คนลึกลับ (2-120)


 


         ผู้เขียนชอบเดินตลาดสดแถวบ้าน เพราะมีของพื้นบ้านแปลกๆ ให้เลือกซื้อ แม้บางชนิดจะกินไม่เป็น แต่เมื่อเห็นก็จะต้องซื้อติดมือกลับบ้านด้วยทุกครั้ง...

 

        วันหนึ่งแวะเวียนไปที่แผงแบกะดินตรงท้ายสุดของตลาดสด ซึ่งมักจะมีผักแปลกๆ (สำหรับคนเมืองกรุง ที่ได้กินผักสำเร็จรูปไม่กี่ชนิด) มาขาย คราวนี้ได้ผักขจรและผักเม็ก ก็ชี้ๆ ให้คนขายใส่ถุง พร้อมถามว่า เท่าไหร่

คนขายคนเดิมที่ซื้อทุกที ยิ้ม...พร้อมบอกราคา ซึ่งผู้เขียนก็เปิดกระเป๋าเงินหยิบให้ตามเคย...

 

ก่อนจะเดินจากมาคนขายทักว่า... พี่ๆ ถามหน่อยๆ ...


ผู้เขียน : ถามอะไรจ้ะ

คนขาย : พี่นี่คงรวยมากแน่เลย...

ผู้เขียน :  ทำไมคิดว่าพี่รวยล่ะ พี่ก็คนกินเงินเดือนธรรมดานี่ล่ะ ตอบขำๆ สงสัยว่าราศีดี (อิอิ)

คนขาย : ก็...หนูสังเกต พี่ไม่เคยต่อของเลย บอกเท่าไหร่ก็จ่ายเท่านั้น แถมทอนตังส์ไม่ครบก็ไม่ว่าด้วย พี่เป็นคนลึกลับมากเลย (เป็นงั้นไป)

ผู้่เขียน : อ้าว...งั้นหรือ ลึกลับเลยหรือ ต่อไปจะต้องต่อบ้างแล้วล่ะ อ่ะนะ แล้ววันนี้ทอนตังส์ครบไหมเนี่ย...

               

              การสนทนาดำเนินไปอีกหลายประโยค ผู้เขียนได้รับผักพื้นบ้านแปลกๆ มาอีกหลายอย่าง เพราะคนขายใจดี เดินกลับบ้านอย่างมีความสุข เดินไปอมยิ้มไปเรื่อยจนถึงบ้าน เล่าให้พี่สาวฟัง พี่สาวก็พลอยหัวเราะไปด้วย และชมว่าคนขายช่างสังเกตดีจริงๆ แล้วก็เลยถูกพี่สาวถามว่า แล้วทำไมเธอถึงไม่ต่อของเลยล่ะ ก็น่าที่เขาจะว่าเธอลึกลับล่ะ... เศรษฐีนีตัวจริงเลยนะนี่...น้องสาวฉัน

 

                อมยิ้มอยู่ในใจ... ลึกลับอะไรที่ไหนกันเล่า ก็แค่ทำตามที่ “แม่” เคยทำ...แค่นั้นเอง ช่วงท้ายของชีวิตแม่ ซึ่งเมื่อไปต่างจังหวัดแล้วแวะแผงลอยขายของริมทาง แม่จะไม่เคยต่อรองราคาของเลย บางครั้งแถมเงินให้อีก ด้วยการบอกว่า “ไม่ต้องทอน” มิใยที่ใครจะข้องใจหรือบ่นว่า ซื้อของแพง ทำไมไม่ต่อบ้างเลย ฯลฯ  แม่บอกกับผู้เขียนว่า

                “เขาลำบากกว่า เราจ่ายแพงนิดแพงหน่อย เขาได้กำไรมากขึ้น เขาดีใจแทบแย่แล้ว เราก็ไม่เดือดร้อนสักหน่อย แม่ไม่ต่อหรอก...”

 

                บางเรื่องราว เราก็ไม่อยากอธิบาย ไม่ได้อยากเป็น คน "ลึกลับ"อะไรหรอก  เพราะมันเป็น “ความสุขส่วนตัว” ของใครก็ของใคร  ความรู้สึกพวกนี้ใครไม่เคยประสบด้วยตัวเอง...ไม่มีวันรู้หรอก  อธิบายไป หากคิดคนละอย่าง ก็จะกลายเป็นคนชอบเอาดีใส่ตัว...ไปเสียอีกน่ะสิ

 

                ว่าแต่ "คนลึกลับ" นี่ ก็ฟังดูดีมีเสน่ห์อยู่เหมือนกัน ลองเป็นคนลึกลับที่ทำเรื่องดี ๆ ให้คนอื่นบ้าง...น่าจะดีเหมือนกัน...ว่าไหมคะ?


หมายเลขบันทึก: 489935เขียนเมื่อ 3 มิถุนายน 2012 11:32 น. ()แก้ไขเมื่อ 3 สิงหาคม 2012 18:35 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (18)

คุณแม่ใจดีจังค่ะ

คุณลูกก็เลยน่ารักและจิตใจดีเหมือนคุณแม่นี่เอง

ÄÄÄ..รู้แล้ว ว่า..อาชีพต่อไป..จะเป็นแม่ค้าขายของแถวๆ..บ้าน..คุณลึกลับ.."บ้านอยู่ไหนจ้ะ"...อย่างน้อยแน่ใจว่า..มีคน..ซื้อไม่ต่อ..แถมไม่นับเงินทอน..ตั้งหนึ่งคน...ิิ ิ ....ยายธีค่า...

คนติดการ shopping เพราะได้มีอำนาจ แต่ บทความนี้ ทำให้เห็นแง่มุมดีๆ ของการได้เป็นผู้ให้ด้วยค่ะ

ขอบคุณคุณครู Blank รัชดาวัลย์(อิงจันทร์)  ค่ะ

หากแม่ยังอยู่คงจะปลื้มใจน่าดูเลย

เป็นคำชมที่ชอบมาก น้อมรับด้วยความเต็มใจและเคารพยิ่งค่ะ

:)

สวัสดีค่ะคุณBlank ยายธี

จะมากทม.ตั้งหลักปักฐานเมื่อไหร่บอกด้วยนะคะ

รออยู่ๆๆๆ ค่ะ

คิดถึงเหมือนเดิมค่ะ

ขอบคุณคุณหมอBlank ป. ค่ะ

จะว่าไปแล้ว ของที่ขายแบกะดิน นั้น ราคามักจะไม่สูงจนเกินเหตุเกินผลอยู่แล้ว เพราะเขาไว้ขายผู้ที่มีรายได้ค่อนข้างน้อย  การไม่ต่อรองของตัวเองนี่จึงไม่ใช่อะไรที่จิตใจดีงามหรือเสียสละอะไรกว่าปกติทั่วไปเลย

คิดถึงในห้างที่เราชอบไปเดินซื้อของเพราะแอร์เย็น สะอาดสะอ้าน ของบนห้างนั้น เราต่อไม่ได้แม้แต่คำเดียว แถมต้องยอมจ่ายค่าที่จอดรถ ค่าถุงสวย ๆ แพงๆ (เขาจัดให้แต่ก็บวกไว้กับราคาที่เราต้องจ่ายแล้ว) อีกด้วยค่ะ

ดังนั้นซื้อของที่ตลาด/แผงลอย หากราคาไม่เกินเหตุเกินผล ก็ให้แม่ค้าเขากำไรไปบ้าง 10-20 บาท คงไม่เป็นไร จริงไหมคะ  :)

สวัสดีค่ะ เปลี่ยนชื่อใหม่จำไม่ได้เลยต้องมาอ่านจึงรู้ว่าที่แท้ก็คือ คนไม่มีราก ชื่อแต่ละชื่อนั้นมีความหมายมากนะคะ ขอบคุณที่ไปมอบดอกไม้และเพิ่งรู้ว่าคนที่ไม่ต่อรองราคาของผักในตลาดของแม่ค้าขายผักก็คงคิดเหมอนกันแบบนี้ค่ะ สงสารและเข้าใจที่ตัวเองก็เคยนั่งขายกว่าจะได้ 1 บาทมาช่างใช้เวลานานเป็นชั่วโมง เหมาะมากคนลึกลับ ไม่นับตังค์ทอน

  • ขอเล่าถึงสมาชิก"คนลึกลับ"ด้วยค่ะ..

  • พี่ใหญ่ไม่ชอบต่อราคาเช่นกันค่ะ..คิดว่าอะไรที่เราทำเองไม่ได้ ควรเคารพผู้ขายที่อุตส่าห์หามาสนองเรา..

  • พอจะมีกำลังซื้อได้ก็ซื้อตามนั้น บางทีทิ๊ปอีกต่างหาก

  • ผลบุญมักส่งให้คนขายลดราคาเอง โดยยังไม่ได้ต่อรองสักคำ..

  • คนขายแบบนี้เป็นสมาชิก"คนลึกลับ"เช่นกัน

น่ารัก และมองโลกในแง่เดีมากเลยคะ

ครูนัดแวะมาเยี่ยมค่ะ เปลี่นชื่อนามแฝงแล้วเหรอคะ

ไว้ว่างๆต้องอัพบล็อกของตัวเองบ้าง (หายไปนานมากๆๆๆๆๆ)

สวัสดีค่ะพี่Blank Rinda

คนลึกลับไม่นับตังส์ทอน... อิอิ

ความจริงอาจเรียกว่าเป็นคน เลินเล่อ/ไม่รอบคอบ ก็ได้ค่ะ ไม่คิดว่าคนอื่นจะไม่นับเงินให้ถูกต้อง เพราะเห็นว่าเป็นเงินเล็กน้อย เลยทำเนียนๆ สวมรอย กลายเป็น "คนลึกลับ" ไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ...ฮาาาาา

น้องเคยไปช่วยเพื่อนนั่งขายมะนาวในตลาดค่ะ และคิดว่านั่งเฝ้านานมาก ได้กำไรนิดเดียว คนซื้อยังต่ออีก... ต่อไป ถ้าเราซื้อของ จะไม่ต่อหรือต่อให้น้อยที่สุดค่ะ  :)

สวัสดีค่ะพี่ใหญ่ Blank นาง นงนาท สนธิสุวรรณ

จริงดังที่พี่ใหญ่ว่าเลยค่ะ หลังๆ ได้ผักผลไม้แปลกๆ แถมมากมายเลย เพราะอานิสงส์ของการไม่ต่อรองราคานี่เองค่ะ
สมาชิกคนลึกลับ นี่คงมีอีกไม่น้อยในสังคมนะคะ 
ขอบคุณค่ะ  :)

สวัสดีค่ะคุณ Blank ครูนัด

เปลี่ยนนามแฝงมาได้ระยะหนึ่งแล้วค่ะ

ดีใจที่ได้ทักทายกันอีกค่ีะ

ขอบคุณที่มาทักทายค่ะ  :)

น่าจะเปลี่ยนชื่อใหม่ เป็น

เศรษฐีนีใจดี

จะเหมาะมากๆ  เข้ากับเรื่องด้วยครับ

สวัสดีค่ะพี่คนไกลบ้าน

เศรษฐีนีใจดี....

คงเขินน่าดู...:)

มาหาเรื่องใหม่ๆ อ่านครับ ;)

สวัสดีค่ะคุณครูBlank ธ.วั ช ชั ย

สงสัยจะเป็นคำชม... ว่าเรื่องที่เขียนเป็นเรื่องเก่าๆ...อิอิ

จะว่าไป เรื่องที่เล่า ก็เก่าทุกเรื่องเลยค่ะ

ขอบคุณที่มาเยือนค่ะ :)

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี