านั่นแหละเวียนมาใหม่อีกที    แต่จำไม่ได้แล้วเพราะไม่ได้จดบันทึกไว้
.
แล้วทำไมไม่ทำ R2R เพื่อแก้ปัญหาที่ว่า       คงเป็นเพราะว่าบางทีเรามองปัญหานั้นเป็นเรื่องเล็ก   เห็นว่าการที่จะทำวิจัยเพื่อแก้ปัญหาอาจจะไม่คุ้ม (ไม่คุ้มกับการลงทุนลงแรง)      มองอีกด้านหนึ่งเราคงเห็นว่าวิจัยเป็นเรื่องใหญ่     ทำวิจัยแล้วต้องได้ตีพิมพ์ (เพื่อจะได้เป็นหลักฐานในการขอผลงาน)      แต่พอมาอ่านเรื่อง R2R  คงต้องปรับความคิดตัวเองใหม่
.
มีงานหลายอย่างที่ห้องแล็บของเราทำแต่ไม่ได้ใช้กระบวนการวิจัยเข้าไปจับอย่างเป็นเรื่องเป็นราว     อย่างเช่นจะเปลี่ยนน้ำยายี่ห้อใหม่  เนื่องจากยี่ห้อเดิมขายแพงขึ้นและไม่ยอมลดราคาเลย (แล้วจะง้อทำไม)     จำเป็นต้องหาน้ำยาตัวใหม่   ที่ราคาถูกกว่ามาทดแทน    ซึ่งก่อนที่จะนำมาใช้จริงๆ   ก็ต้องทำเปรียบเทียบกับของเดิม   และ control ที่มีอยู่    พอได้ผลเป็นที่น่าพอใจแล้ว    เราก็จัดการเปลี่ยนยี่ห้อทันทีเลย     ส่วนผลการเปรียบเทียบ...อยู่ไหน..นะ   นึกๆ  แล้วน่าเสียดาย   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 49146
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 9
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (9)

เย้!!!!.....ได้แนวร่วมอีกแรงแข็งขัน...อย่างห้าวๆ (หรือเปล่านะ...ไม่แน่ใจ)....มาร่วมสานการพัฒนางานด้วยการวิจัย...กะปุ๋มชอบมากเลย...ที่ว่า

 ".... ผู้ที่ปฏิบัติงานทุกคน ย่อมจะรู้  "ปัญหา" ได้เป็นอย่างดี  แต่อาจจะ  "เพิกเฉย" หรือ "แก้ปัญหาเฉพาะหน้า"  ไป เพราะไม่รู้จะทำได้ "อย่างไร"....."

...

กะปุ๋มว่าเราค่อยๆ ทำไปแก้ไขไป...ไม่ตื่นตามกระแส...แต่เชื่อสิ่งที่เราทำ...และรักที่อยากจะทำ...ตรงนี้น่าจะยั่งยืนมากกว่า...เป็นกระแสเพราะอยากให้ทำ....กะปุ๋มเชื่อว่าคนทำงานหลายคนรักงานที่ตนทำ...หากเราได้มา share มาแบ่งปัน...บอกเล่าเก้าสิบกัน น่าจะเป็นสิ่งที่เติมใจกันและกัน...ไม่เหนื่อยล้าในการทำงานมากนัก...ซึ่งสิ่งนี้กะปุ๋มมองว่ามีในนักปฏิบัติ R2R เพราะคนที่ทำคือคนที่ทำด้วย "ใจ" จริงๆ....

วันนี้ไม่เข้า...ไปทำงานที่ภาค (มข.)จะแว๊บ....ไปเดิน OTOP  ....

ก่อนไปเลยแวะมาทักทายคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

รู้ได้ไงเนี่ย..ว่าเราเป็นแบบ..ห้าวๆ    ดูถูกจังเลย   ดูถูกแล้วค่ะ  (ไม่ได้ดูผิด)    แบบนี้ล่ะค่ะ   ตัวจริงเสียงจริง    พี่ๆ ที่ทำงานเดียวกันมักจะบอกว่า  "ทำไมดุจัง"  เวลาเขียนบันทึกก็จะพยายามเติม "ค่ะ  คะ  นะคะ"  ลงไปให้ดู soft ๆ  ลง  (เป็นการสร้างภาพเล็กน้อยแต่พองาม)
.
สำหรับ R2R  เรื่องใหม่   คิดไว้ในใจแล้วค่ะ    แต่จะได้ทำหรือเปล่า  ยังไม่แน่ใจ

ทำเลยค่ะ คุณ nidnoi ---

 

  • มานับหนุนอีกคนครับ
  • กำลังคิดอยู่ว่า เริ่มจาก R2BR พัฒนางานประจำให้เป็นงานประจำที่ดีขึ้น  ที่ทำอยู่แล้ว นำมาบันทึกก่อน เป็น goodnews และค่อยต่อยอดไปเป็น R2R อีกทีก็ได้ครับ
  • R2BR = Routine to Better Routine

วันนี้กะปุ๋มพักผ่อนทั้งวันเลยคะ...คนรู้ใจมักบอกว่า...ทำงาน 7 วันให้รางวัลตนเองสักวันหน่อยสิ...วันนี้กะปุ๋มก็เลยให้รางวัลตนเอง...ด้วยการไปเดินงาน OTOP ไปดูลิเกฮูลู จากปัตตานี...ไปชิมไวน์องุ่น...ฯลฯ...

...

พอตอนเย็นไปดู season change....เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย...

และก็กลับมานั่งทำงานต่อคะ...เพราะรักงาน...อิอิ

*^__^*

คุณศิริคะ
งานที่ว่าคงยังทำตอนนี้ไม่ได้    เพราะนำมาจัดเรียงลำดับแล้ว    มันอยู่หลังๆ   ตอนนี้มีเรื่องที่ต้องสะสางอยู่มาก
.
ขอบคุณ อาจารย์ Panda  ค่ะ
เป็นแนวคิดที่ดีจังเลย R2BR    เริ่มจากสิ่งเล็กๆ ที่เราทำอยู่แล้ว   จะได้ไม่รู้สึกว่าหนักเกินไป
หวังว่าจะได้รับคำแนะนำเพิ่มเติมจากอาจารย์อีกนะคะ
คุณกะปุ๋ม
ดีจังที่ได้เห็นคุณกะปุ๋ม   ไปพักผ่อนหย่อนใจกะเค้ามั่ง    เห็นทำแต่งงานๆๆๆๆ

ชอบมากเลยค่ะ ที่ความเห็นของอ. Panda

"เริ่มจาก R2BR พัฒนางานประจำให้เป็นงานประจำที่ดีขึ้น  ที่ทำอยู่แล้ว นำมาบันทึกก่อน เป็น goodnews และค่อยต่อยอดไปเป็น R2R อีกที"

ขออนุญาตเอาไปขยายต่อนะคะ เรามี good news บ่อยๆจนบางทีละเลยไปว่า มันเป็น good news นะคะ